Düşünce Çetesi
Tibor FischerYazar:
Tibor Fischer
Çevirmen:
Dilan Sarıoğlu
Yorumlar ve İncelemeler
ABSÜRTLER BİRLEŞİN!·350 syf.·
9/10
2022 146. kitabı
Absürt’ü, bir edebiyat kolu olarak okumak gerekir. Bu kolun -tabii ki bence- temsilcileri Tibor Fischer , 
Tom Robbins bizden ise 
Murat Menteş, 
Feyyaz Yiğit hatta ve hatta 
Vüs'at O. Bener bu iklime dahil edebilmek mümkün.
Düşünce Çetesi absürt bir kitap ve absürt komik, absürt felsefe, absürt karanlık insan tahlili sevenlerin ayıla bayıla okuyacağı türden.
Eğer 
Boris Vian 
Günlerin Köpüğü sevdiyseniz, bu kitabı da seversiniz. Gerçeküstü değil, gerçek de değil…absürt yani.
Absürt’lerin bir özelliği de, özellikle sözkonusu insan tahlili olduğunda dümdüz gitmeleri. Ayıpsız, sakıncasız, kim ne düşünürsüz… Bunun okuyucuya katkısı da aşırı samimiyet ve ana kahramanla kolay özdeşleşimdir…yan etkisi ise zaman zaman yabancılaşma olarak görülür. Mesela 
Tutunamayanlar da kendinizi koyduğunuz bir yer vardır…ama o senaryo her döndüğünde orada olmazsınız…yani o derece karamsar, aydınlık, hasta ne ise artık…öyle hissedemezsiniz. Yani bir absürtlük vardır.
Hah işte o Düşünce Çetesi nde de var. Yanlış anlaşılma olmasın Tutunamayanlar tadında değil…türünde.
Ve ben buna bayılıyorum. Bu yarım yamalak anlattığım (veya anlatamadığım) her yazarın da hayranıyım. 
Isaac Asimov tamam ama benim absürtüm #y:2286. 
Orhan Pamuk tamam ama benim Nobel ödüllü absürtüm #y:127. Ve zirveyi de tutanların elebaşısı da tartışmasız 
Franz Kafka ‘dır.
Nereden nereye geldik…
Düşünce Çetesi yukarıdaki yazarlar kümesi sizi kapsıyorsa okumakta geç kaldığınız bir kitaptır. Kapsamıyorsa…okumasanız da olur…çünkü beğenmezsiniz. Ve bunu anlayabilirim.
Tibor Fischer , Tom Robbins bizden ise Murat Menteş, Feyyaz Yiğit hatta ve hatta Vüs'at O. Bener bu iklime dahil edebilmek mümkün.
Düşünce Çetesi absürt bir kitap ve absürt komik, absürt felsefe, absürt karanlık insan tahlili sevenlerin ayıla bayıla okuyacağı türden.
Eğer Boris Vian Günlerin Köpüğü sevdiyseniz, bu kitabı da seversiniz. Gerçeküstü değil, gerçek de değil…absürt yani.
Absürt’lerin bir özelliği de, özellikle sözkonusu insan tahlili olduğunda dümdüz gitmeleri. Ayıpsız, sakıncasız, kim ne düşünürsüz… Bunun okuyucuya katkısı da aşırı samimiyet ve ana kahramanla kolay özdeşleşimdir…yan etkisi ise zaman zaman yabancılaşma olarak görülür. Mesela Tutunamayanlar da kendinizi koyduğunuz bir yer vardır…ama o senaryo her döndüğünde orada olmazsınız…yani o derece karamsar, aydınlık, hasta ne ise artık…öyle hissedemezsiniz. Yani bir absürtlük vardır.
Hah işte o Düşünce Çetesi nde de var. Yanlış anlaşılma olmasın Tutunamayanlar tadında değil…türünde.
Ve ben buna bayılıyorum. Bu yarım yamalak anlattığım (veya anlatamadığım) her yazarın da hayranıyım. Isaac Asimov tamam ama benim absürtüm #y:2286. Orhan Pamuk tamam ama benim Nobel ödüllü absürtüm #y:127. Ve zirveyi de tutanların elebaşısı da tartışmasız Franz Kafka ‘dır.
Nereden nereye geldik…
Düşünce Çetesi yukarıdaki yazarlar kümesi sizi kapsıyorsa okumakta geç kaldığınız bir kitaptır. Kapsamıyorsa…okumasanız da olur…çünkü beğenmezsiniz. Ve bunu anlayabilirim.
TIBOR FİSCHER ~DÜŞÜNCE ÇETESİ~
Tesadüfen yolları kesişen şişko,sıska ve tembel bir filozof Eddie ile hayattan ümidini kesmiş, torbacı Hubert'ın soygun hikayesine tanık oluyoruz bu kitapta.
Bizim ikili banka soygunu yaparken, veznedar Juclyne ile tanışır ve dost olurlar.
Bundan sonra yapacakları bütün banka soygunlarını beraber planlarlar.
Felsefe,teori ve filozoflara ilginiz varsa kitabı tavsiye ederim ama yok ilginiz yoksa hiç başlamayın derim.
Dili sade bir kitap ama okuması oldukça güç kelimeler var. Dediğim gibi felsefeye ilginiz varsa hemen anlarsınız bu kelimeleri. Ama benim gibi ilginiz yoksa bu ne demek istiyor diye bakakalırsınız.
Kitabın olay örgüsünü de pek beğenemedim. Çok karışık buldum. Bir konu bitmeden, geçmişe geçip ilgisi olmayan detaylardan bahsedilmesi kafamı çok karıştırdı.
Üzgünüm ama bu kitabı ben pek beğenemedim.
Modern edebiyatın en iyi örneklerinden biri olduğunu düşünüyorum.Edebiyat
Felsefe profesörü olan bir adam, elinde silahla bankaya girer: "Eğer Nietzsche'den bir alıntı yaparsanız bu bankayı soymayacağım," der. Biraz sonra, sırtında para dolu torbalarla bankadan çıkar: "İnsanlar hiçbir şey okumuyor!"
Beynimi oldukça mıncıkladı açıkçası ve bu durum hoşuma gitti. Bölümüm (felsefe) dolaysıyla dikkatimi çeken bir kitaptı ve büyük bir heyecanla okudum.Kahvenizi elinize alıp bir solukta okuyabileceğiniz bir kitap değil. Okudukça sizi düşünmeye itecek, yer yer güldürecek, çoğu zaman baş ağrısı yapacak fazlasıyla hoş bir kitap. Evet, kahve yerine bir şişe içki düşünebilirsiniz :)
Akademinin bagrina basmakta zorlanacagi kadar sisman, kel ve miskin bir filozof eddie amcamiz. Guzel yemege guzel ickiye ve kadinlara doyumsuzlugu tartisilmaz. Akademide isler yolunda gitmeyince, bir kolu, bir bacagi olmayan, beynini de fazla yormayan torbacisi hubert ile bir dizi banka soygununa girisir. Keyifli bir kara mizah ornegi olan kitapta, bir filozofun saygun isine yaklasimini ve bu esna da yolculugunu konu ediyor. Pozitivist soygun adini verdigi son icraatlari favorimdir. Ha bir de joyclene var filozofun eski manit, cok kafa hatun, ölüme gidilir onla. Hikayeyi sevdigim icin ufak tefek ceviri hatalarini gormezden gelerek okudum, keyifliydi.
bu bir soygun kitabı ve aynı zamanda değil. tesadüfen yolları kesişen tembel, şişman, miskin bir filozof eddie ile hayatın gerçekten sillesini yemiş bir hırsızın, hubert'in garip, eğlenceli, çılgın hikayesi.
muhtemelen yazarın diline sadık kalma çabasıyla oluşan zorlayıcı çeviri ve felsefe, filozoflar, teoriler vb. konulardaki cehalettim bile bu kitabı çok beğenmemi engelleyemedi.
onlarca yan karakter ve hikaye anlatılıyor ve neredeyse herbiri bir diğerinden daha çılgın. özellikle parish ve dünyanın etrafında ufo' yla dolaşan hitler için benzin parası toplayan büyükbaba ilgiyi hakediyor.
son söz olarak; sıradışı bir okuma deneyimi için felsefe biraz göz korkutucu gelebiliyor ama ona aldırmadan hikayeye, karakterlere odaklanılırsa çok eğlenceli bir kaç saat geçirebilirsiniz.
Banka soygunları fazlasıyla eğlenceli şekilde bizlere sunuluyor çünkü soygunları bir filozof ve bir psikopat tarafından felsefi değerler çerçevesinde yapılıyor. Karakterleri tanımak isteyenler için kitabın arka kapağında karakterlerin tanımı var fakat ben o arka kapakta tanıtılan karakterlerin öyle olmadıklarına inandım nedense.
Felsefe alanındaki kültürüm kitabın olay örgüsüne ayak uydurmakta yetersiz kaldığından okumakta zorlandım, yarım bıraktım. Daha sonra tekrar başlayacağım.
Polis teşkilatı ve eğitim sistemini de yermekten geri kalmayan kara mizah örneği. Karakterlerden birinin filozof olması nedeniyle sağlam bir felsefe temeli istiyor bence. Özellikle de Yunan felsefe tarihi.
Genel olarak Vonnegut kitaplarını anımsatsa da okuması çok daha zordu.
Çevirisini de sevmedim ama bırakırsam bir daha okumam diye bırakmadım.
Bitmesi 2 haftami alan ve evet bitmesi icin gunler saydigim zorla ilerleyen 347 sayfalik bir kitabin nihayet sonundayiz felsefi dusunceyi ve bununla ilgili olusturulan hikayeleri cok severim ve ilgimi de ceker zaten. Ama kitabin bunlarla hicbir ilgisi yok. Kendisine filozof diyen bes parasiz bir adam. Tutuklanmamak icin gittigi Fransa'da baska bir bes parasiz adam tarafindan soyulmaya calisirken kanka olurlar. Oglen yemegi icin para ararken aniden banka soyarlar ve bu banka soygunlari devam eder. La casa de papel vibe vermeye calismis gibi ama tabikide hicbir alakasi yok. Basroldeki sozde filozoftan ziyade yeni tanistigi ekurisinin yaptigi eylem ve dusunceler ondan daha filozofca ve daha felsefik. Karakterlere dair ayrintilar yok (fiziksel ozellikleri haric). Ayrica anlatimi korkunccc asla bir akicilik soz konusu degil. Bir paragrafi okurken konudan bagimsiz on tane daha konuyla icice gecmis oluyorsunuz. Okurken anlamada mi problem yasiyorum diyerek kendimi sorguladigim oldu. Beni felsefeye yonlendirdi ayrica kitapta genelde 'Z' harfli kelimeler kullanildi ve sonunda 'Z' harfinin aslinda nasil onemli seylerin isimlerinde yer aldigini isaret etti kendince. Ben kitabi hic ilgi cekici,kayda deger gormedim ve sevemedim. Okumaya deger oldugunu dusunmuyorum. Ki bu cumleyi de nadir soylerim. Tavsiye etmiyorum
Reklam
Yazar Hakkında
Tibor FischerYazar · 4 kitap
Tibor Fischer İngiliz roman ve kısa öykü yazarıdır. 1993 yılında etkili edebiyat dergisi Granta tarafından en iyi 20 genç İngiliz yazardan biri olarak seçilmiştir.
Fischer'in anne ve babası 1956'da Macaristan'dan kaçan Macar basketbolculardı. Kanlı 1956 devrimi ve babasının geçmişi, Fischer'in Komünizmden kurtulan bir Macar basketbolcu hakkında Rabelaisvari bir hikâye olan ilk romanı Under the Frog'a ilham verdi. Romanın adı bir Macar deyişinden geliyor: Olabilecek en kötü yer, kömür madeninde bir kurbağanın kıçının altıdır.
Fischer 2009 yılında City and Guilds of London Sanat Okulu'nda Kraliyet Edebiyat Fonu yazarlık bursiyeri oldu.
