Özgür Balpınar'ı kalemini on üçüncü kitabı Keçi Çocuk ile tanımış oldum.
Çocuk edebiyatı üzerine biraz kafa yoran, nitelikli eğitimler almaya çalışan bir okur olarak gönül rahatlığıyla önereceğim, çok severek okuduğum bir kitap oldu
Bir keçi tarafından insanlardan uzakta, ormanın derinliklerinde büyütülen, vücudunda toynakları, boynuzları ve kuyruğu ile keçilerden izler taşıyan bir masum çocuğun derin yolculuğunu anlatan bu mitolojik roman akıcı ve duru anlatımı, katman katman açılan, okura bir sonraki adımı merak ettiren, heyecanlandıran bir metin.
Keçi çocuğun sınırları aşıp bir çobanla tanışması ile başlayan macerası hem fiziki hem de içsel bir yolculuğa çıkarıyor okurunu. Kahramanımız elinde kavalı, kaybettiği yeteneğini bulup Işıklar Ülkesi Likya'nın hakimi Apollon'u müzik yarışmasında yenmeye karar veriyor. İnsanlardan uzakta büyümüş bu iyi kalpli, saf ve biraz yabani çocuğun yolculuğu sırasında başına gelenler, karşılaştığı iyi, kötü insanlar, mitolojik kahramanlar onu farklı maceralara sürüklüyor.
Metinde özellikle beğendiğim iki konuya da paylaşmak istiyorum.
Birincisi Kronik Çocuk, kitabı 12 yaş üzeri olarak kategorize etmiş ( bence 10 yaş ve üzeri rahatlıkla okur) ve bu yaş grubunun yabancı olabileceği kelimelerin anlamlarını sayfası sonlarına eklemiş. Çok tatlı ve eğitici bir hareket.
Bir diğer konu ise yazar hem bölümlerin hem de kitabın sonu için mutlak mutluluklar kaleme almamış. Burukluklar, hüzünlür, hayal kırıklıkları da var kitapta, tıpkı hayatta da olduğu gibi. Yaşananlardan çıkarılacak derslerin metnin içine gömülmüş olması da küçük okurlara çok saygılı bir duruş olmuş.