Çocuk Eğitimi
Alfred AdlerYazar:
Alfred Adler
Çevirmen:
Kamuran Şipal
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Mayıs 2021
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 2005
Yayınevi:
Say Yayınları
Orijinal Adı:
Kindererziehung
ISBN:
9786050205398
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Çocuk Eğitimi
269 okunmaSay Yayınları · Mayıs 2021 · 256 s.
Çocuk Eğitimi
102 okunmaCem Yayınevi · Haziran 2005 · 232 s.
Çocuk Eğitimi
48 okunmaDorlion Yayınevi · Haziran 2020 · 228 s.
Çocuk Eğitimi
50 okunmaOlimpos Yayınları · 25 Kasım 2022 · 240 s.
Çocuk Eğitimi
41 okunmaCem Yayınevi · Nisan 2021 · 232 s.
Çocuk Eğitimi
11 okunmaYason Yayıncılık · Haziran 2016 · 214 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Adler'in bireysel psikoloji kişilik kuramına göre; evrensel yani herkeste olan "aşağılık-eksiklik" duyguları insanı harekete geçirir, fakat bu aşağılık duygusu sanılanın aksine kötü bir şey değildir ona göre gelişmenin kökü bu duygudur ve bu bunun devamında bireysel özellikler kıymetlidir, bir çocuğu doğru noktaya ulaştıracak olan, her çevrede (okulda, ailede vb.) ebeveyn ve öğretmenler tarafından gözlemlenerek, doğru tanımlayıp yetiştirmektir.
Adler "doğum sırası" kavramına ilk değinen kuramcı olması sebebiyle, çocuğun doğum sırasının onun kişiliğine olan etkisini anlatmış, kitapta da sıklıkla bu örneklere yer vermiştir, bunların yanı sıra insanda, bilinci ön plana çıkarmış, çocuğun veya kişinin mükemmele ulaşma arzusu üzerinde durmuştur.
Kitap oldukça akıcı, anlaşılabilir bir dille yazılmış, yerinde örneklerle doğru noktalara değinen, çokça bilgi barındırmaktadır.
Çocuk Yetiştirmenin Pratik Yönü1000Kitap
.
Çocuk eğitimine dair kitapları karıştırdığımda bu tarz kitapların işlevi konusunda şüphede kalmıştım. Kimisi herkes tarafından aşağı yukarı bilinen şeyleri süslü cümleler ve bir hokuspokus edası ile okuyucuya sunarken kimisi de fazlasıyla teorik ve ütopik tavsiyeler ile okuyucuyu selamlıyordu. Bu nedenle bu kitaba da "acaba" sorusu ile başladım ama kitap korktuğum gibi çıkmadı.
Adler psikolojisini severim, diğer ekollere göre daha uygulanabilir, daha ayakları yere basan bir psikoloji sistemi gibi görürüm. Nitekim bu kitap da Adlerin vasıflarını yansıtıyor. Öncelikle kitap çocukta aşağılık kompleksi ve üstünlük eğilimi neden oluşur konuları üzerine eğiliyor ve bu konularda tavsiyelerde bulunuyor. Akabinde çocuğun ailedeki yeri, okuldaki halleri ve konumu, ergenlik döneminde çocuk, cinsel eğitim, dış etmenler gibi konuları izah ederek bu açıklamaları çeşitli örnekler ile destekliyor. Dediğim gibi bir çocuk yetiştirirken nelere dikkat edilmesi gerekir, ne yapılırsa çocuğa zarar verilir bunları anlıyoruz. Adler bilhassa çocuğu şımarık yetiştirmenin topluma ve çocuğa ne kadar zarar verdiği üzerinde sık sık duruyor ve bizleri bu konuda ikna etmeyi başarıyor.
Kısacası çocuğu olacaklara veyahut küçük yaşta çocuğu olan kişilere öneriyorum. Dediğim gibi teorik değil pratik bir kitap.
Tavsiyem olsun, size çok şey katacaktır.
Etimoloji İçerikli Youtube Sayfamıza Göz Atmak İçin ↓
youtube.com/channel/UCf5PEm...
Alfred Adler, "bireysel psikoloji" ekolünün kurucusu, aynı zamanda psikanalizin Tesla'sı olarak da biliniyor. Küçük yaşlarda kardeşinin ölümüne tanıklık ediyor. Raşitizm rahatsızlığından dolayı 4 yaşına kadar yürüyemiyor. Tıp doktoru olmak istiyor, küçüklüğünden beri. Fakat başarılı bir öğrencilik hayatı da olmuyor, öğretmenleri tarafından kötü bir öğrenci olarak nitelendiriliyor.
İlerleyen süreçte tıp fakültesini kazanıyor ve psikoloji bölümünü tercih ediyor. Psikoloji dünyasında da birçok başarılı çalışmada bulunuyor "bireysel psikoloji" alanında kendini gösteriyor.
Çocuk Eğitimi, Adler'in okuduğum ilk kitabı..
Bu kitapta da çocuk eğitiminin tüm detaylarına değiniyor. Adler'e göre bir çocuğu, bir insanı tanımak istiyorsak onu bir bütün olarak incelememiz, değerlendirmemiz gerekiyor. Bireyin toplumla bütünleştiği yönlerini, bütüncül bir bakış açısıyla incelersek sağlıklı bir şekilde tanıyabiliriz.
Çocuğun onu büyüten kişi ya da kişilerle iletişiminin (anne, baba, üvey anne, üvey baba, bakıcı, anane, babanne vs.) çocuğun psikolojik ya da biyolojik doğum sırasının, çocuklarda doğuştan gelen aşağılık kompleksinin de çocuğun psikolojisini etkilediği görüşünde.
Çocuğun kardeşleri ile olan rekabeti, kız çocuklarının büyütülme şekli, sürekli kendilerini eksik hissetmeleri, okulda öğretmenlerin çocuklara yaklaşımları yani kısaca çocuğun ilk olarak ailede daha sonra diğer sosyal çevresi ile etkileşimde olduğu tüm ilişkilerindeki tutumları önemli ve dikkate alınması gerekiyor.
Kitap, 14 başlıktan oluşuyor. Son bölümde soru formu ve beş vaka var. Bireysel psikolojiyle daha önce ilgilenmemiştim. Adler’i de ilk kez okuyorum. Hakkında net bir görüşe sahip olabilmek için daha detaylı ve zengin okuma yapmam gerek
Avusturyalı psikiyatr, Bireysel Psikoloji ekolünün kurucusu Alfred Adler, bize bu kitabında bireysel psikolojinin çocuk eğitimindeki yeri üzerindeki çalışmalarını ve düşüncelerini sunuyor. Çocuk gelişiminde sadece kalıtımın değil, aynı zamanda çevrenin de önemli olduğunu vurgulayarak ebeveynlere ve öğretmenlere büyük bir sorumluluk yüklüyor. Aile içerisindeki genel atmosfer, anne-baba tutumları, kardeş sayısı, kardeşlere gösterilen muamelelerdeki farklılıklar, okul, toplum ve sosyallik, öğretmen, sosyoekonomik durumlar, bütün bunlar çocuğun kişilik gelişimi üzerinde oldukça etkili unsurlardır, diyor. Bireysel ve toplumsal yaşamın üç temel sorunu karşısında takındığı tutumun, bireyin gerçek benliğini açık seçik ortaya koyacağını savunuyor. Bu üç temel sorunu şu şekilde özetleyebilirim.
1. Sosyal ilişkiler
2. Bireyin yaşamını nasıl kurduğu ve ondan nasıl yararlandığı, yani genel iş bölümünde hangi ödevleri üstlenmek istediği
3. İnsanların iki ayrı cinsiyete mensup olmalarından kaynaklanan sorun.
Kitap içerisinde bu üç durumu ve neden olabilecekleri çeşitli sorunları ele alıp yanıtlıyor. Ayrıca örnek olaylar üzerinden de okuyan herkesin kitabı anlamasını kolaylaştırıyor. Kitabı okudukça özellikle bir eğitimcinin aklına kazıması gerektiğini düşündüğüm bilgileri not ettim. Adlerin şu sözü ile hem yorumumu sonlandırmak hem de toplumsal hayattaki rolü ne olursa olsun her yetişkinin bu kitabı neden okuması gerektiğini daha iyi anlatabilmek istiyorum.
"Bir kişinin yaşantı ve izlenimlerinden ne amaçla yararlandığını kavrama sanatıdır psikoloji."
Her anne ve babanın okuması gereken bir kitap. Çocuk davranışları ile neyi anlatmaya çalışıyor? Cevabını bu kitapta bulmak mümkün. .
Kitabı okumaya başladıktan bir süre sonra "Bu herif bizim okulu nereden biliyor." demiştim.
Çalıştığım okul kitabın içinde gibiydi. Ya da kitap okulun aynası gibiydi. Her ne olmuş olursa olsun kilometrelerce uzakta yaşamış bir insanın okulumu bilmesi, okulumdaki öğrencilerin davranışlarının altındaki sebepleri benden daha iyi anlıyor olması hem şaşırtmış hem de kıskandırmıştı..
Ne oluyordu da bazı öğrenciler başarısızlığı hiç umursamıyordu. Ne oluyordu da hır gür çıkaran çocuklar bunu yapmaya devam ediyorlardı onca öğüde onca ilgiye rağmen.. Bunun gibi bir çok sorunun cevabı bu kitapta mevcut diyebilirim.
Okuduktan sonra anlamlandıramadığınız bir çok olaya "aaa demek ki bu bundanmış" demeniz dileğiyle..
Alfred Adler’in “Çocuk Eğitimi” kitabı, yalnızca ebeveyn tutumlarını anlatmakla kalmıyor; çocuk davranışlarının altında yatan psikolojik dinamikleri anlaşılır bir dille açıklıyor.
Adler, kitap boyunca çocuğun yanlış davranışlarını “amaçlı davranış” olarak yorumluyor ve okuyucuyu bu amaçları ayırt etmeye davet ediyor: ilgi arayışı, güç mücadelesi, öç alma ya da yetersizlik duygusundan kaçınma… Bu ayrımı kavramak, hem aileler hem de danışma sürecinde çalışan profesyoneller için çocuğa yaklaşımda büyük fark yaratıyor.
Ayrıca kitap, cesaretlendirme, demokratik aile tutumu, kardeş kıskançlığı, sorumluluk geliştirme ve aşırı koruyuculuğun etkileri gibi konulara net örneklerle değiniyor. Adler’in içeriği yalın ama bir o kadar dönüştürücü: davranışı bastırmak yerine, çocuğun ait olma ihtiyacını anlamayı öğretiyor.
Bir psikolojik danışman olarak, Adler’in yaklaşımının günümüzde hâlâ karşılık bulduğunu görmek beni şaşırtmıyor.
Gerçekten “temele” dokunan bir eser.
Alfred Adler'ın "Çocuk Eğitimi" adlı eseri her ne kadar çocuk eğitimi dense de orada ki çocuğun bir yetişkinde olabileceği hatta yaşlı bir insanda olabileceği gerçeğini bize gösteriyor. İnsanın kendini gösterme, var etme biçimini bu uğurda yaptıklarını, aşağılık komplekslerinin nasıl geliştiğini bunların nasıl tedavi edilebileceğini, kişinin kendisine ve topluma nasıl yararlı olabileceğini, iyi doğrultuda iş birliği yeteneğini nasıl geliştireceğine dair eser bize önemli bilgiler aktarıyor. Kişinin kendisinin farkına varması çok önemli. Ve konu ile ilintili olarak eser şımarıklığa dikkat çekiyor ve bunun ne kadar olumsuz olduğundan yarattığı problemlerden kişinin bu noktada bilinçli olmasının önemini vurguluyor.
Sevdiğim bir kitap oldu. İçindeki bilgilerin bazılarına, günümüzde farklı kaynaklardan da rahatlıkla ulaşılabilir. Bu yüzden, zaman zaman zaten bildiğiniz şeyleri okuduğunuz hissiyatına kapılabilirsiniz. Ancak kitap yine de değerli ve okunması gereken bir eser. Çünkü hem bu alanda yazılmış ilk kitaplardan ve bahsettiğim farklı kaynakların önemli bir bölümüne öncülük etmiş hem de değişik bölümlerde ve satır aralarında ufuk açıcı pek çok bilgiye yer veren bir kitap. Özellikle ebeveynlere ve eğitimcilere tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
Alfred AdlerYazar · 43 kitap
Alfred Adler (7 Şubat 1870 – 28 Mayıs 1937), bireysel psikoloji ekolünün kurucusu, Yahudi kökenli Avusturyalı psikiyatrist. Derinlik psikolojisinin üç büyük kurucusundan biridir. (diğerleri: Freud, Jung.) Adler, bireyin yeniden uyum sürecinde sosyal unsurun önemini vurgulayan ve psikiyatriyi topluma taşıyan ilk kişi olmuştur. 2002'de yayınlanan A Review of General Psychology araştırması, Adler'i 20. yüzyılın en seçkin 67. psikoloğu olarak sıraladı.
Alfred Adler, 7 Şubat 1870 yılında Rudolfsheim-Fünfhaus’da bir kasaba olan Mariahilfer Straße’de Yahudi bir ailenin 7 çocuğundan 2.’si olarak doğdu. Viyana Üniversitesi Tıp Okulunda doktorluk eğitimi aldı ve 1895'te mezun oldu. Pratisyen hekim olarak çalıştığı ilk doktorluk yıllarından başlayarak hastayı çevresiyle ilişkileri içerisinde ele almak gerektiğini vurguladı ve bireyle ilgili sorunlara yönelik insancıl, bütünselci ve organik bir yaklaşım geliştirdi. Bedensel düzensizliklerle ilişkili olarak psikoloji ile ilgilenmeye başladı. 1902'de Sigmund Freud ile tanıştı, öğrencisi oldu ve birlikte Adler'in başkanlığında Viyana Psikanaliz Topluluğu'nu kurdular. Bir süre sonra Freud ile fikir ayrılıkları ortaya çıktı. Adler'in Organların Yetersizliği kitabından sonra tamamen uzlaşılmaz bir hale geldi ve 1911'de, Adler, izleyicileriyle beraber Freud'u açıkça eleştirerek bireysel psikolojiyi geliştirmeye başladı.
Hans Vaihinger'in ruhsal inşa fikirlerinden etkilendi ve erkek egemen toplumda doğal bir sonuç olarak "Erkeksi Başkaldırı" ile organik aşağılık ve telafi teorisini geliştirdi (bkz. Aşağılık kompleksi). Adler, Freud'un teorileri ile karşı görüşe geldi, fikir ayrılığı 1911'deki Weimar Psikanaliz Kongresi'nde aleni oldu. Adler, Freud'un inandığı seks içgüdüsünün baskınlığı ve ego dürtüsünün libidinal(?) olup olmadığı ile çekişiyordu, Freud'un bilinçaltına atma üzerine fikirlerini de eleştirmişti. Adler bilinçaltına atma teorisinin, erkeksi başkaldırının aşırı telafisi ve aşağılık hislerinden türetilmiş sinirsel bir durum olan ego -savunma eğilimleri- konsepti ile değiştirilmesi gerektiğine inanıyordu, Oedipal Kompleksleri önemsizdi. Adler Viyana Topluluğundan ayrıldı ve 1912'de Bireysel Psikoloji Topluluğu adını alan, Özgür Analitik Araştırmalar Topluluğu'nu kurdu.
1912'de ana fikirlerini tanımladığı Über den Nervösen Charakter kitabını yazdı. Kişinin bilinçsiz öz ereğinin temel amaçlarının baskıladığı ayrı aşamaların aşağılık hislerini üstünlüğe (veya bilakis yeterliliğe) dönüştürdüğü ifade ederek insan kişiliğinin erek bilimsel açıklanabileceğini iddia etti. Adler'e göre öz erek arzularına, toplumsal ve etnik gereksinimler karşı koyar, düzeltici etkenler umursanmaz ve kişi aşırı telafi ederse aşağılık kompleksi oluşabilir, kişi benmerkezci, güç düşkünü ve saldırgan veya daha kötüsü olabilirdi. Üstünlük çabası ve anne baba baskısı önemli.
I. Dünya Savaşı ile çalışmaları durdu, bu sırada Avusturya Ordusunda doktorluk görevi yaptı. Savaş sonrası 1930'lara olan etkisi adamakıllı arttı, 1921'den itibaren bir takım çocuk rehberliği klinikleri kurdu ve Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde sık sık okutman, 1927'de Kolombiya Üniversitesi'nde misafir profesör oldu. Tedavi edici yöntemlerinde sosyal ilgiyi cesaretlendirip ve ödüllendirip fakat şımartma ve ihmalden kaçınarak sorunları çocukta önceden tutup, yetişkin ruha yoğunlaşmaktan kaçındı. Yetişkinlerde tedavi, suçlama veya üstünlük taslama tutumlarının tedavi edilen kimse tarafından dışarıda bırakılmasına dayanmaktaydı, kişisel davranışın farkına varılmasının artışı ile karşı koymanın azaldığını ve reddetmenin terse döndüğünü ifade etti. Yaygın tedavi araçları mizah kullanımı, tarihi anları ve mantığa aykırı emirleri içermekteydi. Adler'in popülaritesi görece optivizmi ve fikirlerinin Freud ve Jung'unkilerle karşılaştırıldığında anlaşılabilir olması ile ilişkiliydi. Adler sıklıkla, Kişinin davranış şablonu analizi toplumla, işi ve cinsiyeti ile ilişkilidir, savını vurgulamıştı.
1934'te Avusturya Hükümeti, Yahudi olduğu için Adler'in kliniklerinin çoğunu kapattı. Adler 1935'te Long Island Tıp Kolej'ine Profesör olarak Avusturya'dan ayrıldı.
28 Mayıs 1937'de, İskoçya'nın Aberdeen Üniversitesi'ne yaptığı üç haftalık bir ziyaret sırasında aniden öldü. Sokakta yürürken yere yığıldığı ve kaldırımda hareketsiz yattığı görüldü. Adamın biri koşarak yakasını çözerken, Adler oğlunun adı olan "Kurt" diye mırıldandı ve öldü. Yapılan otopsi, ölümünün kalp kasındaki dejenerasyondan kaynaklandığını belirledi. Cesedi Edinburgh'daki Warriston Crematorium'da yakıldı, ancak külleri asla geri alınmadı. 2007'de külleri Warriston Krematoryumu'ndaki bir tabutta yeniden bulundu ve 2011'de defnedilmek üzere Viyana'ya gönderildi.
Adler, çocuğun ileriki yıllarında kişilik sorunu yaşamasına neden olacak iki tür anne baba davranışı belirlemiştir. Bunlardan birincisi çocuklarına özen gösteren ve aşırı koruma sağlayan, sonuç olarak çocukta şımarma tehlikesi yaratan anne baba davranışıdır. Adler'e göre böyle bir anne baba tutumu yanlıştır. Bunun yerine çocuklar hata yapsalar bile kendi sorunlarını çözmelerine ve bazı kararları kendilerinin almalarına izin vermek uzun vadede onların iyiliğine olacaktır.
Yapıtları
Organların Yetersizliği Üzerine İnceleme - 1911
Nevrotik Yapı Üzerine - 1912
Tedavi ve Eğitim - 1914
Bireysel Psikolojinin Uygulanması ve Kuramı - 1917
İnsanı Tanımak - 1927
Bireysel Psikoloji Tekniği - 1928'de birinci bölüm, 1930'de ikinci bölüm
Yaşamı Tanımak - 1929
Okulda Bireysel Psikoloji - 1929
Yaşamı Tanımak - 1930
Psikoterapi ve Eğitim - 1919-1929
Nevrozlar - 1929
Eşcinsellik Sorunu - 1930
Çocuk Eğitimi - 1930
Yaşamı Biçimlendirme - 1930
Psikoterapi ve Eğitim II - 1929 - 1932
Yaşamın Anlamı - 1933
Psikoterapi ve Eğitim III - 1933-1937
