Вишнёвый сад
Anton ÇehovYazar:
Anton Çehov
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
352
Basım Tarihi:
2021
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1904
Yayınevi:
ACT
Orijinal Adı:
Вишневый сад [Vishnevyy sad]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9785170973132
Dil:
Rusça
Sıralamalar
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
Vişne Bahçesi
18,3bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ekim 2025 · 104 s.
Vişne Bahçesi
545 okunmaKızıl Panda Yayınları · 2020 · 96 s.
Vişne Bahçesi
481 okunmaKoridor Yayıncılık · Ocak 2021 · 128 s.
Vişne Bahçesi
238 okunmaLacivert Yayınları · 1 Eylül 2007 · 112 s.
Vişne Bahçesi (Cep Boy)
216 okunmaKarbon Kitaplar · 18 Mart 2020 · 83 s.
Vişne Bahçesi
197 okunmaEverest Yayınları · Kasım 2013 · 381 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Toplumsal yapıda değişimlerin meydana geldiği dönemlerde yaşayan bireyler, bazen bu değişime şahitlik ettiklerini fark etmeden yalnızca sonuçlarını yaşarlar. Sürecin içerisinde sürecin kendilerine biçtiği rolleri bilinçsizce üstlenirler. Vişne Bahçesi; Rusya’da sosyal yapının değişmekte olduğunun, özlemle andıkları eski günlerin çoktan geride kaldığının farkında olmayan bir aile üzerinden toplumda değişen dinamikleri anlatan bir oyundur.
Eskiden büyük çiftlik sahibi olan bu aile, borçları nedeniyle vişne bahçesini açık artırmada satma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Ailenin bu problemle baş etme süreci dönem Rusya’sının en tipik özelliklerinden biri olan büyük toprak sahiplerindeki “düşünce tembelliği”ni gözler önüne serer. Bahçelerini satmak zorunda kalan aile üyeleri bu sorun üzerine derinlikli düşünme yapmaz, çözüm arayışına girmez ve önerileri ciddiyetle dinlemez. Eski alışkanlıklarını bırakamayan, tutumlu olmayı beceremeyen, eğlenceye aşırı düşkün, tutkularının peşinden sorumsuzca koşan bu sınıf üyeleri sorunları düşünmeden geçiştirmeyi seçerler.
Rusya’da artık büyük toprak sahipleri değil ticaretle uğraşan yeni bir sınıf yükseliştedir ve bu iki sınıf arasındaki keskin fark 'çalışma'ya yönelik yaklaşımlarıdır. Eskiden köylü olarak nitelendirilen ve oyunda Lopahin ile aktarılan bu yeni sınıf, hızla zenginleşmesine rağmen entelektüel anlamda gelişmiş değildir. Güçlü bir para kazanma arzusuna sahip olsalar da para kazanmak burada yalnızca amaç işlevini görmektedir. Daima mevcut para miktarını artırmaya odaklanan bu kişiler parayı ne için kullanacaklarını bilmezler.
Oyunda geniş yer verilen temalardan birisi ise toprak köleliğinin kaldırılmasıyla yaşanan değişimdir. Kölelik dönemi uşaklarının özelliklerini taşıyan yaşlı Firs ile sonrası dönemin uşak profiline
İlk başlarda sıradan bir kitap olduğunu düşünüyordum fakat okumaya devam ettikçe yanıldığımı anladım . Basit bir konuyu anlatan bir tiyatro eseri olarak gördüğüm bu kitap aslında bir insanın değer verdiği tüm anılarının yok oluşunu, bunca anlam verdiği anılarının istemese de eninde sonunda anlamsız ve hiç yaşanmamış gibi olacağını anlatan akıcı bir kitap.
Baş karakter diyebileceğimiz , vişne bahçesinin sahibi Andreyevna kendi mutluluğu dışında herkesin mutluluğunu düşünen, gerçeklerden sürekli kaçan onunla yüzleşmek istemeyen iyi kalpli bir kadındır .
Lapohin , iyi karakterli bir tüccardır fakat köylü olduğu için kendini küçük hisseder. Bu aşağılık kompleksinden kurtulamaz. Aynı zamanda mutluluğun peşindedir ve mutsuz ve boş bir hayat yaşadığını kabul eder .
Trofimov , en sevdiğim karakter oldu . Yaşamı boyunca öğrenci kalmıştır ve kalacağa da benziyordur . Kimsenin onun hakkındaki düşüncelerini umursamaz. Onun için önemli olan kendi ideallerine göre yaşadığı anlamlı ve sade bir hayattır.
Vişne bahçesi aslında Andreyevna ' nın yaşadığı tüm mutlu mutsuz anılarını yani onu var eden herşeyi temsil eder. Onun satılması ve yıkılması ise doğal olarak kendi yaşadıklarının da anlamını yitirmesine neden olur .
Okurken fark ettiğim bir diğer şey karakterler arasındaki iletişim problemiydi . Bir konu hakkında konuşulurken bir anda o konu yarıda bırakılıp bir başka konuya geçiliyor o konu hiç önemsenmiyordu . Herkes farklı telden çalıyordu .
Ben kitabı karakterlerin duygu durumunu dikkate alarak sesli okudum . Çok güzel bir duygu . Karakterleri bu sayede daha iyi anlayabildiğimi düşünüyorum .
Kitabı okurken sanki bir evin içine girmişim, köşeye oturmuş onların hayatını izliyormuşum gibi hissettim. Çok büyük olaylar olmuyor, ama o küçük detaylar insana çok şey anlatıyor. Aile borçlarını ödeyemiyor, vişne bahçesi satılacak, ama kimse bunu tam anlamıyla kabullenemiyor. Özellikle Ranyevskaya, her şeye biraz uzak gibi. O kadar geçmişe takılmış ki, bugünde olanları görmek istemiyor.
Bir yandan da günlük hayatta hepimizin yaptığı şeyler değil mi bunlar?
Kaybettiğimiz şeylere takılıp duruyoruz, ama değişim kapıya dayandığında da bir şey yapamıyoruz. Kitap bana biraz bunu düşündürdü. Çehov’un dili de o kadar sade ki, abartı yok, ders vermeye çalışmıyor. İnsanları olduğu gibi anlatıyor. Bu yüzden belki de o kadar gerçek geliyor.
Okuduğumda “Evet, bu sadece onların hikayesi değil,” diye düşündüm. Bizim hayatımızda da var böyle şeyler. O yüzden Vişne Bahçesi hem çok tanıdık geldi hem de biraz hüzünlüydü. Sanki sadece bir bahçe değil, yavaş yavaş kaybolan başka şeylerdi.
Aristokrasinin sessiz cenazesi...1000Kitap
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2025 33. kitabı
·15 saatte okudu
·Okunma: 02 Kasım 2025 03:20
"İki gözüm, bağışlayın ama, sizin hiçbir şeyden anladığınız yok. Eğer tüm bu ilin sınırları içinde ilgiye değer, hatta seçkin bir şey varsa, o da bizim vişne bahçemizdir."
Der, çiftliğin sahibi Lubov Andreyevna Ranevskaya... Çünkü onun, ailesinin ve hatta hizmetlilerinin bile geçmişteki varlıklarının, ihtişamlı hayatlarının, anılarının da sembolüdür Vişne Bahçesi...
Anton Çehov, 19.yüzyıl Rus aristokrasisinin çöküşünü; artık çalışarak, üreterek, ticaret yaparak varlığını sürdürmek zorunda kalan değişen toplum düzenine ilişkin hikayesini abartılı karakterlerinin trajikomik diyaloglarıyla da olsa hüzünlü bulduğum dört perdelik bir oyun yazarak kaleme almış.
Eskiden ihtişamlı bir hayat yaşayan aile yeni düzeni görmezden gelip, redderek eylemsizliğin sonucunda kaynaksız kalıp, biriken borçları karşılığında vişne bahçelerinin açık arttırmada kaybedecekleri gerçeğiyle bile yüzleşmeyerek çıkmaza girerler.
Ancak evlerine orkestra çağırıp balo düzenlemekten, etrafa gösteriş için son paralarını dağıtmaktan geri kalmazlar.
Çehov, Trofimov karakteriyle;
"Yaşamınızda hiç değilse bir kez olsun gerçeğin doğrudan doğruya gözlerinin içine bakın." diye bir serzenişte bulunur.
Andreyevna'nın verdiği cevap ise anılarına olan aidiyetine bağlılığının ve davranışlarındaki tutarsızlığın izahı gibidir:
"...fakat söyleyin bana cancağızım, gençliğinizden ötürü değil mi bu; bu sorunların hiçbirinin size acı vermeyişinden ötürü değil mi? Cesaretle bakıyorsunuz ileriye doğru; fakat bunun nedeni orada korkunç bir şey görmeyişiniz, böyle bir şey beklemeyişiniz değil mi? Hayatın genç gözlerinize henüz kapalı oluşu değil mi? Bizden daha dürüst, daha cesur, daha ciddi bir kişiliğiniz var... Fakat biraz derinliğine düşünün, azıcık yüce gönüllü olun da bağışlayın beni. Burada doğdum ben; babam,
Vişne Bahçesi- İnceleme
Bu kız tüm kitaplara bayılıyor olsa da her kitabı beğenmiyor arkadaşlar :-)) Mesela Anton'un tiyatro tarzı bu kitabı, üç defa tekrar başladım, karakterlerin isimlerine dönüp dönüp baktım olmadı, olduramadık.
Anlayamamamın nedenleri var elbet birincisi; yazarın karakterleri zaten çok bir de bunlar en az üç isimli ve yazar diyaloglarının bazısında ilk ismi, bazısında ikinci ismi bazısında ise soy ismini kullanıyor bir de bakıyorsun ki hepsi bir kişi :-) hayır yani neden bunlara tek bir isimle hitap edilmiyor. İkincisi; yazar resmen karakterlerin hepsini kendi içinde konuşturmuş, kimse kimseyi dinlemiyor, herkes ayrı telden derler ya o tarz. Yani diyalog değil monolog vardı kesinlikle, ee bu da haliyle kopukluk oluşturuyor, parantez içi cümlelerin çok olmasına girmiyorum bile. Gerçekten çok merak ederek başlamıştım ama asla anlayamadım, sonra kitabı okuyan ve yorumlayan birkaç incelemeye baktım meraklısı için kısaca konu; Vişne Bahçesi, soylu zengin bir ailenin çiftliğinde bir bahçedir, çocukluk anılarının olduğu, herkesin burada toplandığı, vaktiyle gülüp eğlendikleri
Öyle bir vakit gelir ki köylücük diye aşağıladıkları, hor gördükleri bir zamanlar ev sahibinin kölelisi olan insanlara, borçlarını ödeyebilmek için evlerini satmak zorunda kalırlar tabii ki vişne bahçesi ile birlikte.
Şimdi yeni ev sahibi ağaçları ortadan kaldırıp toprakları kiraya vererek gelecek paraları hesaplamaktadır.
Evlerinden, bahçelerinden, hatıralarından ayrılan insanları bambaşka yerlerde bambaşka hayatlar beklemektedir. Böyle yazınca akıcı duruyor tabii ki ama okuyunca ne demek istediğimi anlayanların olacağından eminim, kendi adıma da tiyatro tarzı eserlerde Moliere ve Shakespeare'i tek geçerim, onlar da tam anlamıyla tiyatroyu yaşıyorsunuz çünkü.kitapla kalınız.
7/10
2023 17. kitabı
Vişne Bahçesi, Anton Çehov’un yazdığı tiyatro eseri. İlk kez 1904 yılında Moskova Sanat Tiyatrosu’nda sahnelenmiştir.
KISACA KONU
Madam Ranevskaya yurtdışında geçirdiği beş senenin ardından kızıyla birlikte memleketine geri döner. Bu dönüşleri şatafatlı yaşamlarının da sonu olacaktır. Savurganca yaptıkları harcamalar, düzenledikleri eğlenceler ve aldıkları borçlar yüzünden iflasın eşiğine gelmişlerdir. Çalışanlarının maaşlarını bile ödeyemezken bu gösterişli yaşamlarına devam ederler. Sonunda ellerinde bir tek şey kalır, vişne bahçesi.
KİTAP YORUMUM
Kitapta dönemin Çarlık Rusya’sındaki toplumsal değişimler, kapitalizmin etkileri başarılı şekilde işlenmiş. Bir yanda baskıcı Çar rejimi, bir yanda özgürlük sesleri.
Kapitalizmin getirdiği ekonomik rüzgarla birlikte yeni bir sınıf da doğar, uyanık tüccarlar. Her ne kadar Rus soyluları bu kişileri hor görse de servetleri sebebiyle aralarına kabul ederler. Kitapta bu iki sınıfın çatışmasına da tanıklık ediyoruz.
Kitapta çok fazla karakter var. İsimleri de çok karışık. (Rus klasiklerinin alametifarikası.) Bu yüzden isimlere aşina olana kadar baya zorlandım. Bazen kafam karıştı.
Anton Çehov’un bir diğer eseri olan, Vanya Dayı kadar beğenmesem de okunabilir bir kitaptı. İkisini kıyasladım çünkü benzer yönleri çok fazla. Benim favorim olan Vanya Dayı’ya 8 puan vermiştim. Vişne Bahçesi içinse puanım 7 olacak.
Kitabı genel olarak beğendim. Beklentimin biraz altında kalsa da özellikle son bölümü iyiydi.
Peki kitabı kimlere öneriyorum;
Rus edebiyatını seviyorsanız, daha önce Anton Çehov okumuşsanız, Vişne Bahçe’sini sizlere öneriyorum.
Vişne Bahçesi Anton Çehov
Vişne Bahçesi Anton Çehov
Tiyatro şeklinde yazılmış bir kitap, perdelere ayrılmış. Bir yandan kitabı okurken diğer taraftan da tiyatroyu izledim.
Konusu, bir ailenin kötü ekonomik durumlarından dolayı vişne bahçelerini satıp satmamak arasında ki kararsızlıklarıdır ve metafor yoluyla istenen mesaj güzel verilmiştir.
19. Yy Rusya'sı. Toplumsal düzen, ekonomide meydana gelen değişiklikler ve bununla yüzleşemeyen geniş bir aile. Görkemli ve şaşalı geçmişlerine takılıp kalıp, o eski rahat günlerin alışkanlığını sürdürmeleri onları borçların içinden çıkılmaz hale getirir. Bu yüzden de o güzelim vişne bahçelerini satmak durumunda kalılrlar. Hem dramatik hem trajikomik bir hikaye. Oldukça güzel ve kısa sıkılmadan okunabilecek bir kitap. Keyifle okunsun.
Büyük bir Vişne Bahçesinin ve zengin bir ailenin yaşadığı evin borçları yüzünden satılmasını anlatan bir tiyatro eseridir.
Zor durumlarla başa çıkmayı bilmeyen ve sorunlarından kaçmayı kurtuluş olarak gören insanları ve üst-alt tabaka tartışmasını anlatıyor.
Eski şaşalı günleri geride kalmış, soylu bir geçmişi olan Ranevskaya ailesi geçim sıkıntısı içine düşmüştür. Ama harcadıkça borçlanırlar ve son çare elde kalan tek mülk olan bahçeyi satmak olur.Çehov; Ranevskayalar üzerinden 19 yüzyıl Rusyasının geçirdiği sarsıcı değişimi, Aristokrasi zeminini kaybederken zenginleşen orta sınıfın meydana getirdiği yeni durumu ustalıkla işlemiş.
Tiyatro : youtu.be/UETf_c6zIVE
~ "Cesaretle bakıyorsunuz ileriye doğru; fakat bunun nedeni orada korkunç bir şey görmeyişiniz, böyle bir şey beklemeyişiniz değil mi? Hayatın genç gözlerinize henüz kapalı oluşu değil mi?"
Çehov'un Vişne Bahçesi·104 syf.·Edebiyat
8/10
2020 238. kitabı
Kitap oyun (tiyatro) türüdür. Kitabı okurken sanki bir roman okuyormuş hissi veriyor ve bu gerçekten güzeldi.
Gayet anlaşılır ve güzel yazılmış.
Evet şimdi incelememize geçelim.
Kitaplarından önce yazarı tanımak çok önemli, Biyografik Notlar'ı okuyun mutlaka ¬
Biyografik Notlar: Anton Çehov 1860 yılında Rusya'nın bir taşra kenti olan Taganrog'da doğdu. Babası bakkaldı. Çocukluk ve ilk gençlik yılları taşra Rusyası'nın tekdüze, sıkıcı ortamında geçti. Sert mizaçlı fakat sanata düşkün bir adam olan babasının isteğiyle iki ağabeyisiyle birlikte pazar günleri kilise çocuk korosunda ilahiler söylemesi sanatla ilk tanışıklığı sayılabilir. Ortaöğrenim döneminde okul gazetesinde yazıları yayımlanıyordu. 'Babasız' adını taşıyan bir de oyun yazdı bu sırada. Ailesi ekonomik nedenlerle Moskova'ya taşındıktan sonra da öğrenimini sürdürmek için daha bir süre tek başına Taganrog'da yaşadı, 1879 yılında liseyi bitirdi ve Moskova'ya ailesinin yanına giderek Moskova Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne yazıldı. Bir mağazada küçük bir iş bulan babasının kazancı ailenin geçimine yetmiyordu. Anton Çehov sırf ailesinin geçimine katkıda bulunabilmek amacıyla haftalık bir mizah dergisinde yayımlanan skeçler, kısa hikâyeler yazdı bu dönemde ve oldukça başarı kazandı. Ancak geleceğin büyük yazarının yazarlık işini bir meslek olarak ciddiye alması çok daha sonradır. Tıp Fakültesini bitirdikten sonra da hekimliği birincil meslek saymış, yazarlığını uzun süre ikincil bir iş olarak düşünmüştür.
Başta para için yazmıştır eserlerini, çok daha sonra işini ciddiye alıyor ve eserlerini yazarlık ciddiyetiyle ele alıyor.
Bu oyun üzerinde çalışması birkaç yıl sürdü. Moskova Sanat Tiyatrosu'nda ilk gösterimi Çehov'un doğum günü olan 17 Ocak 1904 tarihinde yapıldı.
Gösteri olağanüstü büyük bir başarı kazandı.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
