Bundan sonra gücü kalmadı. Gözleri sönüyordu. Dudakları yine kımıldıyor, bir şeyler söylüyordu ama anlayamadık. Artık son nefesini verdiğinde, hâlâ birilerini bekliyor gibiydi. 
Sayfa 202 - Çora
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“İnsan bir şeyin zıttına sahip olmadan o şeye sahip olamaz.”
Sayfa 236
Sessizce daireden çıktı, tepeden tırnağa korkuya kesmiş bir halde şapkasız ve ceketsiz sokakta koşmaya başladı. Ardından köpekler havlayarak geliyor, geride bir yerlerde köylünün biri bağırıyor, rüzgâr kulaklarında uğulduyor, İvan Dmitriç ise bütün dünya zulmünün sırtına bindiğini ve onu kovaladığını düşünüyordu.
Sayfa 11
Harâba kul olduk bezm-i elemde
Abat olsak da bir, olmasak da bir!
Düştük çare nedir dâma âlemde
Azat olsak da bir, olmasak da bir!
Dertli
