Puan
8.410 üzerinden
"Bizi yöneten kanunlar, insanlar arasında hiç kimsenin, hiçbir zaman yalnız olamayacağını söyler. Çünkü yalnızlık, bütün kötülüklerin kökeni ve günahların en büyüğüdür."
selamlar, uzun zamandır kitap incelemesi yazmadım o yüzden heyecanlıyım açıkçası
Öncelikle kitabın ismi üzerinde biraz durmak istiyorum. Bu zamana kadar "ego" kelimesi hep kibir ve küstahlık gibi öğretildi. O yüzden ego kelimesini duyunca ister istemez bir antipati besliyoruz. Ancak kelimenin esas anlamına baktığımızda "ego" kişinin benliğini oluşturan temel öge anlamına geliyor. Kitabın konusu da benlik ile alakalı:
Kitabımız bir distopyada geçiyor. Bu yönüyle de kitap, kendisinden sonra gelen 
1984, 
Biz, 
Fahrenheit 451 gibi distopik kurguların da fikir atası olarak kabul ediliyor.
konu (spoilersız)
Ana karakterimiz, benlik kavramının yok edildiği ve tüm insanların kolektif düzende örgütlendiği bir dünyada yaşıyor. Bu dünyada insanlar doğdukları andan itibaren devlet tarafından yetiştirilip ve yine devlet tarafından hangi işi yapmaya uygun oldukları düşünülüyorsa o işte çalıştırılıyorlar. İnsanların bir bütünün parçası olabilmeleri için onlara benlikleri unutturuluyor bu yüzden "BEN" kelimesinin ne demek olduğunu bile bilemez hale geliyorlar. Ayrıca insanların isimleri yok, devlet tarafından kendilerine atanan bir kod var ve birbirlerini bu kod ile çağırıyorlar.
Sistemin içindeki herkesin aksine ana karakterimiz düşünüyor ve sistemi sorguluyor. Ve bu merakını da bir lanet olarak nitelendiriyor. Ancak bu sorgulamayı yaparken bile hala benliğinin tam olarak farkında olmadığı için düşünürken bile 'BEN' yerine 'BİZ' kelimesini kullanıyor.
Tabii bu sistemin içinde farklı biri olması ve bunun fark edilmesi sonucunda karakterimizin başına bir takım olaylar geliyor ve hikaye bu şekilde
1984, Biz, Fahrenheit 451 gibi distopik kurguların da fikir atası olarak kabul ediliyor.
konu (spoilersız)
Ana karakterimiz, benlik kavramının yok edildiği ve tüm insanların kolektif düzende örgütlendiği bir dünyada yaşıyor. Bu dünyada insanlar doğdukları andan itibaren devlet tarafından yetiştirilip ve yine devlet tarafından hangi işi yapmaya uygun oldukları düşünülüyorsa o işte çalıştırılıyorlar. İnsanların bir bütünün parçası olabilmeleri için onlara benlikleri unutturuluyor bu yüzden "BEN" kelimesinin ne demek olduğunu bile bilemez hale geliyorlar. Ayrıca insanların isimleri yok, devlet tarafından kendilerine atanan bir kod var ve birbirlerini bu kod ile çağırıyorlar.
Sistemin içindeki herkesin aksine ana karakterimiz düşünüyor ve sistemi sorguluyor. Ve bu merakını da bir lanet olarak nitelendiriyor. Ancak bu sorgulamayı yaparken bile hala benliğinin tam olarak farkında olmadığı için düşünürken bile 'BEN' yerine 'BİZ' kelimesini kullanıyor.
Tabii bu sistemin içinde farklı biri olması ve bunun fark edilmesi sonucunda karakterimizin başına bir takım olaylar geliyor ve hikaye bu şekilde
Ego
Bu kitap, insan kimliği ve özgürlük üzerine yoğunlaşırken, toplumun zincirlerinin ne denli kalın olduğunu gözler önüne seriyor. Kitap hakkında yapılan birçok inceleme ve makalede “fütüristik” kelimesinin sıkça kullanıldığını fark ettim. Ancak, bu tanımlamaya tamamen katılmadığınızı hemen anlıyorsunuz. Çünkü bu kelime, geleceği işaret ediyor gibi görünse de, yazarın aslında şu anı anlattığını fark ediyorsunuz. Fikirlerinizi kendi başınıza oluşturmadığınızda, karşınıza çıkan ana olgunun toplum ve onunla yüzleşmek olduğunu görüyorsunuz. Bu, aslında günlük hayatımızda mücadele ettiğimiz dünya ve üzerimizde hissettiğimiz toplumsal baskılar.
Toplumda birey olmanın, farklılaşmanın ve farklılıklarla bir arada olmanın yanı sıra, dışlanmamak için verdiğimiz mücadeleyi görebiliyoruz. Medyanın propagandalarının etkisine kapılmamaya çalışırken, her durumda yüksek ahlaki değerlerle hareket etmeye devam etmenin zorluklarını yaşıyoruz. Bu kitap, kendi ayakları üzerinde duran ve benliğini yeniden keşfetmek için herkesin dışında bir konum almaktan korkmayan bir adamın hikayesini anlatıyor.
“Ego”, bilim kurgu, distopya ya da fütüristik bir eser olmaktan çok, tarihsel ve yakın dönemde Sovyetler Birliği ile modernize edilmiş kolonilerde uzun yıllar hüküm süren toplumculuk sistemine kişisel bir tepki olarak okunmalı. Solcu entelektüeller tarafından uzun süre tepkisel olarak kabul edilmiş olsa da, George Orwell’ın 1984 eserinde olduğu gibi, toplumcu düşüncelerle yönetilen bir dünyadaki apokaliptik kaosu betimliyor. Ancak burada tüm gerilim ve aksiyonu bir kenara bırakıp, bireyleri bir sistem altında toplamanın ve bireycilikten uzaklaşmanın ne tür tehlikeler barındırdığını çıplak bir şekilde gözler önüne seriyor.
Hikaye, herhangi bir zamanda, herhangi bir dünyada, herhangi bir yönetici
Reklam
Evet bu kutsal kelime: "BEN"
"İyi, kötü, doğru, yanlış ... Birçok kelime biliyorum. Ama bunların içinde mukaddes olan bir tane var, o da BEN."
Egonuz şiştikçe, Amerika'yı ben keşfettim de diyebilirsiniz, Zeus'u ben yarattım da. Hatta emri ben verdim de. Öyleyse yalan olmasın da "egomuzu şişirmeyelim", değil mi! Hayır efendim! Ego, bu değildir. Tüm bu sanrıların aksine ego (benlik) hakikatin ta kendisidir. O hâlde egomuzu şişirelim. Eğer kendinize saygınız var ise egolu olun, narsist olmayın. Ve kendinize bir iyilik yapıp, bu şaheseri mutlaka okuyun.
"Bugünün en büyük suçu, bazı ahlâkî noksanlarından ötürü kolektivizmi kabul eden insanlar tarafından işlenmektedir."
Kolektivizmi kabul etmiş ve kendine yabancı, "insan" nedir bilmeyen bir yığın insanın yaşadığı bir distopya! Sayıları o kadar çok ki; bir kavram ve bir numara ile adlandırılmaktadırlar (örn. Eşitlik 7-2521). Akabinde bu insanlar birbirlerine ve hatta kendilerine bile, "sizli bizli" biçimde hitap etmektedir. Çok mu saygın ve saygılılar dersiniz? Asla..! Esaret altında olan ve "BEN" nedir bilmeyen bu zavallılar "saygı" kelimesinin anlamından bile muzdarip. Peki bu irrasyonel dünyada rasyonel olabilecek tek bir liberal yok mudur?
"Onların kabarık sayılarından başka, benimle savaşacak hiçbir şeyleri yok. Benim ise aklım var."
Ve,
"Asırlarca süren bir kırbaç ve zincir rejiminin bile insanın içindeki ruhu ve hakikat duygusunu öldüremeyeceğini anlamıştım artık."
Eşitlik-7-2521! Öğrenmek, üretmek ister. Kendi dünyasına ve insanlara (numaralı kavramlar) bir şeyler sunmak ister amma velâkin hiçbir şey zannetiği gibi olmaz. Bilinmezlik girdabında aşkı ile beraber, hakikati keşfeder. Böylece tabiat ananın kucağında; "BİZ'den", "BEN'i" çıkarır.
"Etrafımdaki şeylerin manasını bilmek, bulmak, öğrenmek istiyordum. Bütün aradıklarımı bu “BEN”de
İnsanların en kutsal saydığı kelime "BEN"Distopya
Uzun zaman önce bir sahafta 
Atlas Silkindi ve 
Hayatın Kaynağı kitaplarını 40 lira gibi bir fiyata satın alacakken ön kapaklarındaki bir kaç ufak yırtık yüzünden almaktan vazgeçtiğim, şimdi 300 tl etiket fiyatı ile raflarda görünce zamanında almadığım için kahrolduğum yazar; 
Ayn Rand
Bir tesadüf eseri bu eser elime geçti ve okuduğum ilk Ayn Rand kitabı oldu. 80 sayfasına aldanıp, ara kitap olarak bitiririm sanıyordum ancak 600 sayfalık bir roman okumuş gibi çarptı kitap beni. Yazarı araştırmadan okuduğum için kitabın başlarından hiç bir şey anlamadım, biraz ön okuma yapmak şart kitabı tam anlamı ile kavrayabilmek için.
Peki 
Ego - Hayatın Kaynağı, Manası ve Haysiyeti ne anlatıyor?
Kitap belirsiz bir zaman diliminde, anlatıcının tabiri ile "Bizim Şehrimiz"de geçiyor. Yazar 
Biz kitabına resmen alternatif bir evren yaratmış. 1984'deki Büyük Birader gibi insanların bireyselliğine düşman baskıcı bir rejimde geçiyor kitap. "Meslekler Meclisi" adı altında insanlar toplu halde barınıyor, toplu yemek yiyor, toplu geziyor ve anlaşılacağı üzere toplumdan kopup kendi başına bir fikir beyan etmek, sesli düşünmek ve özellikle "Ben" kavramı kişiyi direk ipe götürüyor. İnsanların isimleri yok, numaraları var ve o numaralandırma ile çağırılıyorlar.
Ana karakterimizin, aynı zamanda anlatıcımızın da bir ismi yok, kendisi bu baskıcı rejime baş kaldıran tek kişi olarak, toplumdan uzaklaşıp tünel dediği yerde, bir yeraltı sığınağında saklanıp, binlerce yıllık kağıtlara gizlice yazıyor burada yaşadıklarını.
Bir de "Kardeşler" var, onlar farklı meslek gruplarından insanlar ve bu insanlar topluluğunu ayrı ayrı bölümlere ayrılmış şekilde dağıtan çitler var ve o sınır adı verilen çitlerin ötesindeki kardeşlerle konuşmak yasak.
Ana karakterimiz (17 yaşında bir erkek) o karşı çitlerden Altın kız isimli bir kıza aşık oluyor ve onunla
Atlas Silkindi ve Hayatın Kaynağı kitaplarını 40 lira gibi bir fiyata satın alacakken ön kapaklarındaki bir kaç ufak yırtık yüzünden almaktan vazgeçtiğim, şimdi 300 tl etiket fiyatı ile raflarda görünce zamanında almadığım için kahrolduğum yazar; Ayn Rand
Bir tesadüf eseri bu eser elime geçti ve okuduğum ilk Ayn Rand kitabı oldu. 80 sayfasına aldanıp, ara kitap olarak bitiririm sanıyordum ancak 600 sayfalık bir roman okumuş gibi çarptı kitap beni. Yazarı araştırmadan okuduğum için kitabın başlarından hiç bir şey anlamadım, biraz ön okuma yapmak şart kitabı tam anlamı ile kavrayabilmek için.
Peki Ego - Hayatın Kaynağı, Manası ve Haysiyeti ne anlatıyor?
Kitap belirsiz bir zaman diliminde, anlatıcının tabiri ile "Bizim Şehrimiz"de geçiyor. Yazar Biz kitabına resmen alternatif bir evren yaratmış. 1984'deki Büyük Birader gibi insanların bireyselliğine düşman baskıcı bir rejimde geçiyor kitap. "Meslekler Meclisi" adı altında insanlar toplu halde barınıyor, toplu yemek yiyor, toplu geziyor ve anlaşılacağı üzere toplumdan kopup kendi başına bir fikir beyan etmek, sesli düşünmek ve özellikle "Ben" kavramı kişiyi direk ipe götürüyor. İnsanların isimleri yok, numaraları var ve o numaralandırma ile çağırılıyorlar.
Ana karakterimizin, aynı zamanda anlatıcımızın da bir ismi yok, kendisi bu baskıcı rejime baş kaldıran tek kişi olarak, toplumdan uzaklaşıp tünel dediği yerde, bir yeraltı sığınağında saklanıp, binlerce yıllık kağıtlara gizlice yazıyor burada yaşadıklarını.
Bir de "Kardeşler" var, onlar farklı meslek gruplarından insanlar ve bu insanlar topluluğunu ayrı ayrı bölümlere ayrılmış şekilde dağıtan çitler var ve o sınır adı verilen çitlerin ötesindeki kardeşlerle konuşmak yasak.
Ana karakterimiz (17 yaşında bir erkek) o karşı çitlerden Altın kız isimli bir kıza aşık oluyor ve onunlaAyn Rand Ego1000Kitap
Ben' kelimesini kullanmanın yasak olduğu bir toplum düşünün. Yeniliklere kapalı, düşünmek yasak, görev dağılımının dışına çıkılamaz. Farklı olmanın suç sayıldığı bu toplumda düşünen, merak eden birisi var. Hızlıca bitti. 1984 tadında. Distopya okumayı sevenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. 
Ego Ayn Rand
Ego Ayn RandReklam
Reklam