serdengeçti
@ikbalivatan
mekteb-i hukuk/ itc
Anlıyorum ki benim bu sözlerime inanmıyorsun. Öyle ise sözlerimi duâ ile bitireyim.
Gözdeki bulut onu gölgelendirmediği zaman benim gözlerimin perdesinden onun başına sâyeban yapınız.
Her bahar, gül nikâbını açıp büründükçe, bülbül de onu methettikçe...
Gönül sahipleri güzellerin aşkı ile hayat buldukça, aşkın nûru bu lacivert göğü aydınlattıkça...
Yâ Rabbî, bütün ömrünce felekler başının üstünde değirmen taşı gibi dönen Mecnun’un yüreğindeki yanış aşkına...
Her ne kadar tâcı feleklerden üstün ise de, yine Selim’in başı gibi yüz baş senin ayak türâbın olsun.
Dokuz felek bir tek yıldızını dahi göstermediği zaman orada senin kemâlin terennüm etsin.
Yâ Rabbî, artık sabrım kalmadı. Ya bana tahammül ver yâhut onun amber kokulu saçından bu kıvrımları aç.
Hiçbir dinsel eğitimden geçmemek, Hıristiyan dininin elif besini, İsa’nın babasının kimliğini, Meryem Ana’nın gerçek kişiliğini, babasının dülger mi yoksa deveci mi olduğunu bilmemek. Bütün bu cehalet tabakası, gerçekte arandığında Tanrı’ya rastlamayı engellemiyor. Rüzgârda, güneşte, denizde, ormanda, yıldızlarda, insanoğlunun beslenmesi için sağa sola bol bol serpiştirdiği balıklarda onu bulmak mümkün.
Yunanlılar İzmir’e çıktıkları gün çok bed-mesttiler, o gün, o fecî gün İstanbul’dan Samsun’a bir adamın gittiğini fark edemediler. Her şeyin bittiğini zannettikleri o gün her şey başlıyordu: O adamın neden sonra ismini öğrendiler. Şimdi de rü’yalarına giriyor. Yunanlılar, bu ismi ve bu adamı, Kartaca ‘Kadîm Caton’ u nasıl müebbeden hatırladıysa öyle hatırlayacaklardır!
Bütün Müslümanlara: “Güzel ahlâkı terk ettiniz, ruhunuza egoizm ve şeytan hâkim oldu, kadınlar erkeklere kafa tutuyor, erkekler kadınların hukukuna riâyet etmiyor, size helâl acı, haram tatlı geliyor... İbadetleri terk ettiniz, çeşitli hurâfe ve bid’atlara uydunuz...”
“(...) Ya bizim Sol’un yaptığı ne?.. Türkiye’de burjuva sınıfı var sanıp, onun karşısında işçi sınıfını kurtarmaya sıvanmak!.. Bak sen şu işe! Bir işçi sınıfı var da kendisini kurtaramıyor, birkaç sapı silik bunları burjuva canavarının elinden çekip alacak!.. Bilmiyorlarlar ki, böyle bir sınıfın olmadığı, kendilerinin onu kurtarmaya sıvanmalarından belli!.. Koca bir sınıf kendisini kurtaramıyor da, birkaç zibidi bunlara önayak olup kurtulmalarını sağlayacak, öyle mi?.. İnsanın bunu düşünmesi için hakikaten şapşal olması gerekir...” |Kemal Tahir
