Puan
7.310 üzerinden
1984'ün üzerine Dava'yı okumak biraz ağır geldi. Bünyem bu kadar distopyayı kaldıramıyor hele ki karantina günlerinde... Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve genel fikrim kitapların metafor üzerine kurulu olduğu. Anlatılandan çok anlatılmak isteneni anlamaya çalışmak gerekiyor. Sıradan bir roman gibi giriş gelişme ve sonuç bölümlerini belirli çizgilerle ayırmak pek mümkün değil. Merak uyandıran ve soru işaretleri bırakan bir kitap.
Josef K. kötü bir şey yapmadığı halde bir sabah ansızın tutuklanır. Ama ortada ne suç var ne bir iddianame ne de davanın görülebileceği doğru düzgün bir mahkeme var. Josef işlemediği bir suçtan kendini aklamaya çalışırken aslında bunun mümkün olmadığını ve davanın hiç bitmeyeceğini anlıyor. Sonlara doğru anlıyoruz ki bu dava aslında hepimizin davasıymış, özgür olduğumuzu düşünürken ne kadar bağımlı yaşıyoruz. (İnsanlar özgür doğar ama her yerde zincire vurulmuştur. J.J.Rousseau)
Birçok anlam çıkarılabilecek bu davada bir de şaşırtıcı decerede herkesin bu davanın bilincinde olması ve sonlara doğru rahibin anlattığı bekçi hikayesi var. Okurken tamamen aynı olmasa da aklima The Truman Show filmi geldi. Filmde platonun mağara alegorisi işlenmiş sanırım "içinde bulunduğumuz bu hayat bize sunulmuş yansımalardan mı ibaret?"
Bakalım zincirleri kırıp bu yansimadan (davadan) kim çıkacak kim çıkamayacak?
Kısa ve öz bir inceme olarak yazıyorum.
Galiba yazarın tamamlayamadığı bir kitabı olduğu için okurken olayların sürekli boyut değiştirmesi, kitapta yer alan karakterlerin bir kaç diyaloğtan başka diğer sayfalarda görülmemesi kopuksuzluğa neden olduğu görülüyor.Sadece kitapta merak konusu olan benim için sizlerde okurken olacaktır eminim ortaya çıkarılan dava da sonuç ne oldu?
Tavsiye edilir bir kitap mı bilemiyorum.
Ama; Her yazarın kitapları, her zaman birileri için değerlidir ve bakış açısını yakalayan insan o kitabı değerlendirmesi iyi olabilir.Bu farkı yaratan da düşünce farklıdır.
9/10
2019 13. kitabı
"Josef K., iftiraya uğramış olmalıydı, çünkü kötü bir şey yapmadığı halde bir sabah tutuklandı..."
Sonuna kadar K'nın suçu ne olabilir diye bekledim sonunda anladım ki asıl konu koskocaman bir kabulleniş. G. Samsa nasıl sonunda kendini bir böcek olarak kabullendiyse Josef'da aynı şekilde kendini suçlu olarak kabul etti. Sanırım Franz kafka'nın ana teması çaresizlik daha doğrusu öğrenilmiş çaresizlik.
"Ah Franz kafka! Benim hüzünlü kekim.."1000Kitap
1883 senesi yazında, sıcağın kasıp kavurduğu bir yaz gününde buz gibi biri olarak doğuyorsunuz. Prag'da Almanca konuşan bir Yahudi ailenin, 6 çocuğundan en büyüğüsünüz. İki küçük kardeşiniz bebeklik döneminde ölüyor. İkinci Dünya Savaşı'ndan birkaç yıl önce hayatınızı kaybediyorsunuz. Ardından üç küçük kız kardeşi toplama kamplarında ölüyor. Sürekli hikayeye ilgi duyuyorsunuz ve en sevdiğiniz yazar Fransız romancı Gustave Flaubert.
Tıpkı Tolstoy ve Dostoyevski'de olduğu gibi, tip itibariyle çelimsiz ve çirkin birisiniz, bir Maksim Gorki değilsiniz mesela. Babanızla ilişkiniz oldukça karışık. Mutsuz ev yaşantısına rağmen 31 yaşına kadar ebeveynlerinizle yaşamaya devam ediyorsunuz. 36 yaşınızdayken ilişkinize ilişkin duygularınızı açıklığa kavuşturmaya ve kişiliğinizi ileri sürmeye çalışan babanıza 100'den fazla sayfalık uzun bir mektup yazıyorsunuz. Romantik hayatınız ünlü olmasına rağmen, güvensizlikleriniz, nevrozlarınız, ve samimiyet korkunuz insanlarla ilişkilerinizi üstlenmesini zorlaştırıyor. Hiç evlenmediniz fakat hayatınızda üç farklı kadın (Felice, Dora, Milena) oldu. Hatta birisiyle (Felice) 2 kez nişanlandınız ama olmadı. Ardından evli bir kadına aşık oldunuz. (Milena) İki yıl mektuplaştınız ardınan Polonyalı birisiyle nişanlandınız.(Dora) Onunla ciddisiniz. Hatta Filistin'de bir restoran açıp oranın başgarsonu olmayı, nişanlınızın da aşçı olmasını planlıyorsunuz lakin hastalığınız buna izin vermiyor. Yaşadığınız dönemde araf'ta kalmış birisiniz. Almanca konuştuğunuz için Çekler; Yahudi olduğunuz için Almanlar sizden pek haz etmiyor. Haliyle yaşadığınız dönemde yalnızlığa mahkum olmanızın temelinde bu da etkili oluyor. Tüberküloza yakalanıp ölümünüzün yaklaştığı sırada arkadaşınızı (Max Brod) yayınlanmamış tüm edebi eserlerini yakmaya çağırıyorsunuz:
"Sevgili