Yazar:
İmam Gazali
Çevirmen:
Osman Yolcuoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
122
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1974
Yayınevi:
Ehil Yayınlar
ISBN:
9786059918664
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
GıybetAlıntı
Gıybet; Din kardeşini ,iyi karşılamayacağı herhangi bir şeyle zikretmendir.
Gıybet nedir?
Gıybete sürükleyen sebepler?
Dili gıybettwn vazgeçirmenin çareleri gibi konu başlıklarından oluşan,ayet ve hadislerle desteklenen muazzam bir kitap.
İmam Gazali’nin kısa ömrüne sığdırdığı muazzam eseri ‘İhya-u Ulumid-Din ‘ ile ehli sünnet yolunu açmış, asrımdaki tüm delalet cereyanlarını çürütmüştür. Dönem dönem tekrar tekrar okunması gereken bir eser.
Gazali ve GıybetDin
Gıybet kitabı gıybetin kötülüğü Allah tarafından ayetlerde ve Peygamber efendimiz tarafından hadislerde tenkit edilmiştir. Gıybetin sebepleri, dili gıybetten korumanın formülü, çeşitli gıybet türleri, gıybete yönlendiren sebepler, kalpten yapılan gıybetin haramlığı, gıybet edilecek hususlar ve izin verilen gıybetler ve son olarak gıybetin keffaretini anlatan kitap her kitabı olduğu gibi bu kitapta Gazali'nin çok güzel bir kitabı kesinlikle tavsiye ederim. Bol istifadeli okumalar... Sağlıcakla Kalın.
"Biriniz diğerinizi arkasından çekiştirmesin. Biriniz ölü kardeşinin etini yemek ister mi? Bundan tiksindiniz değil mi?" (Hucurat,12)
Ölü eti yemeğe benzetilen gıybet nedir? Gıybetin türleri, zararları ve gıybetten kurtulmanın yollarını büyük alim İmam-ı Gazali'nin akıcı üslubundan okuyacaksınız.
Fertleri ve toplumları büyük bunalımlara sokan gıybetin önce ne olduğunu bilmeli ve bu hastalıktan kurtuluşun gereklerini yerine getirmeliyiz.
Gıybet !
Ne acı en büyük günahlardan biri iken: "Akşama sendeyim azcık dedikodu yapalım diyen gafiller olduk. Yani çevremizde vardır illa. Çok tuhaf, resmen aşağılık, hasedci, budala, enayi bir tavır ! Gel Hutamenin nârına tapu alalım, gel Rahmet'ini üzerimizden def edelim Rabbin. Valla eksik söyledim. Daha önce bi defasında dilsiz olmayı dilemiştim . Cidden istemiştim bunu. İmam Gazali'nin "Dil Afetleri" kitabını okuduğum zamandı. Şimdi ikincisini yaşıyorum. Öyle bir tokat vurdu ağzıma bu kitap. Bu konuda ne kadar umursamaz davrandığımızı anlayınca, Allahım acaba hiç salih amelim kalmış mıdır dilimden, yıktıklarımdan geriye dedim. (Ve bu kitabı mümkünse sık sık oku sevgili budala.) Sonra Hutame'nin ateşi kalbinin içerisine kadar ilişeceğini unutma aksi halde. Kendine gel kendine ! Tut şu dilini, aptallığı bırak! Tüm güzelim amellerini sağa sola hediye etme! Ahraz ol !
Bu konular oldum olası bana ne kadar ince bir sırattan geçeceğimi hatırlatır. İnceldikçe incelen. Kıldan ince olabilen sıratı. Allah dillerimizle kendimize zulüm etmeme şuuru versin inşaallah.
"Biriniz diğerinizi arkasından çekiştirmesin. Biriniz ölü kardeşinin etini yemek ister mi. Bundan tiksindiniz değil mi!" ( Hucurat/12)
EdepDin
İmam Gazali (ra)' ın 500' e yakın kitabından yalnızca 75' inin bize ulaşabildiğini öğrendiğim bu kitapta gıybete dair tüyleri diken eden malumatlar edindim .
Kitapta bulabileceğiniz cevaplar :
√ Ne gıybettir ? Ne gıybet değildir .
√ Gıybet dinlerken kalbimizin alması gereken şekil nedir?
√ İnsan neden gıybet eder?
√ Neden gıybet etmemeliyiz ?
√ Gıybetin kefareti nedir ?
√ İmam Gazâlî (ra) kim?
Şaşırdığım noktalardan bir nokta anlatmak isterim .
Şimdi devlet, bizim can ve mal güvenliğimizi sağlayacağına garanti veriyor. Örneğin marketten aldığımız peyniri beğenmediğimiz takdirde iade edebiliyoruz . Paramız güvence altına alınmış . Buna seviniyoruz .
Allah ise benim onuruma, haysiyetime bile sahip çıkıyor. Kişiliğimin başka bir ortamda değer kaybetmesine dahi müsade etmiyor.
Müslüman kimlikler, Allah'ın garantisinde .
Korksak iyi olur sanırım .
Var olan şu düzende "Arkamı dönünce bana yüzünü buruşturmuş." demek suretiyle adliyelerde hak talep etme durumumuz yok.
Fakat Allah bunun için gıybetçiye, bedel ödemeye hazırlan diyor adeta .
Şaşırdığım bir diğer nokta ise;
Müslümanın kişiliği Allah'ın koruması altında iken, hâyâ perdesi yırtılmış birinin, utanmadan alenen işlediği günahlar onun karakterine zarar vermesine izin var.
Allah nezdinde edebin ne denli önemli olduğunu fark ederek bir kez daha yapıp ettiklerime filtre takmam gerektiği kanaatine vardım.
İstifadeli okumalar ...
Ölü Eti Yemek!!Din
Kim kardeşinin ölü etini yememek isterse gıybet etmesin..Bir kimsenin ki bu(kardeşin, eşin, arkadaşın, akraban veya hiç tanımadığın kişi vs v)s arkasından hoşuna gitmeyecek şeyleri söylemek (ben bunu söylenmek diye değiştiriyorum davranış hareketi öyle gerçekleşiyor), başka bir söz ile, kendimize söylendiği zaman hoşlanmayacağımız bir sözü, din kardeşimiz hakkında arkasından konuşmamız anlamındadır.. Halk arasında dedikodu, gıybet ile aynı anlamda kullanılır. Dedikodu ile eş değerde olması özellikle hanımlarda çok olmakla beraber erkek kardeşlerimizde bu tuzağa düşüp faideli bilgiler konuşmak var iken hem gününü hemde dilini ve başkasının gönlünü heder etmek için var gücüyle çabalıyor..Gıybet deyip geçmeyin ahirette bunun cezasını çekmek zorunda kalacağız. Müslüman, müslümanın kardeşidir, lütfen kardeşlerimizi uyaralım hayır ve hasenatta yarışalım.. Üstad ve hüccet İmam Gazali hazretleri'nin zamanın gerisinden bizlere hediye ettiği bir eserdir. Allah razı ve rahmet etsin inşaallah... Mutlaka okunması gereken eserler arasındadır..
Ölü eti yemenin adı GIYBET
"Biriniz digerinizi arkasindan çekistimesin. Biriniz ölù kardesinin etini yemek ister mi? Bundan tiksindiniz degil mi!" (Hucurât, 12)
Gıybet, kalbin hidâyeti bulma (ve doğruyu düşünme) melekesini tahrîb eder.
sellem)'den soyle rivayet ediyorlar:
"Gybetten kaçminiz! Muhakkak ki gıybet
, zinadan daha kötüdür.
Öyle bir çağa denk geldik ki, insanlar yaşayabilmek için birbirini çekiştiriyor, yemek masasında, çay sohbetlerinde, telefon görüşmelerinde(oysa sıla-i rahim için arayacaktık sadece) birilerinin eksiğini, kusurunu, araştırıyoruz bizden başka herkes kötüymüş gibi hareket ediyoruz. Bizler ne zaman bu hale geldik basıl oldu da gıybetten beslenir olduk? Birilerini çekiştirmeden konuşamaz olduk unuttuk normal konuşmayı, zaten yapılan sohbetlerin uzun uzun olmasının sebebidir gıybetin nefse tatlı gelmesi.
Öyle bir hale geldik ki bir çay yapalım da iki dedikodu yaparız diye günahımızı aşikar ediyor üstüne gülüp eğleniyoruz. Ne tevbe edebiliyoruz ne tevbenin kabulü için ısrar ediyoruz.
Şu zamanda hicretin adıdır gıybet yapılan ortamdan uzaklaşmak başarabilenlere selam olsun.
Rivayet ediliyor ki bir kisi Hasan-1 Basri'ye 'Kulağıma geldigine göre, sen benim gibetimi yapıyormuşsun? dedi. Hasan-1 Basri cevap olarak
"Seni hasenat ve hayratimda hâkim kalacak kadar senin kiymetin yanimda büyümemistir' dedi.
Bu rivayet bize ders almamız için yeter.
Söylenildiği takdirde hoşuna gitmeyen her söz gıybettir... O kadar net ki. İşaret, imâ, göz kırpma, istihza, yazma, hareket - tavır ve maksadı muhataba anlatan her şey gıybete dahildir ve haramdır.
"Ama hayır bu zan değil yoo bu gıybet değil ki neyse onu söylüyorum."
Eğer senin dediğin onda varsa onun gıybetini yapmış olursun. Eğer dediğin kendisinde yoksa ona iftira etmiş olursun. İkisi de birbirinden beter. Bilmemek hiç bir zaman ayıp değil. Hiç bir konuda değil. Gıybettir denen şeylere fetva çıkarmadan doğrusuna göre hareket etmemiz gerekiyor. Gıybet etmiyorum diyen tanımını anlamını bilmiyor olabilir ancak. Ediyoruz. Daha doğrusu ettik. Oturduk dinledik hiç değilse. Ailemizin hakkında konuştuk en en basitinden. Belki birazını yüzüne söyledim rahatlığıyla. Ama o işler asla öyle olmuyor. Yüzüne söylemekle onu başkası ile çekiştirmek aynı şey değil. Gıybet kul hakkı dememe gerek yok. Burada peygamber efendimizin iki sözünü paylaşmak istiyorum. Birisi gıybetin ciddiyetini çok iyi anlatır diye düşündüğüm için. Diğeri ise gıybetin tövbesini nasıl edebilirim, geçmiş için ne yapabilirim diyenlerimiz için.
"Gıybetten kaçınınız! Muhakkak ki gıybet, zinadan daha kötüdür."
Peygamber efendimizin şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Gıybetini yapmış olduğun kimsenin gıybetinin kefareti, onun için istiğfar edip af talep etmendir."
Asla kolay bir şey olduğunu düşünmüyorum. Biri hakkında konuşmak için o kişiyi asgarî seviyede de olsa sevmemek, hoşlanmamak gerekir. Böyle biri için oturup istiğfar etmek hiç kolay değil ama cehennem ateşi, o azap kadar zor olamaz. Kul hakkı ile kül olmak istemeyenlerimiz, nefret etmiş bile olsak, hakkımıza bile girilmiş olsa oturacağız o kişiler için yana yakıla dua edeceğiz. Allah önce onları sonra bizi affetsin diyeceğiz. Öbür türlü çok zor.
Bu dünyada, şimdiki zamanda bu kitapta yer alan şeyleri tamamen uygulayabilmek için ihtiyacımız olan şey güçlü bir iman...
Kitapta sadece dinen değil, ahlaken de nasıl biri olmamız, nasıl davranmamız gerektiği anlaşılır ve ciddi bir üslupla anlatılıyor. Geçmişten gelen, ilimle dolu Gazali'yi dinlemek ben gibi kendine çeki düzen vermek isteyen kullara iyi gelecektir.
Doğru insan olmak adına kitaba göz atın derim...
İmam GazaliDin
Kitapta gıybetle ilgili ayetler ve hadislere değinilerek insanın beynine işletiyor gıybetin büyük günahlardan olduğunu .. sahabilerden alıntılar yapıyor yaşanmış güzel örnekleri göz önüne seriyor. Kitabı bitireli 1 hafta oldu ama hala etkisinde olduğumu söyleyebilirim. Kesinlikle düşünerek insanlardan bahsetmeye başlıyorsunuz. Hangi sözlerin gıybete girip girmediğini anlayabiliyorsunuz. Kısa ve akıcı idi 1 buçuk günde sindirerek okunur
Yazar Hakkında
İmam GazaliYazar · 302 kitap
Gazzâlî (Farsça: الغزّالی) (d. 1058, Tus - ö. 18 Aralık 1111, Tus), Büyük Selçuklu Devleti devrinin İslam âlimi, filozofu, mutasavvıfı ve müderrisi. Fars asıllı olduğu sanılan Gazzâlî'nin lakapları Hüccetü’l-İslâm ve Zeynüddîn'dir. Genel olarak Gazzâlî ve İmam-ı Gazzâlî isimleriyle tanınmaktadır.
Gazzâlî Hicri 450 (Miladi 1058) yılında Horasan'ın Tus şehrinde doğmuştur. İlk öğrenimini Tus'ta Ahmed bin Muhammed er-Razikânî’den almış, daha sonra Cürcân şehrine giderek Ebû Nasr el-İsmailî’den eğitim görmüş daha sonra 28 yaşına kadar Nişabur Nizamiye Medresesi’nde öğrenim görmüş, itikadî düşünce olarak Ebü'l Hasan Eş'arî’den ve ameli görüş olarak ise Şafiî'den etkilenmiştir. Hocası İmam-ı Harameyn lakaplı Abdülmelik el-Cüveynî 1085 yılında ölünce Nişabur’dan Büyük Selçuklu Devleti’nin veziri Nizamülmülk’ün yanına gider. Nizamülmülk'ün huzurunda olan bir toplantıda verdiği cevaplarla diğer bilginlerden üstünlüğünü kanıtlayarak 1091 yılında Bağdat’taki Nizamiye Medresesi'nin baş müderrisliğine tayin edilir. Burada bilgisi ve edindiği öğrenci topluluğuyla kısa sürede ün ve saygınlık kazandı. Tasavvuf'a yöneldi ve Ebû Alî Farmedî'nin tesiriyle bu alanda yoğunlaştı. Bu ilgi ve hac arzusuyla medresedeki vazifesini bırakarak 1095 yılında Bağdat'tan ayrıldı ve Şam'a gitti. Şam da iki yıl kaldıktan sonra 1097 yılında hacca gitti.
Hac sonrası Şam'a döndü ve buradan Bağdat yoluyla Tus'a geçti. Şam ve Tus'ta bulunduğu sürede uzlet yaşamı sürdü ve tasavvuf alanında ilerledi. Bağdat'tan ayrılışından on bir yıl sonra 1106 yılında Nizamülmülk’ün oğlu Fahrülmülk'ün ricası üzerine Nişabur Nizamiye Medresesinde tekrar eğitim vermeye başladı. Buradan kısa süre sonra Tus'a dönerek yaptırdığı tekkede müritleriyle birlikte sufi yaşamı sürdü. Gazzâlî 1111 (Hicri 505) yılında doğum yeri olan İran'ın Tus şehrinde öldü.
Gazzâlî’nin yaşadığı dönemde İslam âleminde siyasî ve fikrî büyük bir karmaşa hakimdi. Bağdat’ta Abbasi halifelerinin gücü zayıflamasına karşın Büyük Selçuklu Devleti’nin sınırları genişliyor ve nüfuzu artıyordu. Melikşah’ın veziri Nizamülmülk savaş meydanlarında zaferler kazanıyor, ilim meclisleri denilen tartışma ortamlarını ve medreseleri açıyordu. Bu dönemde Mısır tahtında Şiî-Fâtımî hanedanı vardı. Avrupa’da ise Endülüs Emevi Devleti gerilemekte idi.
İlk Haçlı Seferi de Gazzâlî döneminde yapılmış, Gazzâlî 40 yaşında iken Antakya haçlılarca kuşatılmış bir yıl sonra da Kudüs ele geçirilmiştir. Hasan Sabbah ve Ömer Hayyam da Gazzâlî ile aynı çağda yaşayan tanınmış kişilerdir. İslam âlemindeki bu karışıklığı fikrî bir çöküntü tamamlıyordu.
Gazzâlî'nin öğrenme merakı onun çok sayıda dini ve fikrî akımları araştırmasına neden oldu. Yaşadığı dönemde hakikati bulmak isteyen insanların dört kısıma ayrıldığını ve her birinin hakikati kendi yolunda aradığını gördü. Bunlar; felsefeciler, kelâmcılar, sûfiler, bâtınîlerdi. Hepsinin görüşlerini inceleyerek; kelâm, felsefe ve Bâtınîlik yolunu kitaplarında ayrıntılarıyla tenkit etti ve sûfilerin yolu olan tasavvufa yönelerek hakikati bu yolda aradı.
