“Dağlıq Qarabağın “qara bağı” bu günə qədər bir çox rejimi, dövlət başçısını və vasitəçini yuttu.Bununla yanaşı, Cənubi Qafqazın əvvəlki nəslinin tarixini də formalaşdırdı. 1988-ci ildə alovlanan münaqişə həm ermənilərin, həm də azərbaycanlıların Moskvanın müstəmləkəsi olmaqdan qurtulmaq hərəkatlarını sürətləndirdi. Hər iki sovet respublikasında kommunizm əleyhinə müxalifət yaratdı; sonradan bu müxalif qruplar müstəqilliklə birlikdə hakimiyyətə gəldilər.”
Məsələn, kişi yanındakının ona güvənməsindən, özünü möhtac hiss edərək ona sığınmasından zövq alır, qadın isə istəyir ki, kiməsə güvənsin, sığınsın. Bir-birinə tam əks düşüncələr deyilmi? Hə, həm əksdir, həm də birləşdirici, tamamlayıcı. Eynən mənfi ilə müsbət zərrəciklər kimi. Belə olmasaydı, bir kişi ilə bir qadın uzunmüddətli yaxınlıq qura bilməzdi.
Reklam
"həyatımdakı heç kəs məni özüm qədər təəccübləndirə bilmədi; heç kəs mənə özüm qədər yaxşı yalan danışmadı və heç kəs özüm qədər yaxşı anlamadı hansı sözüm yalandır, hansı yox. heç kəsi tanımadım bu qədər ikiüzlü olan. saxta. riyakar. ürəyim bu qədər sevgisizliyə necə tab gətirdi, bilmirəm. ya da vicdanım necə götürdü bu qədər saxtalığı ? necə bu qədər təbii göstərə bildim hissetmədiyim qayğıları ? necə gülə bildim səmimi ? anlamıram. beynimin bunu anlaya bilməsi deyəsən mümkün deyil. baxışlar hər şeyi açığa çıxardı axı ? o qayda da artıq keçərli deyil ? deyəsən deyil. çünki heç vaxt baxmaqdan çəkinməmişəm. qarşımdakının gözlərinin tam içinə. ta ki orada öz əksini görənə qədər. özümlə üzləşmək bu deyilmi ? deyəsən dünya qanunlarını çeynəyirəm. tərbiyyəli, saf, səmimi olmayanı sevmək olmaz. O halda mən özümü necə sevə bildim ? Həm də bu qədər çox...
Onun fikrincə, ərlə arvad arasındakı bərabərsizlik ondan ibarət idi ki, arvadın və kişinin xəyanətləri həm qanun, həm də ictimai rəy tərəfindən qeyri-bərabər cəzalandırılırdı.
Musa Anter...Kitap Alıntısı
*
Dedim ya; nerede doğduğumu biliyorum da, eh bir mağara çocuğunun hayatı ne olacak ve kimi alakadar eder diye düşünüyorum. Bu düşünceyle, çok teklife rağmen hayat hikayemi yazmayı aklıma bile getirmiyordum. Fakat insanlar yaşlandıkça, belki de hatıraların birikiminden, şimdi böyle bir isteğim oldu. Meşhur Kürt şairi ve büyüğü E hm ede Xanî, Nûbara Biçûka adlı Kürtçe- Arapça manzum sözlüğünün önsözünde der ki:
“Ne ji bo sahîb rewacan Belkîji bo biçûket Kurmancan” (Ben bu kitabı şöhret ve bilginler için değil Kürt çocukları için yazdım.)
Ben de bu büyük adamdan ilhamla hatıralarımı çocuklarıma yazıyorum. Benim gibi birçok mağara çocuğunun hayat yoluna ışık tutar ümidiyle...
Axı insan nə iləsə məşğul olmalıdır! Həm də elə bir işlə ki... Əks halda, o, hər şeydən əl çəkməlidir. Fikirləşirəm, axı əlimizdən nə gəlir? Heç nə...Yaşı milyon illərlə hesablanan bu dünyada ən qədim əşyanın yaşı iyirmi min ildir... Hələ bu rəqəmin özü də şübhəlidir, şişirdilib.
Reklam
Reklam