Общество Мертвых Поэтов
N. H. KleinbaumYazar:
N. H. Kleinbaum
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
1988
Yayınevi:
Like Book
Orijinal Adı:
Dead Poets Society
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9785041010669
Dil:
Rusça
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Ölü Ozanlar Derneği
16,6bin okunmaNokta Yayınları · 2006 · 160 s.
Ölü Ozanlar Derneği
14,7bin okunmaBilge Kültür Sanat Yayınları · Ekim 2022 · 136 s.
Ölü Ozanlar Derneği
1.728 okunmaReal Yayınları · Şubat 2000 · 141 s.
Dead Poets Society
100 okunmaStarfire · 1 Ocak 1989 · 166 s.
Dead Poets Society
30 okunmaHyperion · 2007 · 176 s.
Der Club der toten Dichter
3 okunmaBastei Lübbe Verlag · 1990 · 158 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
9/10
2023 38. kitabı
Selam.
Bu kitaptaki çocuklar ve aileler bence milletçe kanayan yaramız. Gelin görün ki sorun da sonuçları da maalesef evrensel.
Biliyorsunuz çocuklar doğar, büyür, agudu bugudu der, yürümeye başlar, okula gider, karşı cinse yürümeye başlar, meslek tercihi yapar ve ilerde sigma bir karaktere sahip olabilmek için benliğini tanımaya devam eder.
Bir konu var ki, öğrencilerin tamamına yakını şikayetçi. Bakın tamamına yakını diyorum. O da nedir?
Öğrencinin istediği mesleğe ailenin saygı duymaması.
Fikirlerini ailesinin dinlememesi, önemsememesi.
Adam yerine konulmamak.
Sürekli olarak ders çalışmakla görevli tutulmak.
Arkadaş çevresiyle arasına düzenli olarak engel koymak.
Sosyal hayatını bitirmek.
Tıp, Hukuk, Diş Hekimliği gibi bölümlerden herhangi birisini okumayacaksa tercih yapmamasını istemek, hor görmek, başarısını küçümsemek.
Daha sayayım mı? Çoğunuz ebeveyn olarak yediğiniz haltları bence benim dediklerimden daha iyi biliyorsunuz.
Peki, sizce çocuk mu yetiştiriyorsunuz yoksa bir robotun programlama aşamasında istediğiniz duruma göre mi kodluyorsunuz?
Çok çok övdüğünüz sağlık bölümünün yarın önü kapatılsa, okuyanlar zorunlu olarak devlette çalışarak para kazanamayacak bir durumda olsa yine de TIP okutur muydunuz?
Peki başarı okuduğumuz bölümle mi alakalı, yoksa mesleğini hakkıyla yapabilmekte mi?
Bakın arkadaşlar, çoklu zeka kuramı var. Hepimizde tüm zeka türlerinden( sözel, sayısal, görsel, işitsel, müzikal, sorgulayıcı...) bir miktar olsa da, yatkın olduğumuz alanlar farklı. Eğer senin sayısal zekan zayıfsa mühendis olamazsın, ama sayısalındaki zayıflığı sözel zekan baskılar; çok iyi bir Özel Eğitim Öğretmeni olabilirsin. Belki sözelin de zayıf, ama fiziksel aktivitelerde başarılısın; harika bir sporcu olabilirsin. İş garantisi olan bir mesleği seçebilmek
Carpe DiemEdebiyat
Bazı kitaplar vardır: insanın ruhunda, zihninde güzel bir tat bırakır. İşte bu kitap, benim için tam olarak onlardan biri oldu.
Kitaptan sinemaya uyarlanan filmlerin aksine,N.H. Kleinbaum’un bu kitabı aslında aynı isimli filmin senaryosundan kitaba uyarlanmış ama okurken o sahneler gözünüzün önünde öyle bir canlanıyor ki... 1950’lerin sonu, Amerika’daki Welton Akademisi. Tam bir disiplin abidesi, gelenekçi, "boğucu" bir okul. Kitabı okurken o okulun koridorlarındaki o soğukluğu iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Kitabın asıl olayı John Keating. Adam sadece bir edebiyat öğretmeni değil, resmen bir devrimci. Sınıfa girip çocuklara "Carpe Diem" (yani anı yaşa) dediği an, her şey değişiyor. Düşünsenize; o güne kadar sadece ezber yapması istenen çocuklara, Keating masaların üstüne çıkmayı, şiiri sadece okumayı değil "hissetmeyi" öğretiyor. Todd Anderson’ın o utangaçlığını yenmesi ya da Neil Perry’nin içindeki oyunculuk aşkının alevlenmesi... İzlemek (ve okumak) gerçekten insanın içini parçalıyor.
Neden bu kadar etkileyici?
Çünkü hepimiz biraz o çocuklar gibiyiz. Ailemiz ne der? El alem ne der? Sistem bizden ne bekler? Keating işte bu soruların arasına bir kama gibi giriyor. O meşhur "Ölü Ozanlar Derneği"ni gizli gizli kurup o mağarada şiir okumaları falan... İnsanın gidip onlara katılası geliyor. "Topla gül goncalarını toplayabilirken..." dizesi aslında kitabın özeti gibi; zaman akıp gidiyor ve biz bazen yaşamayı unutuyoruz. Hayallerin peşinden gitmenin bedeli olabilir, ama sessiz kalmanın bedeli daha ağırdır.
*SPOİLER*
Neil’ın o trajik sonu... Ah Neil. Sistemin ve o katı baba figürünün altında nasıl ezildiğini görmek insanın boğazını düğümlüyor. Ama o meşhur final sahnesi yok mu? Keating okuldan kovulurken Todd’un masanın üstüne çıkıp "Kaptanım, Kaptanım!"
Şiirin Ötesinde...1000Kitap
Bu kitap kısa olmasına rağmen dopdoluydu, gerçekten . Verdiği ve vermek istediği mesajlar hem çok derin hem de çok anlamlıydı. Az lafla çok şey başarabilmiş, içinden nice dersler çıkarılabilecek bir hikaye; bizi şiirin, tiyatronun ve sanatın güzelliğiyle tanıştıran, onların bir insanın hayatını nasıl zenginleştirip, özgürleştirebileceğini öğreten başarılı bir eser.
Kitap, Welton gibi geleneklerine bağlı ve katı disiplin anlayışıyla yönetilen bir akademide ki ailelerinin ve öğretmenlerinin baskısı altında hayatlarını sürdüren ama bu hayatlardan pek de memnun olmayan bir grup öğrencinin okula yeni gelen eksantrik bir öğretmenle tanışmaları sonrasında nasıl değiştiklerini, geliştiklerini ve kendilerini bulduklarını anlatıyor. Tüm bunları mümkün kılan şeyse tabii ki de şiir... Sonuçta onlar Ölü Ozanlar Derneği'nin üyeleri
John Keating, Welton Akademisi'ne gelen yeni İngiltizce öğretmeni fakat o sadece bir öğretmen değil bundan çok daha fazlası. Herkesten farklı biri ve bu farklılık o kadar güzel ki. Eksantrik, oyuncu, aşırı hareketli ve pozitif bir yapısı var. Kendini tanıyan, ne istediğini bilen, o isteklere ulaşmasını bilen, anı yaşayan ve öğrencilerine de bunu öğreten mükemmel bir insan. Bana kalırsa onun gibiler sadece Welton Akademisi'nde değil heryerde olmalı, hayat çevrenizde böyle insanlar varken kesinlikle daha eğlenceli. Oh Kaptanım! Benim Kaptanım!
Sana hayranım adam. Senin gibi bir öğretmenim olmasını, beni sanatla tanıştırmasını ve yeni bakış açıları kazanmamı sağlamasını nasıl da isterdim. Böyle öğretmenimiz oldu da biz mi okumadık?!
Ölü Ozanlar Derneği'nin kadrosu'ndan bahsedelim biraz da: Todd Anderson, Neil Perry, Charles Dalton, Knox Overstreet, Steven Meeks, Pitts (bir bunun adını bilmiyorum ) ve Richard Cameron. Hepsi Keating ile tanışıp derneğin
Anı yaşa...Smra_YPL
Daha ne kadar başkalarının hayallerini, kendi hayatın üzerinden gerçekleştirmek için mücadele edeceksin?
Ya da hayatını başkalarına göre yaşamaya devam edeceksin?
İçindeki ses ne diyor, kalbinin gerçekten istediği bu mu, başkalarını mutlu etmek için yaşamak mı?
İsteklerinden susarak vazgeçmeye daha ne kadar devam edebilirsin?
Kader dediğimiz tam da bu değil mi, kendi seçimlerimiz! Peki seçimlerimizi belirleyen ana unsur nedir? Kendi isteklerimiz mi yoksa yakınlarımızı memnun etme çabası mı? Bu çaba seni de yeterince yormadı mı?
Kitap bunca sıkışmışlık duygusundan, öğrencilerini korumaya çalışan, onlara kendi isteklerine göre yaşamlarını sürdürmeleri gerektiğini anlatmaya uğraşan idealist edebiyat öğretmeni John Keating’in “anı yaşa” felsefesi üzerine kurgulanmış.
Kitap Welton Akademisi’nde henüz hayatın çok başında olan gençlere ışık olmak isteyen bir öğretmenin, eğitim çabasını oldukça yalın bir dille anlatmış.
Yazar Kleinbaum bu kısacık, film tadındaki metinde edebiyat öğretmeni John Keating üzerinden, eğitimin çocuklara ne yapmaları gerektiğini dikte etmek değil, çocukların istekleri, hayalleri doğrultusunda neyi, nasıl yapmaları gerektiğini, çocukların gerçek ihtiyacının cesaret ve kararlılık olduğunu, aile ve çevrenin de bu ihtiyaca destek olması gerektiğini ifade etmiş.
Her eğitimcinin, ebeveynin çocukların kendi yaşam seçimine saygı duyması gerekliliği üzerine güzel bir kurgu metin olmuş.
Keşke hayatlarımızda böyle idealist eğitimciler her zaman olsa da yolumuz hep aydınlık olsa…
Carpe diem...1000Kitap
Hayatla ilgili birçok konuda mücadele ederken, ne kadar içimizden geleni yapabiliyoruz? Çevremizin, ailemizin, arkadaşlarımızın, yakınlarımızın bize uygun gördüğü yolu seçtiğimizde ne kadar mutluyuz? Peki ya kendi tercihlerimiz? Kendi seçtiğimiz yolda ilerlerken ne kadar özgürüz? Özgürce düşüncelerimizi dile getirirken ne kadar rahatız? Özgürce düşündüğümüz çoğu şeyi gerçekleştirebiliyor muyuz? Kendinize bu soruları, hatta ekleyebileceğiniz birçok başka soruyu sorun. Eminim ki sonunda, kendi içsel iradenizle ulaşabileceğiniz bir sonuca varacaksınız. Ancak ne yazık ki, o ulaştığınız sonuçların, ne kadar doğru olduğunu bildiğiniz halde, her zaman o doğru yoldan gidemediğimizi fark edeceksiniz.
Şimdi size bu kitaptan bahsetmek istiyorum. N.H. Kleinbaum’un yazdığı "Ölü Ozanlar Derneği", Amerikan eğitim sisteminin katı kurallarına ve genç bireylerin özgürlüğünü sınırlayan toplumsal normlara karşı bir başkaldırıyı anlatıyor. Hikâye, 1950'lerde geçen bir yatılı okulda, baskıcı eğitim anlayışına karşı öğrencilerin kendi kimliklerini keşfetme çabasını ele alıyor. Kitabın ana karakteri, edebiyat öğretmeni John Keating, öğrencilerine hayatın sıradanlığına boyun eğmemeyi, farklı bakış açıları geliştirmeyi ve "anı yaşamayı" öğütlüyor. Kitap, özgürlüğün, bireyselliğin ve sanata olan sevginin, eğitim sistemi ve toplum tarafından nasıl kısıtlandığını bizlere gösteriyor.
"Ölü Ozanlar Derneği", insanı derinden etkileyen ve düşündüren bir eser. Okuduğum en anlamlı kitaplardan biri olduğunu söyleyebilirim. Filmini de izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Kitabı okurken, her bir öğrencinin içsel çatışmalarını, hayallerini ve toplumun onlara dayattığı sınırlamaları derinden hissettim. Özellikle genç bireylerin kendi yollarını bulmaya çalışırken karşılaştıkları zorluklar, beni duygusal bir
Kuzunun kanıyla yıkananlarEdebiyat
Pink Floyd'un meşhur Another Brick In The Wall şarkısında reddedilen eğitim sisteminin uygulandığı yüz yıllık Welton Akademisi'nin gelenek, onur, disiplin ve mükemmellik esasları altında inleyen zavallı öğrencileri, yeni edebiyat öğretmenleri sayesinde alternatif bir öğretimin olabileceğini tecrübe ederler. Öğretmenleri John Keating'in gayretleriyle farklı düşünmeyi, hayal etmeyi, kendi isteklerini yabana atmamayı öğrenirler.
Alışıldığının aksine 1989 yapımı bir sinema filminden edebiyata uyarlanmış bir kitap olan 2006 basımı Ölü Ozanlar Derneği, oldukça temiz ilerleyen kurgusu, yormayan üslubu ile bir çırpıda bitirilebilecek kısa bir roman. Hüzünlü sonunun yarattığı heyecanla hemen filmini açmış ancak zavallı Neil Perry'nin her sahneye çıkışında gözlerim dolduğu için devam edememiştim. Ancak birkaç saat sonra selametle izleyebildiğimde kitap ile film arasında ufak tefek kimi farklılıkların olduğunu da gözlemledim. Edebiyattan beyaz perdeye aktarılan kimi filmlerin "kitabı yansıtamama" eleştirisi bu roman için yapılamayacaksa da demek ki her türlü uyarlamada farklılıklar ortaya çıkabiliyormuş diye düşündüm.
Roman, şiiri sevdirecek türden bir konuya sahip. Edebiyatı, bir bilim gibi öğreten müfredatın dışına çıkıp öğrencilerin duygusal yanını harekete geçiren Bay Keating'in öğretmekle mesul olduğu konuları tamı tamına işleyip işleyemediğini pek göremesek de öğrencileri birey olarak kabul etmesi, onların çocuk olsalar bile saygıdeğer oldukları bilincini aşılaması ve mekanla nesnenin işlevselliğini olumlu yönde değiştirmesi bakımından oldukça başarılı ilerlediğini; liderlik vasfıyla onlara doğru kılavuzluk ettiğini ve yaratıcılıklarını ortaya çıkarması husunda ilham verdiğini söyleyebiliriz.
!! Heveskaçıran içerir:
Öğretmenin temel düsturu "carpe diem/anı yaşa"dır.
Hayat kısa, anı yaşa!
Nurten Hatırnaz N. H. Kleinbaum 
Ölü Ozanlar Derneği
N.H. Kleinbaum tarafından 1989 yılında kaleme alınan özgün adı ‘’Dead Poets Society’’ olan eser dilimize ‘’Ölü Ozanlar Derneği’’ olarak çevrilmiştir.
Roman, 1959 yılında Vermont kasabasında bulunan ücra bir tepede kurulmuş olan ve bulunduğu bölgenin en iyi okullarından biri olan Welton Akademisi’nde geçmektedir.
Welton Akademisi çok katı kuralları olan yatılı, özel bir okuldur. Yatılı okulun güzel bir yanı öğrencilerinin arasında görünmez bağlarla bağlanan sıkı dostluklar kurulur. Birbirlerinin ailesi olurlar. Welton akademisinde de öğrenciler birbirlerinin ailesi olmuş ve sıkı dostluklar kurmuşlardır.
Akademinin müdürü Gale Nolan, akademinin lideri olarak bilinmektedir ve akademinin kurulduğu andan itibaren başarının nedeni olarak görülen dört ilkesi “Gelenek”, “Onur”, “Disiplin” ve ''Mükemmellik'' üzerine kurulu katı bir eğitim vermektedir. Bu dört ilkeye uymayanlar ağır bir şekilde cezalandırılmaktadır.
Ölü Ozanlar Derneği’nde Neil, Todd, Charlie, Knox, Cameron, Meeks ve Pitts isimlerindeki yedi öğrencinin Welton Akademi’sinde ki, maceralarına ortak oluyoruz.
O yıl akademiye hem akademinin eski mezunu hem de yeni Edebiyat Öğretmeni olan John Keating’in gelmesi ile bu arkadaş grubunun yaşamı bir anda değişir. Bay Keating akademinin tüm katı kurallarına karşı gelir ‘Carpe Diem’ der ve sihri öğrencilerine gösterir. Öğrencilerine ışık olur. Onların ruhuna dokunarak, kendilerini bulmaları için yol gösterir. Bu yedi arkadaş Edebiyat Öğretmen’lerinden etkilenerek Ölü Ozanlar Derneği’ni kurarlar ve macera başlar…
N.H. Kleinbaum eserinde, sayılı zamanımızın olduğu bu evrende anın tadını çıkartmanın, yaşamdan zevk almanın önemini vurgulamaktadır. Ve bizlere dostluğun önemini, birlik olunca her türlü zorluğa karşı durulabilineceğiniEdebiyat & Roman
Puan vermedi·136 syf.·
2023 79. kitabı
Nurten Hatırnaz N. H. Kleinbaum Ölü Ozanlar Derneği
N.H. Kleinbaum tarafından 1989 yılında kaleme alınan özgün adı ‘’Dead Poets Society’’ olan eser dilimize ‘’Ölü Ozanlar Derneği’’ olarak çevrilmiştir.
Roman, 1959 yılında Vermont kasabasında bulunan ücra bir tepede kurulmuş olan ve bulunduğu bölgenin en iyi okullarından biri olan Welton Akademisi’nde geçmektedir.
Welton Akademisi çok katı kuralları olan yatılı, özel bir okuldur. Yatılı okulun güzel bir yanı öğrencilerinin arasında görünmez bağlarla bağlanan sıkı dostluklar kurulur. Birbirlerinin ailesi olurlar. Welton akademisinde de öğrenciler birbirlerinin ailesi olmuş ve sıkı dostluklar kurmuşlardır.
Akademinin müdürü Gale Nolan, akademinin lideri olarak bilinmektedir ve akademinin kurulduğu andan itibaren başarının nedeni olarak görülen dört ilkesi “Gelenek”, “Onur”, “Disiplin” ve ''Mükemmellik'' üzerine kurulu katı bir eğitim vermektedir. Bu dört ilkeye uymayanlar ağır bir şekilde cezalandırılmaktadır.
Ölü Ozanlar Derneği’nde Neil, Todd, Charlie, Knox, Cameron, Meeks ve Pitts isimlerindeki yedi öğrencinin Welton Akademi’sinde ki, maceralarına ortak oluyoruz.
O yıl akademiye hem akademinin eski mezunu hem de yeni Edebiyat Öğretmeni olan John Keating’in gelmesi ile bu arkadaş grubunun yaşamı bir anda değişir. Bay Keating akademinin tüm katı kurallarına karşı gelir ‘Carpe Diem’ der ve sihri öğrencilerine gösterir. Öğrencilerine ışık olur. Onların ruhuna dokunarak, kendilerini bulmaları için yol gösterir. Bu yedi arkadaş Edebiyat Öğretmen’lerinden etkilenerek Ölü Ozanlar Derneği’ni kurarlar ve macera başlar…
N.H. Kleinbaum eserinde, sayılı zamanımızın olduğu bu evrende anın tadını çıkartmanın, yaşamdan zevk almanın önemini vurgulamaktadır. Ve bizlere dostluğun önemini, birlik olunca her türlü zorluğa karşı durulabilineceğini
Öğrencilerine katı disiplin kurallarıyla değil de arkadaşça yaklaşan onları şiire tiyatroya yönlendiren bir öğretmenin hikayesi bu. Gençler şiirle bir araya gelmenin coşkusunu yaşıyorlar ama onlardan farklı beklentileri olan aileleri bu hayallere çok da fazla izin vermiyor. Kitap okunmaya değer bir kitap.
Puan vermedi
"Hayatta önemli şeylerle alakadar olun; aşk, güzellik, hakikat, adalet gibi."
Hayatta bazen bir insan, kitap, söz veya bir rüya insanın geleceğini oluşturur. Bu kitapta benim için meslek seçimimde belirleyici oldu. Çok uzun yıllar önce bu kitapla buluştum. İşte o an benim dünyam değişti. Hayatıma anlam veren, mesleğimde başarılı olmamı sağlayan kitap ile bilmem kaçıncı defa okuma şansına eriştim.
Hayat felsefesi olarak ben de öğretmen olmayı benimsedim. Ama iyi bir öğretmen olmayı! Çok şükür ki hep karşıma iyi öğretmenler çıktı. İlkokul öğretmenim, ortaokul ve lisedeki matematik ve tarih dersi öğretmenlerim ve kahramanımız Mr. Keating... Mesleğimi seçerken bana duruşları, dokunuşları ile kılavuz oldular. Hepsine minnettarım.
Babam da benim en büyük ışığım oldu. Bana iyi insan olmayı öğretti. Hep derdi: Ne olursan ol, en iyisi ol... Canım babam idolüm, nurlar içinde uyu.
Sevgili meslektaşlarım; bu dünyada ki misyonumuz tüm insanlığa dokunmak, sevgi ekmek. Ben de görevimi icra ederken kız çocuklarını meslek sahibi yapmayı, onları Atatürkçü düşüncede, üretken bir Türk kadını olarak yetiştirmeyi hedefledim. Otuz yıldır yüzlerce öğrencime dokundum. Mesleklerini sevmeleri için çok emek verdim. Meyvelerim olgunlaştı. Artık öğrencilerimden oluşan, benimle özdeşleşen meslektaşlarım oldular. Benden aldıklarını geliştirerek daha ilerilere ulaştılar. Öğrencilerimle onur ve gurur duyuyorum. Şimdilerde artık öğrencilerimin çocuklarını yani torunlarımı okutuyorum. Böylece ikinci kuşağa ulaşırken hala aynı enerjiyle onlara ulaşabildiğim için de çok mutluyum.
İlk mezunlarımdan bir öğrencimle yirmi yıl sonra kavuştuğumda (bu arada üç yaş küçük benden) bana şunu söyledi. - Ne olmak istiyorsan, nerede olmak istiyorsan yapabilirsin. Sana güveniyorum ve başaracağına inanıyorum,
Kitap, Welton Akademisi'nde öğrenim gören bir grup öğrencinin hikayesini anlatır. Bu öğrenciler, İngilizce öğretmenleri John Keating'in etkisiyle, geleneksel düşünce kalıplarını sorgulamaya ve kendi tutkularını keşfetmeye başlarlar.
Kitap, öğrencilerin sanat, özgürlük ve bireysellik konularında derin bir yolculuğa çıktıklarını anlatır. John Keating'in "Carpe Diem" felsefesi, öğrencilerin hayatlarını değiştirir ve onlara cesaret verir. Ancak, bu yeni düşünce tarzı, geleneksel ve otoriter okul sistemine uymayan bir yaklaşım olduğu için çatışmalara neden olur.
Kitap, öğrencilerin kendi seslerini bulma ve hayallerini gerçekleştirme mücadelesini anlatırken, okuyucuya da önemli mesajlar verir.
Kısacası, "Ölü Ozanlar Derneği" kitabı, gençlerin kendi yolunu bulma ve toplumsal beklentilere meydan okuma konularında ilham verici bir hikaye sunuyor. Okuyucuyu düşünmeye ve yaşamın anlamını sorgulamaya teşvik ediyor.
Yazar Hakkında
N. H. KleinbaumYazar · 1 kitap
Nancy H. Kleinbaum, Amerikalı yazar ve gazeteciydi. Aynı adlı filmden uyarlanan Ölü Ozanlar Derneği adlı romanın yazarıydı. New York, Mount Kisco'da ikamet ediyordu.
