Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
211
Basım Tarihi:
Haziran 2021
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 1973
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Crash
ISBN:
9789755708072
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Teknolojik Fetişizmin Cinsellikle Buluşması: ÇarpışmaDistopya
“20. yüzyılı egemenliği altına alan kabusun akılla evliliğinden her zamankinden daha belirsiz bir dünya doğdu. İletişim dünyası içinde teknolojinin kötü ruhları ve paranın satın alabileceği düşler
abdest bozan kitap :D
pornografik roman adeta..ama bunu okumak yerine izleyin :/kişiye hiçbir şekilde genel kültür ve hayatında kullanabileceği olumlu anlamda yaratıcılık katmayan bir kitap.zaman israfı.gereksiz göz yorgunluğu.hiç de bir adamın sex fantezilerini kazalara bağlamış vauv diye gereksiz edebi sanata bağlayamayacağım konuyu malesef..
DEĞİŞİK BİR DENEYİM…·211 syf.·Edebiyat
7/10
2021 172. kitabı
Aslına bakacak olursanız, edebi bir porno okudum. Bunu zaten kitabın başında 
J. G. Ballard belirtmiş ve neden bunu yapıtlandırdığını da açıklamış.
Tarz olarak elbette ki herkesin hoşuna gitmeyebilir fakat ben beğendim. Porno, teknoloji ve arabalar üzerinden çok fazla anlam çıkartılabilir. Hoşuma gitmeyen ve benim asıl önemsediğin konu ise kurguydu. Tartışmasız çok daha vurucu bir sona doğru sürüklenme yaratılabilecek bir zemini sanki daha elverişli değerlendirebilirdi.
Betimlemeler ise gerçekten etkileyici. Fakat 
Ludwig Wittgenstein dediği gibi “Dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır.” dan yola çıkarsak, kullanılan kelime zenginliğinin (herhalde böyle söylesek daha iyi olur) belirli kalıpların tekrarından oluşması, pornonun çok fazla altının çizilmesine neden olmuş.
Hepsi bir yana, bu tarz bir okuma benim için ‘değişik’ bir deneyimdi. Sıradışılığı hoş bir tad bıraktı. Ha bir tane daha Ballard okur muyum? Bu tarzın en güzel örneğini okudum, yeraltını seviyorum ama 
Chuck Palahniuk tarzı sanki bana daha çok hitap ediyor.
J. G. Ballard belirtmiş ve neden bunu yapıtlandırdığını da açıklamış.
Tarz olarak elbette ki herkesin hoşuna gitmeyebilir fakat ben beğendim. Porno, teknoloji ve arabalar üzerinden çok fazla anlam çıkartılabilir. Hoşuma gitmeyen ve benim asıl önemsediğin konu ise kurguydu. Tartışmasız çok daha vurucu bir sona doğru sürüklenme yaratılabilecek bir zemini sanki daha elverişli değerlendirebilirdi.
Betimlemeler ise gerçekten etkileyici. Fakat Ludwig Wittgenstein dediği gibi “Dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır.” dan yola çıkarsak, kullanılan kelime zenginliğinin (herhalde böyle söylesek daha iyi olur) belirli kalıpların tekrarından oluşması, pornonun çok fazla altının çizilmesine neden olmuş.
Hepsi bir yana, bu tarz bir okuma benim için ‘değişik’ bir deneyimdi. Sıradışılığı hoş bir tad bıraktı. Ha bir tane daha Ballard okur muyum? Bu tarzın en güzel örneğini okudum, yeraltını seviyorum ama Chuck Palahniuk tarzı sanki bana daha çok hitap ediyor.
1/10
2019 7. kitabı
Teknoloji ve insan arasındaki ilişkiyi aşırı bir erotizm betimlemesi ile anlatan tavsiye etmek istemediğim bir kitap. Muhakkak öğrenilecek şeyler vardır ama farklı yolları, farklı anlatımları tercih ederim, bu kadar erotizm fazla..
Distopya Severlere Tavsiye
İnsanoğlunun yarattığı nesnelliğinde hastalıklı bir varlığa dönüşerek kendinde koybolması ve yavaş yavaş feci bir şekilde yok oluşunu akıcı,basit ama bir o kadarda romanın ismi gibi okuyucuya çarpan bir dille öykülenir ve betimlenir.Arabalara,aşırı hıza,kazalara ve yaralanmalara duyulan arzu içerisinde aranan cinsellik,haz fakat kendi bedenleri ve bedenleri üzerindeki derin yara izleri,arabanın deri koltuklar,direksiyon,vites,döşeme,ayna ve torpidosu içerisinde ulaşılabilen erotizm,ponografide tam bir doyuma ulaşamayan romanın kahramanları daha fazla hız,araba kazası ve yaralanmaya ihtiyaç duyarak arzularlarını hiç dindiremezler.İçsel dünyalarında sürekli üzerlerindeki yara izlerini,yaralanmayı ve yaralamanın sadistik ve mazoşist imgelemleriyle hastalıklı dünyaları gözler önüne serilir.Geçmiş yıllarda araba kazalarında ölen ünlülerin yaptıkları bu kazalar aynı olay örgüsüyle kurgulanarak alkışlayan izleyiciler önünde gerçekleştirilerek toplumsal maşoşist ve sadistik dünyayı gösterir.Aslında yazarın bu toplumsal çürümede vermek istediği mesaj;insanoğlu makine üreterek hayalini kurtuğu gelişen mutlu insanın ütopik bir dünyaya ulaşamadığı,tam tersi makine-erotizm doruklara ulaşarak doğallığımızdan uzaklaşarak makine-erotizmle asla doyurulamadığımız mide bulandırıcı mutsuz distopik bir dünyadır.
J. G. Ballard'ın hayal dünyasıyla geçtiğimiz yaz okuduğum birkaç kitabı vesilesiyle tanışmış, onun bir kitabını sezon içinde Mert'in Kitap Kulübü'nde konuşmayı kafamda tasarlamıştım.
Kitabı bitirdiğimde ne düşüneceğimi bilemedim. Düşüncelerimin netleşmesi için biraz bekledim. Okuduğum ilk yeraltı edebiyatı örneğiydi. Tuhaf bir evreni vardı. Yaralara ve araba kazalarına dayanan cinsellik benim için rahatsız ediciydi biraz. Yaralara bile bakamayan biri olarak betimlenen yaranlamaları okurken zorlandım bazen. Ne sevdim ne de sevmedim diyemem.
Ballard'dan Otomobil Fantezisi Üzerine Enteresan Bir GüzellemeEdebiyat
Önce uyarı: Kitap bir miktar pornografik. Kitabın içeriği için erotik diyemeyiz ancak yazar "çeşitlilik" arz eden erotik sahneleri doğallıkla ve başarıyla betimlemiş. Bu da nahif ruhlar
"Dürtüleri, ön yargıları, psikopatolojisi de dahil anlamazlıktan geldiği herşeyi bir kenara bırakabilir mi?" Ballack sormuş önsöz kısmında. Peki biz okuyucular; açık görüşlü olan, kendini tanımaya çalışan, okudukça ön yargılarını-tabularını yıkabilen, entelektüel açıdan donanım potansiyeline sahip olan (elbetteki bu söylediklerim tırnak içinde, maalesef) bu soruya nasıl bir cevap verebiliyoruz?
Korkularımız, endişelerimiz, hatta bunların tetiklediği reaksiyonlarımız, gölge tarafımızdaki bizler, kabul edemediğimiz bizler olabilir mi? Ah Jung seni andım!
Elbetteki gölge tarafımızı aydınlatmamız prangalarımızı kırmak zor. Bir dönüşüm, bir tekamüldür.
Sevgili Ballard senin de belirttiğin gibi teknolojiye dayalı pornografik roman ama sen de kılıcını okuyucuların bilinçaltlarına acımasızca saplamış ve döndürmüşsün.
#okudumbitti Tam bir yeraltı edebiyatı, çokça pornografik sahneler ve pislik var :) herkesin sevebileceği bir kitap degil. İnsanoğlu nasıl bir yaratılmış, nasıl böyle şeyler geliyor aklına dedirten bir kitap. İnsanın sınırı yokmuş, pisikomanyaklığın sınırı da yokmuş.Anlatım tarzı fena değil, ne çok durağan nede çok hareketli. Bir kadının bu kitabı çevirmiş olması da farklı geldi.
Yazar Hakkında
J. G. BallardYazar · 19 kitap
James Graham Ballard (15 Kasım 1930 - 19 Nisan 2009) Şanghay'da doğan İngiliz asıllı bilimkurgu yazarıdır. Bilimkurgu edebiyatta teknoloji tapınmacılığına karşı çıkan Yeni Dalga'nın seçkin temsilcilerindendir.
Ballard ve ailesi Pearl Harbour baskınından sonra diğer yabancılarla birlikte bir sivil tutsak kampına gönderildi. 1942 yazından savaşın bitimine kadar burada kaldılar. Ballard, tutsak kampında yaşadıklarını temel alarak 1984'te Güneş İmparatorluğu (Empire of the Sun) adlı kurmaca kitabını yazdı. Bu kitap daha sonra Steven Spielberg tarafından beyazperdeye uyarlandı. Bilim ve teknolojiye karşıt tutumunun şekillenmesinde, bu dönemdeki tutsaklar kampı, savaşın meydana getirdiği yıkım ve felâket gibi dramatik tecrübelerin büyük etkisi olduğu düşünülür. Özellikle atom bombasının meydana getirdiği fâcia, Ballard'ın eserlerinde kıyamete özgü felâketlerle imgesini bulur.
1946'da İngiltere'ye yerleşen Ballard, 1949'da psikiyatri okumak amacıyla Cambridge'de üniversiteye gitti. Üniversitede ruhtahlili (psikanaliz) ve gerçeküstücülükten etkilenerek yazdığı öncü kurmaca hikâyelerle yazarlığı da bir meslek olarak düşünmeye başladı. İki yıllık üniversite yaşantısından sonra Kanada'ya giderek Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne (RAF) katıldı. 1954'te Hava Kuvvetleri'ni bırakarak İngiltere'ye döndü ve bir yıl sonra evlendi. 1956'da üç çocuğundan ilki doğdu ve aynı yıl Prima Belladonna adlı ilk öyküsü Science Fantasy dergisinde yayımlandı. 1962'deki ilk romanına (The Drowned World) kadar öykülerle bu dergide adından söz ettirdi. Bu romanın diğer kıyamet sonrası kurmacalardan farkı başkarakterin, buzulların erimesiyle oluşan felâketi ve kargaşayı hoş karşılayan biri olmasıdır. Ardından yazdığı kitaplarla bu alanda kendini kanıtlayıp tam-zamanlı bir yazar olarak hayatına devam etmiştir.
En çok konuşulan romanlarından biri olan Çarpışma'da (Crash) cinsel arzular ve teknoloji harikası arabalar arasında ilişki kurarak olay yarattı. Bu kitap aynı adla 1996'da David Cronenberg tarafından sinemaya uyarlandı ve müstehcenlik uyarısıyla sansür tartışmalarına sebep oldu. Bu tartışmaların ardından film sansüre uğramadan gösterime girdi ve Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü'nü kazandı.
Ballard bilimkurgunun teknoloji merkezli konulara bağlılığını teknoloji tapınmacılığı ve basmakalıpçılık diye eleştirip, uzay ve zaman yolculuklarını "iç uzaylardaki yolculuklar"la yer değiştirdi ve "asıl yabancı gezegen dünyamızdır" dedi. Ayrıca bilimkurgunun 20. yüzyılın esas edebî geleneği olduğunu ve bilimkurgunun görevinin reklamlar, imajlar gibi içinde yaşadığımız çeşitli kurgular arasından gerçekliği yakalamak olduğunu ve geleceğin bugünü anlamak için geçmişten daha iyi bir anahtar olduğunu söyledi.
Eserleri Ayrıntı Yayınları tarafından Türkçeye kazandırılmaktadır.
Uzun süre prostat kanseri ile mücadele eden James Graham Ballard, 19 Nisan 2009'da 78 yaşında, Londra'da öldü.
