İbrahim Halil Gülben

İbrahim Halil Gülben
@ibrhalgul
Benim tüm çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamaktır. İnsanlar hiç bir şeyimi almazlarsa bana çok şey vermiş olurlar ,hiçbir kötülük etmezlerse ,yeterince iyilik yapmış sayılırlar...
Sosyolog
Sosyoloji-Fırat Üniversitesi
134 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Ansızın her şey
Benim ne olursa olsun, hiçbir durumda fazla oyalanmadan yoluna devam etmek gibi bir huyum vardı. Galiba, hiçbir şeyin üzerinde uzun uzadıya durmamak, bana karşısında bir tür bağışıklık kazandırıyor, beni hayata karşı koruyor, kolluyordu.
Sayfa 45 - Metis·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Ansızın her şey
Kızlar beni hiç rahat bırakmıyorlardı, düpedüz ardımdan koşuyor, benim için ağlayıp gözyaşı döküyor, gösterişli jestlerle acı çekiyorlardı. Onları elde etmek için özel olarak bir şey yapmıyordum, ama tanıştığım her kız, "Bu benim olsun!" diye yaklaşıyordu bana. "Yalnızca benim olsun. Benim olduğunu herkes görsün!" Oysa ben kimsenin olmak istemiyordum. Ben bile daha yeni kendimin olmuştum. Kızlar da, erkeklerin çoğu gibi sahip olmak arzusuyla, sevmeyi birbirine karıştırıyorlardı.
Sayfa 42 - Metis·Kitabı okudu
İlişkiler
7/10
·136 syf.··
Beğendi
·
6 saatte okudu
·
2019 10. kitabı
Oruç Aruoba
8.2/10 · 3.925 okunma
Özlem , özlenene ulaşamadıkça, özleyenin heryerini kaplar-kendisini bile; artık, kendisinden, kendi varlığından, kendi varoluşundan bile kuşkuludur- Özlem, kendisini bile özler hâle gelebilir.. -Özlemin özlediği-belki de-. kendisidir-
Sayfa 121 - Metis·Kitabı okudu
İlişkiler