Yazar:
Sevgi Soysal
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Nisan 1986
Yayınevi:
Bilgi Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yoluna Taş Koydular, Işığın Yayılmasın DiyeDeneme, İnceleme
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2021 82. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 08 Aralık 2021 20:19
12 Mart muhtırası ve akabindeki insanlık dışı gelişmelerden nasibini almış yazarlardan biri de Sevgi Soysal’dır. O dönem TRT’de görev alan Soysal, baskılardan dolayı TRT’deki görevinden ayrılmış,
Sevgi Soysal'ın parça parça yazdığı yazıları birleştirmiş, toplamışlar bu kitapta. Genelde politik konular üzerine olsa da toplumsal yönden önemi olan birçok konuya değinmiş. Kendi yaşadığı dönem ve koşullarını değerlendirmiş olsa da bu değerlendirmeler hâlâ geçerliliği var. Çünkü insanlar, yığınlar hâlâ aynı. Bu yazıları ele alış biçimi okurken sıkılmadan ilerlemenize yardımcı oluyor. Sevgi Soysal'ın iğneleyici, alaycı bir dili var. En ciddi konuları bile alaya alabiliyor, tabii bunun altında biraz küçümseme de yatıyor. Otobüste, okulda, yemek sırasında beklerken okuduğum bir kitaptı. Tam olarak her yerde okunabilecek, çerezlik gibi görünen ama çok önemli mevzulara değinen bir kitap. Tesadüfen gördüğüm bir sahafta bulmuştum. İyi ki karşılaşmışım bu eserle.
Geçmişten Günümüze Bakmak(lar)·181 syf.·Düşünce
8/10
2022 57. kitabı
Sevgi Soysal'ın yazdığı bu yazılar tam 50 yıl önceden günümüze ışık tutup yol gösterici oluyor.Yazıların ve dertlerin hepsi,hâla güncel(maalesef)tam 50 yıldır ülkede hiçbirßey değişmemiş.Yazıların ayırıcı özelliği tabiiki o naif Sevgi Soysal üslubuyla yazılmış olmaları.En sert sinirli yazılarında bile çocukca masum bakış açısı bulunuyor.
Sevgi Soysal ne yazsa ben okurum sanırım, o kadar çok seviyorum, o kadar çok seviyorum ki, anlatamam. Zekiliği, alaycılığı, anlatımı, cesareti vb. hepsinde kendimi buluyorum.
Keşke tanışma imkanım olsaydı kendisiyle, beraber Ankara’da dolaşmayı, sohbet etmeyi çok isterdim.
Kitaba gelince; daha önce yayımlanmış siyasi yazılarının bir kitapta toplanmış hali.
Belki kimsenin değinemeyeceği, cesaret bulamayacağı konularda, cesurca yazmış hepsini.
Hem de en güzeli acı bir alayla yazmış bütün bunları.
Ah güzel kadın, iyi ki tanıdım seni
Puan vermedi·181 syf.·
2018 255. kitabı
Sevgi Sosyal bir dava insanı. Cesur bir sosyalist. Bu kitapta 70'li yıllarda kaleme aldığı o dönemi anlamamız adına ışık tutan politik yazılar mevcut.
Hele dönemin Trt'si için yazdığı bir yazı var ki insan bu ülkede hiç mi değişme olmaz diye sormadan edemiyor.
Sevgi Soysal bir yazar ve aydın olarak o dönem kadınların, işçinin, emekçinin, devrimci gençliğin safında yer almış ve hapiste yatmış bir insan. Bu açıdan en az edebi eserleri kadar yazıları da önem atfediyor.
Yazar Hakkında
Sevgi SoysalYazar · 13 kitap
Sevgi Soysal (d. 30 Eylül 1936, İstanbul - ö. 22 Kasım 1976, İstanbul) Türk yazar. Aslen Selanik'li mimar-bürokrat bir babayla Alman bir annenin altı çocuğundan üçüncüsü olarak büyüyen Sevgi Yenen, 1952'de Ankara Kız Lisesi'ni bitirdi. Bir süre Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi'nde Arkeoloji okudu.
1956 yılında şair ve çevirmen Özdemir Nutku ile evlendi, birlikte Almanya'ya gittiler. Göttingen Üniversitesi'nde arkeoloji ve tiyatro dersleri izledi. 1958'de Türkiye'ye döndü ve Korkut adını verdikleri bir oğlu oldu. 1960 ile 1961 tarihlerinde Ankara'da Alman Kültür Merkezi ve İrtibat Bürosu'nda ve Ankara Radyosu'nda çalıştı. Bu dönemde, toplum karşısında bireyin tedirginliğini öne çıkaran ''yeni gerçeklik'' akımından izler taşıyan öykü ve yazıları Dost, Yelken,Ataç, Yeditepe ve Değişim dergilerinde yayımlandı.
1961'de Ankara Meydan Sahnesi'nde Haldun Dormen'in yönettiği Zafer Madalyası adlı oyunda tek kadın rolünü oynadı. İlk öykü kitabı Tutkulu Perçem, 1962 yılında yayımlandı. Zafer Madalyası oyununda tanıştığı Başar Sabuncu ile 1965'te evlendi. Aynı yıl TRT'de program uzmanı olarak çalışmaya başladı. 1965-1969 yılları arasında Papirüs ve Yeni Dergi'de öyküleri yayımlandı. Bu arada tezini vererek arkeoloji diplomasını aldı. Teyzesi Rosel'in kişiliğinden yola çıkarak, birbirine bağlı öykülerden oluşan Tante Rosa'yı yazdı. Kadın-erkek ilişkisi ve evlilik temasını işlediği ilk romanı Yürümek'le TRT Sanat Ödülleri Yarışması Başarı Ödülü'nü kazandı.
12 Mart dönemi, Sevgi Soysal'ın hayatı ve yazarlığı üzerinde derin izler bırakan bir dönem oldu. Yürümek, müstehcenlik gerekçesiyle toplatıldı ve Sevgi Soysal, kısa bir tutukluluk ardından TRT'den ayrılmak zorunda kaldı. Anayasa profesörü Mümtaz Soysal'la, Soysal'ın komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklu kaldığı Mamak Cezaevi'nde evlendi. Siyasal nedenlerle tekrar tutuklandı ve sekiz ay Yıldırım Bölge'de, iki buçuk ay da sürgüne gönderildiği Adana'da kaldı. Cezaevinde yazdığı Yenişehir'de Bir Öğle Vakti adlı romanıyla 1974 yılında Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazandı. Kızları Defne Aralık 1973'te, Funda ise Mart 1975'te doğdu. Adana'da sürgünde bulunan bir kadının başından geçen olaylar etrafında 12 Mart'ı eleştirdiği romanı Şafak, 1975'te yayımlandı. Bu dönemde Anka Haber Ajansı ve Sosyalist Kültür Derneği'nin kuruluşunda rol aldı. Politika gazetesinde tefrika edilen cezaevi anıları Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu başlığıyla kitaplaştırıldı (1976).
Yakalandığı kanser hastalığı nedeniyle 1975 sonbaharında bir göğsü alındı. Hastalık izlenimlerini ve 12 Mart sonrası değişimi anlatan öykülerini topladığı Barış Adlı Çocuk, 1976'da yayımlandı. Eylül 1976'da bir ameliyat daha geçirdi ve tedavi için eşiyle birlikte Londra'ya gitti. Üzerinde çalıştığı son romanı Hoşgeldin Ölüm'ü tamamlayamadan 22 Kasım 1976'da İstanbul'da 40 yaşında öldü. Yeni Ortam ve Politika gazetelerine yazdığı yazılar, Bakmak (1977) adlı kitapta toplandı.
