#birkeredaha
"Hayattaki bazı olayları yaşanırken sindirirsin. Bazılarını anlamak ise bir ömür alır."
Elçiye zeval olmaz??
Merhabalar efendim,bugün okuması benim için çok zor olan bir kitabın incelemesi ile geldim size.İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarından itibaren belliydi benim buna inceleme yazacağım.Nedenini
"GÜNLÜK YAŞAM FELSEFESİ"
Şikayet veba gibi. Kendini, başkalarını depresyona sürükler, hareketsizliğinle edilgenleşir, edilgenleştikçe dünyayı bu hale getirenlerin ekmeğine yağ sürersin.
8/10
2026 86. kitabı
Hazirandır , birinde girdiğim o yol bitmiştir , artık ikidir , elimde #AyşegülÇelik’in “#KağıtGemiler”i, dilimde #OrhanVeli’min “Elifbamın yapraklarında gemilerim, yelkenli gemilerim” , kulağımda
Babalar ve Oğullar /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·256 syf.·
2026 38. kitabı
Turgenyev’in Babalar ve Oğullar romanı, aslında hepimizin hayatında en az bir kez yaşadığı o ezeli "Beni hiç anlamıyorsunuz" çıkışını alıp, edebiyat tarihinin en derin, en içe dokunan kuşak çatışmasına dönüştüren şahane bir kitap. Hikayenin tam merkezinde; geleneksel olan her şeyi, kuralları, sanatı ve hatta aşkı bile elinin tersiyle iten, "nihilizm" denince akla gelen o dikbaşlı, fırtınalı Bazarov var. Karşısında ise geçmişin o kibar, eski dünyasına tutunmaya çalışan babalar duruyor; ama yazar bu kavgayı ucuz bir haklı-haksız savaşına asla çevirmiyor. Gençliğin o her şeyi yakıp yıkmak isteyen sabırsız öfkesiyle, yaşlılığın anılara sığınan o kırılgan, ürkek halini öyle içeriden, öyle içten anlatıyor ki, okurken her iki tarafa da hak vermekten kendini alamıyorsun. Hele o mantıktan başka hiçbir şeye inanmayan, buz gibi sert Bazarov’un, hayatın gerçekleri ve o kaçınılmaz duygular karşısında nasıl usul usul çözüldüğünü görmek insanı acayip etkiliyor. Eğer Rus edebiyatının o devasa, göz korkutan kalın kitaplarına bir yerlerden başlamak istiyorsan, bu roman o dünyaya girmek için en güzel, en sıcak kapı; çünkü sana yüz yıl geçse de değişmeyecek o gerçeği fısıldıyor: Dünya ne sadece babaların anılarıyla döner, ne de oğulların öfkesiyle yıkılır; hayat, o iki kuşak arasındaki o incecik, sızılı köprüde akıp gider.
