Puan
8.410 üzerinden
"Düşerken"·280 syf.·Kitap İncelemesi
9/10
2024 22. kitabı
İshak ve Jülide'nin kaçış sonrası yaşadıklarına odaklanıyor. İki karakter de geçmişlerinden gelen travmalarla boğuşurken, yeni bir hayat kurmaya çalışıyorlar. Yolculuk boyunca, hem birbirleriyle hem de kendileriyle yüzleşmek zorundalar.
Kitabın Güçlü Yanları
Sürükleyici bir hikaye
Gerçekçi ve çok boyutlu karakterler
Etkileyici bir dil
Düşündüren ve sorgulamaya teşvik eden bir içerik
Tesadüfler hayatınızı değiştirebilir mi?1000Kitap
Bazı karşılaşmalar asla tesadüf değildir. İshak ve Jülide gibi.. Birbirinden farklı iki hayat.. Dertleri, sıkıntıları ortak olmasa da görünen ile en derindekilerin dışavurumu hayatlar.. İshak işinde - gücünde, evli, iki çocuk babası bir adam aslında. Karşıdan bakıldığında da gayet normal bir evlilik yaşayan -tabi bu buzdağının görünen kısmı. Okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır. Jülide ise duygularını resimlerine yansıtan bir ressam Kırgınlıklarıyla, hayata küsgünlüğüyle ve çaresizliğiyle tek başına mücadele eden bir kadın o..
Yollar kesişir, en derinde kalan sırlar ortaya dökülür, kimine göre yanlış, kimine göre de koskoca bir tesadüftür yaşadıkları. Farklı hayatlar yaşayan iki insanın yol hikayesini ve birbirlerinin hayatlarına yapılan küçük dokunuşlarla geçmişlerine uzanan bir yolculuk bu... Bilinmeyene ve bilmedikleri o sırlar dünyasında kendilerini kaybetmeden, 
Düşerken birbirlerine tutunmaya çalışan iki can..
Yine bir 
Tarık Tufan kitabı ve yine iyi ki diyeceğim bir hikaye. Akıcı diliyle, karakterleriyle bir anda hikâyeninin içinde buluyorsunuz kendinizi. Aslında o yolculukta siz de varsınız. Her yaranın kabuk bağlamadığına şahit olup geçmişi geri getiremeseniz de, o yolculuktan sonra eski siz olamayacaksınız.
Herkese keyifli okumalar diliyorum
—Oysa gidenler her daim geç kalmıştı. Gitmek derdine bir kez düşen için artık kalmak da yaradır.
Düşerken birbirlerine tutunmaya çalışan iki can..
Yine bir Tarık Tufan kitabı ve yine iyi ki diyeceğim bir hikaye. Akıcı diliyle, karakterleriyle bir anda hikâyeninin içinde buluyorsunuz kendinizi. Aslında o yolculukta siz de varsınız. Her yaranın kabuk bağlamadığına şahit olup geçmişi geri getiremeseniz de, o yolculuktan sonra eski siz olamayacaksınız.
Herkese keyifli okumalar diliyorum
—Oysa gidenler her daim geç kalmıştı. Gitmek derdine bir kez düşen için artık kalmak da yaradır.
Düşerken el ele tutuşanların masalı..
Tarık Tufan'ın yine harika kurgusu, etkileyici ve naif cümleleri ile insanı hiç sıkmadan ve sürekli merak ederek bitirdiğim bir kitap. Her seferinde acıtırmı insanın içini acıtıyor işte, öyle tatlı bir acı ki bu aslında, daha çok yazsa daha çok okusam diyor insan. Bir insanı tanımanın ancak hikayesine dokunmakla mümkün olabileceğini anlatan bir roman... Yüzleşilemeyen durumlar biriktirilerek öfkeye dönüşen acı hatıralar, gizlenen gerçekler. Tarık Tufan'ın anlatımını, cümlelerini okuyan bilir. Ruhuma şifa oluyor sanki.Dili çok güzel, kurgu çok güzel, karakterler ayrı güzel. Beni tanıyan herkes bilir bu yazara olan sevgimi. Ne desem az Tarık Tufan için. Şiddetle tavsiye ediyorum. İyi okumalar...
Bazen her şeyi geride bırakıp çekip gitmek isteriz. Arkamıza bakmadan, prangalara takılı kalmadan, sadece rüzgârın bizi savurup götürmesini isteriz. İshak da bu yolun yolcusuydu. Sadece gidecek cesareti yoktu. Ta ki üst katta oturan Jülide’nin banyosundan alt kata su sızdığı zamana kadar. İshak’ın amacı sadece suyun nereden kaçtığını bulup tamir etmekti. Kim derdi ki Jülide’nin yapmış olduğu resmi yorumladıktan sonra bir gün sabah erkenden arabaya binip uzaklara gideceklerini. Evet, evli ve iki çocuk babası bir adam bir sabah bekâr bir kadınla arabaya binip şehirden kaçtı. Günümüz sabah kuşağı programlarına konu olacak cinsten bir olay. Şimdi bu durumda hem İshak’a hem de Jülide’ye ayıplayan düşüncelerle, kınayan gözlerle bakar oldunuz. Mahalle sakinlerinin yaptığı gibi…
Gel gelelim bilmediğimiz tüm gerçekler bu sürecek yolculukta ortaya çıkıyor. Geçmişinden kaçan iki insanın kendini bulma yolculuğu. İshak’ın geçmişinde yaşadığı aile dramı ile, bir aileye sahip olabilmesine rağmen aile bağları kopmuş olan Jülide’nin yaşadıklarından kaçmak istemesi. Bu sürecek yolculukta iki kahramanımız da geçmişi ile yüzleşiyor. Geçmişimiz acaba bizim bildiğimiz kadarıyla mı geçmiş, yoksa bilmediğimiz şeyler de olabilir mi. Kitabın ilerleyen sayfalarında kafanızdaki tüm soru işaretlerini, iki farklı hayatı da ortak bir noktada birbirine bağlayarak cevaplıyor yazar. Son bölümlerde aldıkları kararı kabul etmesem de yazarın kalemine saygı duyuyorum. Kitabın finalini okurken, üzülmek ile mutlu olmak arasında gidip geleceksiniz. İki duyguyu da aynı anda yaşayacaksınız.
Kitaplarını severek okuduğum Tarık Tufan 'ın, bu kitabını da aynı hevesle okudum. Fakat her kitabın bir okunma zamanı olduğunu düşündüğüm için biraz uzun sürdü. Yazarın kitaplarını okumak isteyenlere bu kitap ile başlamalarını
Tarık Tufan 'ın, bu kitabını da aynı hevesle okudum. Fakat her kitabın bir okunma zamanı olduğunu düşündüğüm için biraz uzun sürdü. Yazarın kitaplarını okumak isteyenlere bu kitap ile başlamalarınıİnsan bazen düşerken tanır kendini…1000Kitap
Bazen bir kitap, insanın içini olduğu gibi anlatır. Tarık Tufan'ın Düşerken'i de öyle bir kitap... Benim için çok şey ifade etti. İşte birkaç satır da benden...
Tarık Tufan bu kitabında, düşmenin yalnız yere çakılmak değil; içe, derine, kendine doğru bir yolculuk olduğunu anlatıyor.
Her sayfa, insanın kendi karanlıklarına tuttuğu küçük bir fener gibi.
Hikayeler suskun, dili sade ama etkileyici.
Ve her satırı, insanı bir yerinden eksilten türden...
İçinden geçip giden hayatlar, konuşulamayan cümleler, yarım kalmış sevgiler, geç kalınmış vedalar…
Tarık Tufan, bütün bunları büyük sözlerle değil; sessiz ama derin bir şekilde anlatıyor.
Düşerken, bana göre düşen herkesin kitabı.
İçinde bir şeyleri kırılmış, sustukça çoğalan herkesin…
Bana çok tanıdık geldi..
Belki de bu yüzden bir çok kişiye tanıdık gelecektir..
Çünkü biz de düşerken tanıdık kendimizi...
Kitabı kapattığınızda büyük bir final sahnesi beklemeyin.
Bizler biraz daha düşeriz, biraz daha eksiliriz, sonra bir yerden yeniden başlarız. Belki de bu yüzden en çok düşerken tanırız kendimizi..
Ben çok beğendim. Birçok yerinde kendimden bir parça, kendimden bir his buldum.
Henüz okumayanlara edettendir, okumanızı gönülden tavsiye ediyorum.
Tarık Tufan'ın Düşerken'i de öyle bir kitap... Benim için çok şey ifade etti. İşte birkaç satır da benden...
Tarık Tufan bu kitabında, düşmenin yalnız yere çakılmak değil; içe, derine, kendine doğru bir yolculuk olduğunu anlatıyor.
Her sayfa, insanın kendi karanlıklarına tuttuğu küçük bir fener gibi.
Hikayeler suskun, dili sade ama etkileyici.
Ve her satırı, insanı bir yerinden eksilten türden...
İçinden geçip giden hayatlar, konuşulamayan cümleler, yarım kalmış sevgiler, geç kalınmış vedalar…
Tarık Tufan, bütün bunları büyük sözlerle değil; sessiz ama derin bir şekilde anlatıyor.
Düşerken, bana göre düşen herkesin kitabı.
İçinde bir şeyleri kırılmış, sustukça çoğalan herkesin…
Bana çok tanıdık geldi..
Belki de bu yüzden bir çok kişiye tanıdık gelecektir..
Çünkü biz de düşerken tanıdık kendimizi...
Kitabı kapattığınızda büyük bir final sahnesi beklemeyin.
Bizler biraz daha düşeriz, biraz daha eksiliriz, sonra bir yerden yeniden başlarız. Belki de bu yüzden en çok düşerken tanırız kendimizi..
Ben çok beğendim. Birçok yerinde kendimden bir parça, kendimden bir his buldum.
Henüz okumayanlara edettendir, okumanızı gönülden tavsiye ediyorum.