Yazar:
Raymond Carver
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
5 Kasım 2009
Yayınevi:
Vintage Classics
ISBN:
9780099530336
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İyi yazılmış öyküler arıyorsanız..Öykü
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2023 307. kitabı
·18 saatte okudu
·Okunma: 06 Aralık 2023 11:00
“Bu mümkün..Sıradan şeyler ve nesneler hakkında sıradan ama kesin bir dil kullanarak yazmak ve bunları bağışlamak..bir sandalye, bir perde, bir çatal, bir taş, bir kadın küpesi..Muazzam, hatta şaşırtıcı bir güce sahip.”
Böyle demiş vakti zamanında Carver. Bakın bu benim önünde eğildiğim tek simya. Çünkü sadece kurşun kalemle yapılıyor.
Ne yapmış Carver? Basit ama ayrıntılarına titizlikle kafa yorduğu sıradan nesnelere, sıradan insanlara şahsiyet kazandırmış.
Küçük şeylerin nasıl da mucizevi olduğunu mu anlatmış? Hayır, yok öyle bir şey, mucize falan yok bu kitapta. Küçük şeyler hala küçük. Ya da boyları derine derine uzuyor. (Belki Carver’ı Carver yapan da budur, bilemiyorum.) Ama küçük şeylerin içine, üstelik kesin bir dil kullandığı halde, belirgin olmayan bir şeyler bırakmış. Bir şeyi bekliyormuşuz gibi hissettiren bir içlik, bir şeyler tarafından tehdit ediliyormuşuz gibi hissettiren bir hırka, meraktan bir manto giydirmiş öykülere.
Metinlerin sonu asla doruk noktasında bırakılmamış. Karakterlerinin kaderlerini değiştirecekmiş gibi yapıp yan çizmiş, her şeyi olduğu gibi bırakmış. Raymond ya çok umutsuz ya da çok gerçekçi bir abimiz. Ya da derdi karakterlerini değil de okurunun bakış açısını değiştirmek.
Velhasıl, şaşırdım, bayıldım, hayran oldum. Katılmayı çok istediğim bir atölye için yeniden okuyacak olmanın sevinciyle.. Görüşelim Carver
Beliz Güçbilmez'in tersine mühendislik atölyesine katıldığım için aldığım bir kitap. Atölye kapsamında kitaptan 5 öykü okunup incelendi, üzerine konuştuk. Değişik öyküler yani. Güzel olanları da var tabi ama ne okuyorum ben dediklerim de oldu. Değişik bir kafası var adamın:) Atölye sonrasında kalan öykülerden okuyayım dedim ama olmadı yani. İşin ucunda atölye olmayınca hiç okuyamadım. Toplam 6 öyküsünü okudum, yetti bana:)
yalın, dolambaçsız ve ağdasız yazım dili her zaman tercihimdir. katedral, anlatmak istediği şeyi, hayatın akışına uygun şekilde aktaran bir kitap. satırlar arasına sanki bir indie folk albümü sıkışmış da yaprakları çevirdikçe melodisini duyuyorsun.
Carver okumayı seviyorum. Öykülerinde fazlalık tek bir cümle yok gibi. Aynı zamanda büyük cümleler ve yapma edebiyat göstergesi ifadeler de yok.Öykülerini karakterlerin yaptıkları ve davranışları üzerinden oluşturuyor. Ve okuyucuyu dahil etmeyi başarıyor. Atmosferde öyküyü okurken her an bir şey olacakmış hissine kapılıyorsunuz. Sağlam bir kurgu ve yalın kelimelerle ortaya çıkan bir öykü. Hepsini çok sevdim ama özellikle "Küçük, İyi Bir Şey" öyküsünü ayrı sevdim. Manchester by the sea filmi gibi bir atmosferi var. Okuyucuya bıraktığı alan ve boşluklarda hissettirdiği enfes duygu. Acı anlatılırken hisleri ajite etmeden bir anlatı oluşturabilmek. Carver bunu büyük bir soğukkanlılıkla yapmış.
Sanki okumadım karakterlerin yanındaydım gördüm, konuştum, yaşadım. Yazar anlatmıyor sanki gösteriyor, hissettiriyor. Başta eeee yani diyorsunuz ama yazarın tarzını, anlayış biçimini hemen algılayıp gerçekten mest olarak okuyorsunuz. Carver gerçekçiliği yansıtabilen muazzam bir yazar. Kısacık sayfalarda müthiş bir yolculuktu. Mutlaka okuyun Carver farkını hemen hissedeceksiniz.
Kitabı bitirmiş olmak için bitirdim, öykülerden oluşuyor. Dili çok ağır değil ama, hikâyelerin sonunda"eee ne oldu şimdi" dedim. Sonları belirsizdi, tuhaf tuhaf olaylar, insanlar anlatılmış. Beğenmedim doğrusu.
Katedral kadar heybetli bir kitap..
Katedral'deki öyküler çok sarsıcı ve dokunaklı. Truman Capote'yi anımsatıyor biraz. Gerilim, çaresizlik, umut, kıskançlık gibi duygular basit cümlelerle cok iyi aktarılmış. Katedral kitabı edebi teknikler açısından cok övülüyor, işin o boyutuyla ilgilenmeden kendi adıma etkileyici bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Özellikle karakterlerin psikolojisiyle ilgilenen kişilerin hoşuna gidebilecek bir kitap..
Katedral, Kirli Gerçekçilik akımının öncüsü ve günümüz Amerikan edebiyatının ilk akla gelen öykücülerinden Raymond Carver'ın en ses getiren öyküsü. Yaşamının son zamanlarında yazdığı bu öykü, Carver'in ulaştığı yazınsal düzeyin de şaşırtıcı bir göstergesi. Sıradan insanın yalnızlığı, alkol ve televizyonla örülmüş yaşamın sıkıntıları... Umulmadık bir günde eve gelen kör adamın sıra dışı davranışının değiştirdiği duygu ve düşünce durumu, Carver'ın benzerine rastlanması çok zor ayrıntı seçimlerinin belki en çarpıcı örneği. Katedral, büyük bir yazarın dünyasıyla tanışmak isteyenlerin ilgisiz kalamayacağı bir kitap.
Öncelikle neden 3 puan verdiğimi söylemem gerekirse çok sıradan bir dil ile hikayenin anlatılması olmuş...Boyke kaliteli bir yazardan daha güçlü bir dil ile anlatılmasını beklerdim kitaptaki hikayeyi ,ama yine de kitabın içeriğinde ki hikaye yi Begendim çok kısa bir filim şeklinde olmuş , farklı bir dünyayı anlatmak istemiş yazar ama çok yalin kalmış anlatım ve ifade şeklî. Yinede emeğe ve yazarın kalitesine göre kitabi Beğendim...
Değerlendireme puanım düşükte olsa.
Her kitabın ardından kısa bir sessizlik olur. Bu satırlar da o sessizliğin içinden çıkan ilk düşünceler.
Bazı metinler büyük olaylar anlatmaz; insanın içindeki sessiz değişimi anlatır. Carver’ın hikâyesinde bir akşamın içine sığan şey, aslında bir ömrün alışkanlıkları ve önyargılarıdır. Final sayfasını kapattığımda geriye bir katedralden çok, insanın kendi karanlığıyla karşılaşması kaldı.
Yazar Hakkında
Raymond CarverYazar · 9 kitap
(1938-1988) Yoksul bir çocukluk geçirdi, işçilik yaparak kasaba kasaba dolaştı. 19 yaşında evlenip iki çocuk sahibi oldu. Uzun süre alkolizmle mücadele etti. Tam anlamıyla hikâyelerindeki insanlardan biri gibi geçirdiği bu yıllardan sonra 1977’de ilk hikâye kitabı Will You Please Be Quiet, Please? (Lütfen Sessiz Olur musunuz, Lütfen?) yayımlandı. Ulusal Kitap Ödülü’nü alan bu kitaptan sonra, Carver’ın minimalist yazısında bir başyapıt kabul edilen What We Talk About When We Talk About Love (Aşktan Sözettiğimizde Sözünü Ettiklerimiz, Çev: Zafer Aracagök) yayımlandı. Yazar olarak giderek tanınan Carver, çeşitli üniversitelerde ders verdi. Cathedral (1983) ve ölümünden önceki son hikâye kitabı Where I’m Calling From (Telefon Ettiğim Yer, 1988)’in yanısıra şiirlerini Winter Insomnia (Kış Uykusuzluğu), Where The Water Comes Together With Other Water (Suyun Başka Suya Karıştığı Yer) ve Ultramarine gibi kitaplarında toplamıştır. Carver’ın Türkçe’de bundan önce çıkan kitabı hikâye ve şiirlerini biraraya getiren Ateşler adlı bir derlemedir. (Çev: Zafer Aracagök, Adam.)
