Yazar:
François Rabelais
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
254
Basım Tarihi:
4 Mayıs 2006
İlk Yayın Tarihi:
1532
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Gargantua and Pantagruel
ISBN:
9789754587166
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
12 diğer baskı · Tümünü Göster
Gargantua
1.227 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 19 Ocak 2019 · 254 s.
Gargantua
51 okunmaEverest Yayınları · 22 Haziran 2020 · 288 s.
Gargantua
50 okunmaSay Yayınları · 2010 · 256 s.
Gargantua
37 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2000 · 259 s.
Gargantua
13 okunmaCem Yayınevi · 1973 · 264 s.
Gargantua
12 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 4 Mayıs 2006 · 254 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
girmeyin buraya, ikiyüzlüler, yobazlar,
kartlamış maymunlar, kalleşler·254 syf.·
10/10
2023 27. kitabı
Bu şahesere uygun görülen puanı görünce okuyup okumamakta bir ara tereddüte düşsem de, edebi olarak doyuma ulaşınca , o kadar mutlu geçti ki haftam, lezzeti halen damağımda. Bir boğa burcu olunca düşündüğüm tekşey “ LEZZET”. Kitapta bolca yeme, içme olması kabartmadı iştahımı öyle düşünülmesin. Nasıl olurda bugüne kadar bu kitabı tanımamış olmak, keşfedilmemiş olması beni çok cezbetti. Halen salyalarım akıyor….
Bugüne kadar eleştirdiğimiz her şeyi ama her şeyi 1500 yılında tastamam dibine kadar, kanırta kanırta eleştirmiş canım yazarım.
Ezberci eğitimimizi, öğretilenlerin hiçbir kapı açmadığını, bize anlatılmayan bilginin ve aklın değerini, kıskandığımız diğer eğitim sistemlerinde yalnız olmadığımızı Rabelais gözümüze sokmakta bu kitapta.
Yazarımız ortaçağın son demlerinde doğmuş. İçinde taşıdığı arayışını manastır manastır gezerek bulmaya çalışsa da, bilgi açlığını doyuramayarak üniversiteye gitmek isteyince dinsiz ilan edilmiş. Günümüzde de olduğu gibi , din otoritelerinden yediği vetoyla, yazdıkları yasaklanmış. ):
Sistemle derdi çok fazla olmasına rağmen vazgeçmeyip, doktor olmuş, Yunanca öğrenmiş.
Yazarımız yaşayamamış olsa da, aradığı , istediği hayatı yergi ve ironilerle dolu bu kitabında anlatmış.
Kitabımıza gelecek olursak;
Gargantua, annesi babası gibi bir devdir. Annesinin 16 ton işkembe yediği gün, sol kulağından doğuverir. Doğduğu gibi de ağlamak yerine ‘İçki!’ 'içki' diye bağırmaya başlar (çılgın).
Günlük süt ihtiyacı için on yedi bin dokuzyüz on üç inek gereken bir devden bahsediyoruz. Gerisini siz düşünün. Bu kadar yeme içme detayları veren yazarımızın çok başka göndermeleri vardır aslında (:
Anlatmak istediği belki Rönasans insanının bilgiye açlığı, belki o dönem din adamlarının aç gözlülüğü bilemem.
Babası ile yaptığı kaka muhabbetinden
Rabelais bu haşmetli kitabı bedenimi beslemeye ayırdığım zaman içinde yazdım, yani yiyerek ve içerek der. Kitabında da daha çok içmenin üstünde durur. 5 kitaplık bir külliyatın ikinci halkası olan bu kitabın ilk halkası Pantagruelmiş. Onu da bu kitabı okuyunca anladım çünkü araştırma yapmadan aldım siz benim gibi yapmayın diye bilgilendireyim... ;)
Rabelais kitabın eğlenceli olduğunun sinyallerini önsözünde verir. Ve hikaye başlar... Gargantua nın soyundan başlar anlatmaya... Anasının karnında 11 ay kalan Gargantua yı düşünün, birde annesi 16 ton işkembeyi yiyince Gargantua nın halini.. Hele bir doğum ânı var bilindik tüm doğumları unutun. Eleştiri ve hiciv kokan satırlar bizi bir savaşın içine attığında ise neler yaptığımız sayfalar arasında. Son olarak Ortaçağ Fransa sında manastırları tefe koyup çalan Rabelais e bir alkışı çok görmeyin leydiler ve centilmenler... :)
Dava vekili olan babasının başına gelmiş bir olayı anlatır Rabelais bizlere bu kitapta. Skolastik öğretimin gençleri aptallaştırmaktan başka bir işe yaramadığını söyler ve bir devrimcidir aynı zamanda, önsözde onun için şunlar yazar "...kaçımız anlamışızdır gerçek devrimin, yalnız var olanı yıkmakla değil, varlığın üstüne varlık katmakla başarıldığını ? Devrimci olarak diri diri yakılmaktan zor kurtulmuştur François Rabelais, takma adıyla Maitre Alcofribas Nasier."
Okuyucuya içip içip çatlayasılar diye seslenen, Doktorluk mesleğini icra eden yazar Rabelais in eserleri vakti zamanında sürekli sansüre uğramış.. Dönemine göre cesur kaçan satırları okuyunca anlayacaksınız. Ben bu akıcı kitabı severek ve merakla okudum tabii ki tavsiye ederim Orta çağa gitmeniz için bilet bu kitap...
Kendi koydukları "istediğini yap" kuralıyla yaşayan insanlara selam olsun...
Mizah anlayışının kültürel olduğunu düşünenlerden misiniz? Öyleyse en komik (alaycı)klasikler arasında olan bu kitaptan çok keyif almayabilirsiniz; benim gibi.
Kendi dilinde yapılmış kelime şakaları çeviri yapıldığında etkisini kaybediyor, birçok mitolojik kitap okudum ama bu kitapta o kadar çok alıntı yapılmış ki, bir yerde hepsi karıştı.Bazı alıntıların ne olduğu değil nerden geldiği açıklanmış.
Hikayenin anlatılışı güzel,çok ince eleştirileri, göndermeleri, alaycı yanları var mı var, tamam, ama zor okudum ben.
Rönesans sonrası hümanist bakışları ile düşün hayatına damgasını vurmuş üçlüden biri Fransız François Rabelais (diğer ikisi İngiltere’den 
Thomas More ve Hollanda’dan 
Desiderius Erasmus). Dönemin atmosferinin getirdiği değişim, hareket ve cesaret dolu bu yazarların ortak özelliği, “başka bir dünya mümkün” diye özetleyebileceğimiz mesajları. Yüzlerce yıldır kilise ve krallıkların baskısı altında boğulan toplumların “Altın Çağ”a kavuşabilmesini dileyen, yerleşik güç odaklarına açık, gizli baş kaldıran eserler bunlar. Nitekim sonraki dönem düşün hayatına damgalarını vuracaklar.
Rabelais’nin, More’un “ 
Ütopya"sı, Erasmus’un “ 
Deliliğe Övgü”sü ile karşılaştırılan ve aynı kategoride sınıflanan eseri (hatta eserleri demeliyim; çünkü bir baba-oğulu anlatsa da iki, ayrı kitap olarak basılmışlar) “Pantagruel” ve “Gangartua”. Rabelais “ 
Pantagruel”de iyi niyetli bir dev olan Gargantua’nın, yine kendisi gibi bir dev olan oğlunu ele almıştı. Kitap, ideolojik mesajlarından ziyade dönemin alışkanlıklarını ve -üstü kapalı da olsa- iktidar odaklarını alaya alan bir dile sahipti. 1500lerin o bol geğirmeli, osurmalı espri anlayışı bana hiç hitap etmese de, Rabelais’in arkada yatan üstü örtülü protestosunu anlamaya çalışmıştım - “Pantagruel”e ilişkin düşündüklerimi ve 1500lere özgü bu romanları doğru yorumlayabilmek için bence mutlak bilmek gereken dönem tarihi özetini o incelememde paylaşmıştım, o yüzden burada tekrarlamak istemiyorum.- #159512009
Rabelais Gargantua’yı, yani aslında baba devi anlatan kitabını Pantagruel’den sonra yazmış. Okuyunca nedeni anlaşılıyor; Pantagruel’de komik bir kitap yazmak ve arada üstü kapalı göndermelerle üst sınıfları ve kiliseyi eleştirmek istemiş Rabelais; ama Gargantua’da bence tüm cesaretini toplamış ve güç odaklarına karşı öfkesini, yine
Thomas More ve Hollanda’dan Desiderius Erasmus). Dönemin atmosferinin getirdiği değişim, hareket ve cesaret dolu bu yazarların ortak özelliği, “başka bir dünya mümkün” diye özetleyebileceğimiz mesajları. Yüzlerce yıldır kilise ve krallıkların baskısı altında boğulan toplumların “Altın Çağ”a kavuşabilmesini dileyen, yerleşik güç odaklarına açık, gizli baş kaldıran eserler bunlar. Nitekim sonraki dönem düşün hayatına damgalarını vuracaklar.
Rabelais’nin, More’un “ Ütopya"sı, Erasmus’un “ Deliliğe Övgü”sü ile karşılaştırılan ve aynı kategoride sınıflanan eseri (hatta eserleri demeliyim; çünkü bir baba-oğulu anlatsa da iki, ayrı kitap olarak basılmışlar) “Pantagruel” ve “Gangartua”. Rabelais “ Pantagruel”de iyi niyetli bir dev olan Gargantua’nın, yine kendisi gibi bir dev olan oğlunu ele almıştı. Kitap, ideolojik mesajlarından ziyade dönemin alışkanlıklarını ve -üstü kapalı da olsa- iktidar odaklarını alaya alan bir dile sahipti. 1500lerin o bol geğirmeli, osurmalı espri anlayışı bana hiç hitap etmese de, Rabelais’in arkada yatan üstü örtülü protestosunu anlamaya çalışmıştım - “Pantagruel”e ilişkin düşündüklerimi ve 1500lere özgü bu romanları doğru yorumlayabilmek için bence mutlak bilmek gereken dönem tarihi özetini o incelememde paylaşmıştım, o yüzden burada tekrarlamak istemiyorum.- #159512009
Rabelais Gargantua’yı, yani aslında baba devi anlatan kitabını Pantagruel’den sonra yazmış. Okuyunca nedeni anlaşılıyor; Pantagruel’de komik bir kitap yazmak ve arada üstü kapalı göndermelerle üst sınıfları ve kiliseyi eleştirmek istemiş Rabelais; ama Gargantua’da bence tüm cesaretini toplamış ve güç odaklarına karşı öfkesini, yine
Gülen kitap yeğdir ağlayan kitaptan
Gülmektir çünkü insanı insan eden."
.
Böyle sesleniyor Rabelais kitabın başında okurlara. Roman sanatının doğuşunu müjdeleyen çağın en önemli yazarlarından birisi kabul ediliyor. Gargantua beş kitaplık külliyatın ikinci halkası ve 1534 yılında okurlarıyla buluşmuş.
.
Yazarın yaşadığı dönemi ele alırsak kitap cesur eleştiriler ile dolu. Rabelais tüm söylemek istediklerini, gördüğü yanlışları mizahi ve cesur dille okurlarına aktarmış. Özellikle kilise eleştirilerini dönemine göre çok cesur buldum diyebilirim.
.
Kitabın ilk bölümlerinde sıkılıp bırakmayı düşünsem de araya başka kitaplar alarak Gargantua yolculuğumu tamamladım. Özellikle önsöz kısmı kitabı daha iyi anlamam açısından faydalı oldu. Hem yazarı daha iyi tanıyabildim hem de kitabı ve satır aralarını nasıl okuyacağım konusunda bir yol haritası oldu.
.
Sonuç olarak edebiyata ilginiz varsa ve yıllar öncesinden Rabelais'in sesini, anlatmak istediklerini , verdiği mesajı almak isterseniz tavsiyemdir. Ne diyordu kitabın başında?
" Gülmektir çünkü insanı insan eden"
.
Gülümsemeniz eksik olmasın Sonsuz sevgiler.
8/10
2022 35. kitabı
François Rabelais (1494?-1553): Roman sanatının doğuşunu müjdeleyen çağın en önemli yazarlarından biridir. Daha sunuşunda, okuyucusuna “Gülmektir çünkü insanı insan eden” diye seslenen Gargantuadır..
Yani, iyilik kendi çıkarına bakmaz."
Kitaptan (s:44)
Akıcı bir üsluba, konu bütünlüğüne hayran kalmamak elde değil..
Keyifle gülümseyerek okunanlardan
Sizde okuyun
Puan vermedi·254 syf.·
2020 87. kitabı
Gargantua’da ütopya edebiyatının önemli metinlerinden bir tanesidir. Oldukça eğlenceli bir hiciv olmasını yanısıra komik öğelerle kamufle edilmiş kavramlar edebiyat eserini önemli bir felsefe kıvamına getirmektedir... tüm eğlenceli ve konik hikayenin arkasında önemli bir dizgesel fikir vardır ki okuma deneyiminin bunu yakalaması beklenir...
Oldukça ilginç bir klasik okudum bugün...
Orta Çağ ile Yeni Çağ arasında bir köprü niteliğinde olan Gargantua'dan bahsedeceğim sizlere. Hiciv tekniğiyle kaleme alınan eserde yazarımız Rabelais, toplum, din, askeriye ve hayata dair pek çok konuya değiniyor. Bir mizah şaheseri olarak nitelendirilen kitap beş ciltlik bir eserin ilk kitabı. Ülkemizde Gargantua ve Pantagruel @everestyayinlari tarafından Türkçe'ye çevrilmiş.
Orta Çağ'ın karanlık atmosferi ve kilise baskısının hakim olduğu dönemde böyle alaycı, eleştirel ve özgür bir kalemi takdir etmek gerek...
Konusundan kısaca bahsetmek gerekirse, kitap dev bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Gargantua'nın doğuşu ile başlıyor. Zamanla büyüyen bu küçük devin maceralarını okurken zaman zaman gülüyor zaman zaman düşünüyoruz. Büyüdükçe dertleri de büyüyen dev şövalye Gargantua, hayatı canının istediği gibi yaşamaya kararlıdır.
Kiliseyi, yönetim ve askeriyeyi yoğun şekilde eleştirdiği için yazıldığı dönemde toplatılmış olan bu eserde sık sık kullanılan küfür, müstehcen espriler ve anlatım bozuklukları okuma zevkimi oldukça olumsuz etkiledi diyebilirim. Eğer ilginç bir kitap okuyayım derseniz bir şans verebilirsiniz. Fakat okuma zevkiniz benimkine yakınsa bu kitabı tavsiye etmiyorum.
İşte bu kitaptan sizler için seçtiğim birkaç alıntı :
"Okuma zevki kazanmak zahmet ister. Hazır düşünceleri unutmayı ve çok şey ögrenmeyi kabul etmek gerekir. Şaşırmak, sarhoş olmak, büyülenmek."
"Çünkü özgür, soylu, iyi yetişmiş, kibar çevrede yaşayan insanların yaratılıştan içlerinde öyle bir içgüdü ve iti vardır ki, onları her zaman erdemli davranmaya ve kötülükten uzaklaşmaya zorlar: Onur dedikleri de budur."
" Alçakça kaçarak yaşamaktansa, mertçe savaşarak ölmek, daha güzel, daha şerefli değil midir?"
Rabelais, Rönesans'ın başlangıcını müjdeleyen yazarlardan. Konu oldukça ilginç: dev olan baba-oğulun maceraları... Öbür dev Gargantua'nın doğumundan itibaren hayatını anlatan eser, realizmle bilgeliği esprili biçimde birleştiriyor. Destansı bir dilin yer yer kullanıldığı kitapta dönemin dini, eğitimi ve askeri uygulamaları mizahla karışık eleştiriliyor. Gargantua "Ne istiyorsan onu yap." felsefesiyle hümanizmin önde gelen kahramanlarından biri oluyor ama aslında dünyaya olan merakı, dünya nimetlerine duyulan iştahı simgeliyor.
Gargantua kelime anlamı : kocaman , dev gibi , devasa.
Bir baba ve oğulun hikayesinden oluşan fantastik , komik ve felsefik bir eser. Bir yandan güldürürken bir yandan düşündürüyor insanı. Hicivlerini komik alaylı bir şekilde dile getirmiş yazar. Oldukça cesur. Dönemin şikayetçi olduğu toplum gerçeklerini tek tek sunuyor bu kitapta bize. Bir başyapıt ! Toplamda 5 ciltlik bir eser olduğunu gördüm kitap hakkında biraz araştırma yapınca. İş bankasından okuduğum bi klasik sanırım sadeleştirilmiş hali. Kesinlikle parça parça okuyum denilecek bir eser değil bence. Kopukluklar olabilir düşüncesindeyim. Eğer gargantuayı okumaya karar verdiysen bir demlik çayınızı alın ve oturun kitabınızın başına. Kelimeler arasında kaybolacak bambaşka bir diyarda bir baba ve onun oğlu ile sohbet etme fırsatını yakalayacaksınız. Gargantuanın ütopyasına hoşgeldiniz !
Yazar Hakkında
François RabelaisYazar · 3 kitap
François Rabelais (d. 1483 ile 1494 arasinda, Chinon, Fransa, ö. 9 Nisan 1553, Paris) onemli Fransız Ronesans dönemi yazari, doktor, Rönesans düşünürü, keşiş ve antik Grekçe alimi. Tarihsel olarak elimizdeki bilgiler ve eserlerden onun bir fantezi ,hiciv,grotesk ,müstehcen güldürü ve şarkı yazarı olduğunu biliyoruz. Bir baba ile oğlunun hikayelerinden oluşan ve gayet açık saçık bir fantezi güldürü olan felsefi eseri Gargantua and Pantagruel 'baş yapıtıdır.Rabelais klasik dünya edebiyatinin büyük yazarlari arasinda sayilmakta ve modern Avrupa ve bati edebiyatinin kurucularindan olduğu kabul edilmektedir.Hümanizm'in öncülerindendir,Desiderus Erasmus'la çağdaştır.Jean Paul Sartre, Rabelais'nin üslubuna hayranlığını saklamaz ve onun Avrupa Düşüncesinin ve Hümanizm'in tekamülü açısından önemini Erasmus ile Montaigne arasında köprü olmak derecesinde görür.Bir avukatın oğludur.Fontelay le Comte'daki Fransiskan okulunda eğitim gördü ve orada bir rahip oldu.Rabelais burada Yunanca ve Latince öğrendi ve eski eserleri(hümaniteleri) okudu.Ayrıca bilim, filoloji ve hukuk alanında da çalışmalar yaptı ve bu çalışmaları onun,aralarında Guillaume Budé' nin de bulunduğu çağının Hümanistleri tarafından, tanınmasına neden oldu. Çalışmalarının Fransisken Kilisesi tarafından yönlendirilmesi onu bezdirdi ve Papa VII. Clement 'ye bir dilekçe yazarak Fransisken Kilisesinden ayrıldı. Montpellier Üniversitesi'nde tıp öğrenimi gördü. Lyons’a doktor olarak gönderildi. Doktorasını verdiği sıralarda, ünlü eserleri ‘Gargantua’ ile ‘Pantagruel’ yayımlanmıştı.
Bu eserleri yüzünden Kilise ve Sorbonne'luların lanetine uğradı,eseri sansürlendi ve toplandı,Rabelais Metz’e kaçtı. Hayatının geri kalan yıllarını Quimper yakınlarında geçirdi.Rabelais, Yunan ve Latin Edebiyatı’nı en ince ayrıntısına kadar bilen, Fransız rönesansının en büyüklerinden sayılır. Coşkun bir yaşama sevgisiyle, öğrenme aşkıyla doludur. Eserlerinde canlı, mizah yüklü bir üslûpla yeni insanı yaratmaya çalışmıştır.
