“Kötülüğe tümüyle boyun eğmenin sonu, ışık ve doğal iyilik cumhuriyetinin tüylerini ürpertecek olan korkunç bir keşişliğe varır.”
Kötülük gözümüze batan dal gibiyken,
iyilik sessiz sedasız akan nehir gibidir ayaklarımızın dibinde.
Vermek içimizdeki nehirle ilgilidir, dışımızdaki engellerle değil.
Her engellendiğinde yeni bir yol bulanı kim öldürebilir?
Sayfa 102
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yeryüzünde her şey iyi ile kötü arasındaki mücadeleden ibarettir, insana düşen bu ikisi arasında kendi safını seçmektir.
Görmeyi beklediğim kişiden değil de bir başkasından gördüğüm iyilik o kadar ağır geliyordu ki altında eziliyordum.
Hikâyemiz tek bir hikâye. Bütün romanlar, bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur. Ayrıca bana öyle geliyor ki, kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor; oysa iyilik, erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır, oysa erdem dünyada hiçbir şeyin olamayacağı kadar köklü ve saygındır.
Bunlar içlerinde yalım taşıyan insanlardı. Yüreklerindeki yalım ne kadar solarsa solsun tükenemezdi. Dünya kuruldu kurulalı onlar gibisilerin yüreklerindeki yalım tükenmemişti. Ya şöyle, ya da böyle, iyilik için, dostluk, sevgi için yalazlamış durmuştu.
