Yazar:
Jean Echenoz
Çevirmen:
Mehmet Emin Özcan
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Benim için tamamen hayal kırıklığı olan ama ilgilisinin sevebileceği bir klasikle geldim.Öncelikle kitap kışlık bir kitap kesinlikle yazlık değil.Çünkü okurken bunalım geçirdim:'( Üzgünüm ama bende bıraktığı etki bu sıcak havalarda tam olarak böyleydi.Bitircem diye de canım çıktı çünkü yarım kitap sevmem.Ha gerekirse kışın tekrar baştan alıp okur muyum?Evet.Yazar öyle ayrıntılı betimlemeler yapmış ki ruj markasından rengine, bir insanın burun deliklerinin hareketine kadar bir sürü ayrıntılarla anlattığı için ben çok boğuldum.Hadi artık eee demekten kendimi alamadım.Fransız bir Generalin Kuzey Kore'yle ilgili bir takım menfaatleri doğrultusunda Kuzey Kore'yi kendi safına çekebilmek için Constance adlı bir kadını casus olarak seçiyor.Sonra olaylar çorba.. Milyon tane yabancı isimlere mi sesimi çıkarayım, ayrıntının ayrıntısına inmiş olmasına mıBeni çok rahatsız etti. Bu kitap gerçekten sakin kafa ve kış gecesi istiyor.En sevdiğim şey ise birkaç yerde konuyla hiç alakası olmayan bilgiler yer alıyordu bir tek oralarda nefes alabildim:(Üzgünüm bu kitabın vakti değilmiş.Bu klasiğin yolu açık olsun. Hiç benlik değilmiş malesef:( Matmazelle birlikte sevgiyle dostça ve hoşça kalın :)
Echenoz’dan bir casus romanı. Aslında parodi demek ne kadar doğru olur bilmiyorum, çünkü tam bir parodiden ziyade kitaplarda, filmlerde anlatılan inanılmaz senkronize, hatasız işleyen istihbarat, casusluk operasyonlarının gerçek hayatta görülen hali gibi. Bu anlamda bu kitap bana Dr. Strangelove gibi bir parodiden çok Akbaba’nın Üç Günü filmini anımsattı. Olağanüstü becerikli ajanlar ve asla sızmayan sırlar olmadan yaşadığımız hayata uygun bir anlatı.
Fransız istihbarat örgütünden General Bourgeaud, Kuzey Kore ile ilgili bir takım menfaatleri için, üst düzey bir Kuzey Kore devlet görevlisini kendi safına çekmek istemektedir. Bu doğrultuda da bir bayan istihbarat çalışanını görevlendirmek ister. Bu noktada Constance adlı bir bayan casus olarak seçilerek, evli, sıradan bir hayat süren bir kadın olarak göreve başlar. Sonrası Paris’ten Pyongyang’a kadar sürecek olan süreç ise, tam bir muammadır.
Fransız Edebiyatı’ndan Echenoz’un bu eserinde, okumaya başladığınız gibi, hikayeye orta yerinden dalıveriyorsunuz. O kadar seri ilerleyen olaylarda, adından da anlaşıldığı üzere, casusluk yaparken buluyorsunuz kendinizi. Yalnız; göze fazla gelen, okuyucuyu yoran betimlemeleri de çok fazlaydı. Şahane kurgusunda o kadar ayrıntıya girmişti ki yazar; casusun ruj, oje marka ve numarasından, metrodaki reklam panosuna kadar, çok fazla ve gereksiz detay vardı. Üstelik mekan ve karakter bolluğuyla da, kesinlikle rahat bir dönemde not alınarak okunacak kitaplardan. Bunun yanında, kimi zaman insanlara, yönetime, sisteme karşı mizahla karışık, kurgu içinde keskin eleştiriler yapıyor yazar. Sadece sistemi değil, insanları da haklı olarak eleştiriyor. Elinin değdiği yeri kurutan insanın eleştirisine sonuna kadar hak veriyorsunuz okurken. Tekrar tekrar okunacak, düşündüren, edebi bir eser. Şiddetle tavsiyemdir.
#Casus
^
^
#alıntı
İnsanlar ömür boyu sık sık kafamızı bozarlar, oysa öldüklerinde yerlerinin dolduramayacağı ortaya çıkar.
^
Biraz uzakta dönüp duran tedirgin edici büyük sazan iktidarı sıkı sıkı elinde tutuyormuş gibi: çevresindeki küçükler camlara yakın duruyor.
^
^
@helikopter_yayinevi #jeanechenoz #fransızedebiyatı #bloghemsire #bookstagram #edebiyat
Jean Echenoz'un mizahi, eleştirel, akıcı Casus'u ile oturdum masanıza. Hadi buyrun:
.
Öncelikle belirtmeliyim ki Casus, Fransız Edebiyatı'ndan okuduğum ikinci ve güzel kitap olarak zihnimin baş köşesinde yerini aldı. İlk okuduğum zaman Fransız Edebiyatı bana çok değişik gelmişti. Sanırım yakın zamanda yazılan kitapların tarzına da alışmam gerekti. 6.27 Treni ile başladığım bu yolculuk Casus ile devam etti. .
Okumaya başladığım gibi hikayenin içine daldım. Öyle güzel yazmış ki Echenoz hikayenin kahramanlarından biri oluverdim. İsminden de anlayacağınız üzere bir casusluk ️ hikayesi bu. Ancak önemli olan yer hikayenin kendisi değil hikaye içinde veya aralarda yazarın keskin bir şekilde eleştiri yapması
.
Okurken farkına varacaksınız ki yazar dünyayı ele alırken cesur davranmış. Söylemek istediği her şeyi söylemekten kaçınmamış. İnsanı yermiş. Zaten eminim aynı şeyleri vaktiyle düşündünüz ya da hala düşünüyorsunuz. Ülkeler, yönetimler, insan, insan, insan...
.
İnsan neredeyse her yerde. İnsanın elinin değmediği yerler ne alemde mesela? Güzel bir değinmeydi. Çok sevdim ve içimden alkış efektleri, ıslık sesleri yükseldi yazara doğru.
.
Severek okudum. Gülümsedim bazen. Düşündüm de. Sonu ise beni ihtimaller içinde bıraktı. Yazarı araştırdım hemen. Şimşekler kitabında Tesla'yı işlediğini gördüm. Zaten bildiğim ve listemde olan bir kitaptı ama unutmuşum işte. Bu defa mantar panoda üstlere doğru raptiyelendi zihnimde. Sevdim seni Echenoz. Bolca karşılaşacağız inşallah
.
Kitabı bizlere sunan, kaliteli ve kendine hayran bırakan @helikopteryay ne desem az kalır
.
@hunharcaokuyanlarkulubu takvimimizde yer alan bu güzel yayınevi ile en kısa zamanda tanışın isterim. Fransız Edebiyatına ve Echenoz'a da bir şans verin 🤗
.
Namaste ️🧘️
.
#kitap #book #okudumbitti #kitapyorumu
Yazar Hakkında
Jean EchenozYazar · 12 kitap
Fransız yazar Jean Echenoz, 1947’de doğdu. Sosyoloji eğitimi gördü. Echenoz’un duru bir dil ve üslup haline getirdiği süssüz anlatımı, Fransız edebiyat çevreleri tarafından büyük ilgi ve takdir topladı. Fransa’da "Fransız edebiyatının son yıllarda yetiştirdiği en büyük ustalardan" sayılan Echenoz, 1983 yılında yazdığı "Cherokee" adlı romanıyla Médicis Ödülü’nü aldı. 1989’da yayımlanan "Lac" adlı eseriyle de Avrupa Edebiyat Ödülü’ne değer görüldü. Yazarın Doğan Kitapçılık tarafından yayımlanan Türkçe’deki ilk romanı "Ben Gidiyorum", 1999 yılında Fransa’nın en saygın edebiyat ödülü olan Goncourt’u kazandı.
1999 Goncourt Ödülü (Ben Gidiyorum)
1989 Avrupa Edebiyat Ödülü (Lac)
1983 Médicis Ödülü (Cherokee)
