Küçük Kadınlar
Louisa May AlcottYazar:
Louisa May Alcott
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
461
İlk Yayın Tarihi:
1868
Yayınevi:
Artemis Yayınları
Orijinal Adı:
Little Women
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789944485029
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
93 diğer baskı · Tümünü Göster
Küçük Kadınlar
13,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 3 Mart 2020 · 328 s.
Küçük Kadınlar
1.841 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2015 · 295 s.
Küçük Kadınlar
715 okunmaKoridor Yayıncılık · Kasım 2020 · 424 s.
Küçük Kadınlar
368 okunmaKenta Yayıncılık · 2012 · 159 s.
Küçük Kadınlar
329 okunmaArkadaş Yayıncılık · 17 Şubat 2018 · 120 s.
Küçük Kadınlar
304 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Aralık 2017 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Küçük Kadınlar1000Kitap
Her yaşa hitap eden, çok güzel mesajlar ve dersler veren, içinizi ısıtacak çok samimi bir kitap. 4 kız kardeşin hikayesi anlatılıyor. Babaları savaşa gittikten sonra anneleriyle yaşayan ve hayatın zorluklarına rağmen gülebilen, arkadaşlığı öğreten, küçük şeylerle mutlu olabilen bu kardeşlerin ve annelerinin hikayesini okumalısınız. Okurken içiniz ısınacak
Jo’yu çok sevdim. Bana Elizabeth Benneti, Çalıkuşu Feride’yi anımsattı. O aykırılıkları, kalıbına sığamayan halleri ve kitaplarla haşır neşir olması. Zaten kitaptaki diğer karakterlere göre ( Meg, Beth ve Amy) bir adım öndeydi sanki. Bilemiyorum bana öyle geldi. Tavsiyelere kulak asmıyor, hareketsiz duramıyor, maceralardan hoşlanıyor kendileri. Ablası tarafından adab-ı muaşeret kurallarına uyması için sürekli uyarılması vs.. gibi durumlarla zamanından önce büyümeye zorlanmak istemez, zaten ablasının hızlı değişimi onun için yeteri kadar zordur, mümkün olduğunca da küçük bir kız olarak kalmak ister ‘Küçük Kadın’. Hanım hanımcık değil de daha delişmen, maskülen, içinden geldiği gibi davranan bir karakter olması, içinde bulunduğu döneminin çizdiği kadın kalıbından farklı olmasını sağlıyor. Jo aslında Louisa M. Alcott’ın bir nevi portresi gibi. Yazar aile bütçesine katkıda bulunmak için öğretmenlik, hemşirelik gibi işler yaparken babasının aşıladığı okuma yazma sevgisiyle çok genç yaşta yazarlığa yönelmiş. Annesi ise kölelik karşıtı, kadınların oy hakkı için mücadele eden bir sosyal hizmet görevlisi. Bunların ışığında Küçük Kadınlar yazarın otobiyografik romanı niteliğinde.
Çocuk kitabından hallice olması sebebiyle hikaye genel olarak tatlı, sevimli, masalsı bir okuma deneyimi sağlıyor, karakterlerin iyiliğe, ahlaka önem vermeleri fakat her birinin kusurlara sahip olması karakterleri daha gerçekçi hale getiriyor.
İçinizde umut hissettiren, yer yer tebessümle, yer yer duygulanarak okuyabileceğiniz, tatlı bir hikayeydi.
Amerika İç Savaşı sırasında New England’da hayata tutunmaya çalışan dört kız kardeşin hikayesi. Babaları da iç savaşta olan bu kızlar annelerin de büyük çabaları sonucu kendi benliklerini bulmaya çalışıyor. Zenginlik özlemi çeken Meg, erkeksi tavırlarıyla yazar olma hayali kuran Jo, duygusal ve sanatçı ruhuyla Beth, şımarık ve biraz da kibirli olan küçük Amy. Hepsi ayrı bir kişilik barındırırken dönemin katı cinsiyet algılarına rağmen bu rolleri kabul etmeyip evrensel değerler üzerine kendi kişilerini bulmaya çalışıyor. Yer yer duygusal ama çoğu zaman yüzde tebessüm oluşturan sımsıcak bir hikaye.
Sıcak bir ev ortamı ve dört kardeşin daha iyi bir insan olmak için verdikleri mücadeleye şahit olurken, aile olmanın önemini bir kez daha hatırlıyoruz.
Kitabı okuduktan sonra filmini de izlemeye karar verdim.
Keyifli okumalar dilerim...
.
.
.
.
"Ben beklerim. Siz beni sevmeyi öğrenirsiniz. Ben öğretmeyi severim..."
"Bütün o gösterişleri ve süsleri yaradılışlarındaki bayağılığı saklayamıyordu..."
"... dırdır etmeyi bırakıp omuzlarımızdaki yükleri annemiz gibi neşeli bir şekilde taşımalıyız..."
"Mutsuz eşler ya da koca peşinde koşup yakışıksız hareketler yapan kadınlar olmaktansa, mutlu ve bekâr hanımlar olmak yeğdir .."
Kitap boyunca dört kız kardeşin (Meg, Jo, Beth, Amy) başta anneleri, evdeki yardımcıları ve komşuları (Laurie) ile beraber olan hayat hikayelerini okuyoruz. Oldukça mütevazi, yoksulluk ile geçen,
Sıcacık ve samimi bir hikâye…·328 syf.·1000Kitap
9/10
2026 36. kitabı
March ailesinin zorlukların üstesinden gelmek için verdikleri mücadele, birbirinden oldukça farklı karakterlere sahip olmalarına rağmen kurdukları güçlü bağ ile adeta bir sevgi tablosuna
Spoiler içerir
Friends izleyenler bilir, Joey ve Rachel bu kitabı bayılarak okuyorlardı hatta Joey okurken ağlıyordu. Ben de dizide görünce kitabı merak ettim ve hemen satın alıp okumaya başladım.
Sıcacık, iç ısıtan bir hikayeydi o yüzden yavaş yavaş keyfini çıkararak okumak istedim. Birbirinin tamamen zıddı oldukları halde bu kadar uyum içinde yaşayan kardeşleri okumak çok güzeldi. Kitapta kardeşlik ilişkisi o kadar güzel anlatılıyordu ki 2 erkek kardeşim olduğu halde onların ilişkilerine özenmedim desem yalan olmaz. Sanırım kız kardeşle daha farklı bir ilişki oluyor.
Ah Bayan March'e aşığım resmen, kadından anlayış fışkırıyor. Kızların anneleriyle olan ilişkisini de çok kıskandım. Zaten genel olarak kitabı okurken hep birbirleriyle olan ilişkilerine, yaşantılarına imrendim . Bunun dışında o dönemde kadınların üstünde bulunan toplum baskısını çok güzel bir şekilde anlatılıyordu. Özellikle Jo'nun bu duruma karşı çıkan, dikbaşlı bir karakter olmasını çok sevdim. Yine de Jo ve Laurence'yi yakıştırmadım desem yalan olur. Aralarındaki dostluk ilişkisi çok güzel ama bence bu dostluk ileride bir aşka dönüşecek. Aşk demişken son sayfalarda okuduğumuz John Meg aşkı da çok güzel bir şekilde başladı, bu aşk nereye gidecek çok merak ediyorum.
Bildiğim kadarıyla kitabın devam kitapları da var ama hangi kitaplar ve iş bankası yayınlarında baskıları var mı bilmiyorum. Bilen biri yorumlarda bana yardımcı olursa çok sevinirim çünkü bu hikayenin devamını okumak için sabırsızlanıyorum.
Küçük Kadınlar, dört kız kardeşin – Meg, Jo, Beth ve Amy’nin – büyüme sürecini, hayalleriyle gerçek hayat arasında verdikleri mücadeleyi sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Amerikan İç Savaşı döneminde geçen hikâye, yalnızca bir aile öyküsü değil; aynı zamanda kadın olmanın, emek vermenin ve kendi yolunu bulmanın da hikâyesi.
March ailesi maddi olarak zor bir dönemden geçerken, kız kardeşler farklı karakterleri ve beklentileriyle hayata tutunmaya çalışıyor. Meg düzenli ve güvenli bir hayat isterken, Jo özgürlüğü ve yazarlığı seçiyor. Beth’in sessiz ama derin dünyası ile Amy’nin sanata ve estetiğe olan düşkünlüğü, hikâyeyi dengeli ve gerçek kılıyor. Kitap boyunca bu karakterlerin hatalarına, kırılganlıklarına ve değişimlerine tanıklık ediyoruz.
Kitabı okurken en çok sevdiğim şey, duyguların abartılmadan ama derin bir şekilde aktarılması oldu. Alcott, mutluluğu da hayal kırıklığını da hayatın doğal parçaları olarak ele alıyor. Özellikle Jo karakteri, kalıplara sığmak istemeyen, kendi yolunu çizmeye çalışan herkes için hâlâ ilham verici.
Küçük Kadınlar, sakin bir anlatıma sahip olmasına rağmen insanın içini ısıtan, karakterleriyle bağ kurdurabilen bir kitap. Bittiğinde geriye sıcak bir aile hissi ve “hayat böyle bir şey” dedirten bir gerçeklik bırakıyor.
Keyifle okuduğum, zamansız bir klasik olduğunu düşündüğüm bir eser.
Keyifli okumalar, kitaplarla kalın
Okuduğum en iyi kitaplardan biri
Asla bu kadar beğeneceğimi düşünmezdim. Karakterlerin her biri o kadar tatlı ki. Başta Meg ve Amy'i çok sevmedim. Ama daha sonra kızların her birine ayrı sevgi besledim. Favorim başından beri Jo'ydu. Çabuk sinirlenen tavrı ve hareketlerini kendimle özleşleştirdim. Beth başından beri o kadar tatlı o kadar içtendi ki onu da her zaman sevdim. Meg'in özenti tavırlarına her ne kadar tilt olsamda onunla empati kurabildim. Amy başta çok itici ve mızmız gelmişti. Fakat daha sonra her karakterin mükemmel olması gerekmediğini fark ettim. Aslında Louisa May Alcott karakterlerin hepsine birer kusur vermiş ve bunu fark edince kitaba olan sevgim katlandı. Jo çok vurdumduymaz, Meg lüks hayata özeniyor, Beth çok utangaç ve Amy ise çocuk olduğu için sık sık hata yapıyor. Düşününce ne kadar da harika karakterler. Hiçbiri mükemmel güzellikte, harika bir karaktere sahip değil. En güzelinin en iyisinin bile bir kusuru var bir kişi hariç o da Laurie- Şaka yaptım. Ama Laurie sevgim tartışmaya kapalı sanırım. O kadar düşünceli o kadar muazzam bir çocuktu ki her sahnesinde fıttırdım. Laurie iyiydi hoştu ama bir kusuru vardı, ayran gönüllüydü. (BU ARADA BENCE AYRAN GÖNÜLLÜ DEGİLDİ YA SONLARA DOĞRU NEDENSE HAREKETLERİ NORMALDİ GİBİ GELDİ)
evet bitti ve yine tum gun okumayip gece yarisi bitirdim. NEYSE cok tatli dort kiz kardesin nasil kucuk kadinlar olduguydu ve asıl heyecanli oldugum kisim filmi izlicem simdi hemen letterbox'a da eklemem lazim tabi ayrica jo'nun son bolumde john ve meg'in iliskisine yaptigi yorumlar yardi abart kanka yarin evlenmiyo bu kiz min 3 yili var daha biraz sevinseydin keske neyse kizlar bu kadardi iyi geco
Yazar Hakkında
Louisa May AlcottYazar · 21 kitap
Louisa May Alcott (d. 29 Kasım 1832, Germantown, Philadelphia, Pennsylvania, ABD - 6 Mart 1888, Boston, Massachusetts, ABD), ABD'li yazar.
Özellikle üç kızkardeşi ile birlikte geçirdiği çocukluk yıllarından biyografik izler taşıyan Küçük Kadınlar romanı ile tanınır.
Tanınmış bir ABD'li transandantalist düşünürü olan eğitimci Amos Bronson Alcott'un ve Abigail May Alcott (Abby May)'in kızı olarak dünyaya geldi. Dayısı Samuel Joseph May köleliğin kaldırılması için mücadelede veren ünlü isimlerden biriydi. Ailesi New Englandkökenli olmakla birlikte, Louisa, anne babasının daha batıda yerleşik oldukları bir dönemde, Pennsylvania'nın Philadelphia kentinin Germantown banliyösünde doğdu. Bir ablası, Anna Alcott Pratt, vardı ve iki de küçük kızkardeşi, Elizabeth Sewall Alcott ve Abigail May Alcott Nieriker, doğdu. Aile Louisa'nın doğumundan kısa bir süre sonra tekrar Boston'a döndü. Boston'da babası kendi dersanesini kurdu ve Ralph Waldo Emerson ve Henry David Thoreau gibi ünlü düşünür ve edebiyatçıları bir araya getiren Transcendental Club'a dahil oldu.
Louisa 8 yaşındayken ailesi geçim sıkıntısı ve Boston'da yaşamanın pahalılığı nedeniyle Massachusetts'in kırsal kesimine taşındı ve bir süre de transandantalistlerin komünal yaşam sürdürdüğü Fruitlands'de kaldılar. Louisa'nın annesine kalan bir mirasla 1840'ların sonuna doğru Boston'da bir ev alabildiler ve kente geri döndüler. Louisa eğitimini hem babasının, hem de babasının arkadaşları olan Henry David Thoreau, Ralph Waldo Emerson, Nathaniel Hawthorne ve Margaret Fuller gibi isimlerin elinde aldı. Gençlik yıllarındakadın hakları ve köleliğin kaldırılması mücadeleleri içinde yer aldı. Bir yandan aile bütçesine katkıda bulunabilmek için öğretmenlik, hemşirelik, dadılık, temizlikçilik gibi işler yaparken, bir yandan da yazarlık denemeleri ve fikri mücadeleleri (aile evlerinde kaçak köle de saklamıştır) sürdürüyordu. Çeşitli fabl denemelerini bir araya getiren ilk kitabı 1854'de yayınlandı. 1860'da tanınmış edebiyat dergisi Atlantic Monthly'de yazıları yayınlandı. Çeşitli mektuplarını bir araya getiren bir kitabı 1863'de yayınlandı ve gözlem gücü eleştirmenlerin dikkatini çekti. Kendi hayat tecrübelerinden esinlenen ilk romanı "Moods" ise ertesi yıl, 1864'de yayınlandı. Bu arada A. M. Barnard takma adı altında, o dönemde "potboilers" (çanak çömlek kaynatıcı romanlar) tabir edilen ateşli ve hayli popüler aşk hikâyeleri yazmaya başladı. Nitekim, Küçük Kadınlar romanındaki Jo karakteri de bu tür romanlar yazacak, ancak "edepli genç kızların böyle şeyler okumaması gerektiği" kanaatine vardığı için sonunda romanlarını yakacaktı. Alcott bu arada ahlaki dersler veren çocuk hikâyeleri de yazdı.
1868'de yayınlanan Küçük Kadınlar romanı muazzam bir edebi başarıyı yakalamasını sağladı ve ismini geçerliliği günümüzde de devam eden klasik eserler yazarları arasına soktu. Dört kızkardeşin (Meg, Jo, Beth and Amy) çocukluk yıllarını anlatan bu romanı ertesi yıl, aynı karakterlerin ailelerini kurmalarını ve çoluk çocuğa karışmalarını anlatan "İyi Hanımlar" izledi. 1871'de yayınladığı ve Jo'nun kocası ile birlikte bir okul kurmasını anlatan "Küçük Erkekler" ve 1886'da yayınlandığı "Jo'nun Çocukları" roman dizisini tamamladı. Aradaki dönemde yazdığı, "Eski Kafalı Kız" (1870), "Jo Teyze'nin Karalamaları" (1871'den 1879'a 6 cilt), "Sekiz Kuzen" ve devamı "Gül Açarken" (1876) ile geniş ve sadık bir okur kitlesi edindi.
Louisa May Alcott hiçbir zaman evlenmedi, ancak 1879'da ölen kızkardeşi May'ın çocuğu Louisa May Nieriker'i evlat edindi. Son yıllarında, arkadaşları olan Elizabeth Drew Stoddard, Rebecca Harding Davis, Anne Moncure Crane gibi isimlerle birlikte kadınlara seçme seçilme hakkı verilmesi konusunda ABD çapında yürütülen mücadelenin önde gelen isimlerinden biri oldu. Massachusetts'de bir okulun okul aile birliğine oy hakkı ile katılarak eyalet tarihinde bir tür seçme hakkı elde eden ilk kadın oldu. Bu arada Amerikan İç Savaşıesnasında yürüttüğü sağlık görevliliği hizmetinin bir yan etkisi olan civa zehirlenmesi nedeniyle sağlığı kötüleşti. Louisa May Alcott 6 Mart 1888'de, 55 yaşında ve babasından iki gün sonra öldü.
