Kişilik gelişimlerini tamamlamış, bütünlüklerini gerçekleştirmiş insanlar, kendi mutlulukları için başka bir insanın varlığını zorunlu görmezler. Kendi başlarına mutlu ve tamdırlar; kurmuş oldukları ilişki onları daha mutlu, daha etkili, daha doyumlu yapar. İlişki kurmuş olduklar kişileri kendi amaçları için kullanma geregʻi duymazlar, çünkü temel mutluluklarının kendi iç dünyalarından geleceğini bilirler.
Birisi sana bir şey söylüyorsa veya sana bir şey yapıyorsa bu aslında seninle veya senin kim olduğunla değil, tamamen yapan kişinin içsel durumuyla alakalıdır.