Yazar:
Guy de Maupassant
Çevirmen:
Semih Atayman
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
Mayıs 2021
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Adı:
Le Bonheur
ISBN:
9786257361811
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Suluboya resimler gibi insanın içini sarıveren tatlı bir güzellik..Edebiyat
#156419741
Öykücü denilince elbetteki birçok isim gelmekte akla. Fakat Guy de Maupassant, benim nazarımda Türk edebiyatının
Puan vermedi
Guy de Maupassant’ın, kendi adıyla bilinen Maupassant Tarzı kısa olay öyküleri öyle derin ki her biri sanki bir roman okumuşsunuz gibi bir haz veriyor. Sıradan bir öykücünün öyküleri belki unutulur ama Maupassant’ın öyküleri o kadar canlı ve etkileyici ki adeta hafızalara kazınıyor.
Bu kitapta en sevdiğim öyküler, elbette tümünü sevmekle beraber, Ay Işığı, Matmazel CoCotte, Mücevherler ve Gece oldu.
Alıntılar (Ay Işığı Kitabından)
“Çocuklar hiçbir şeyi sorgulamaz. Gözleri bağlı ve zihinleri kapalı şekilde, hayatın gerçeklerinden habersizce; insanların konuştukları gibi düşünmediklerini, davrandıkları gibi konuşmadıklarını, herkesle savaş hâlinde ya da en azından silahlı bir barış hâlinde yaşamak zorunda olduklarını, saf olanlar kolayca aldatılırken iyi yürekli olanların da kötü muamele gördüğünü bilmeden yaş alırlar.” (Bağışlama Öyküsünden)
Kendi kendine. “Belki de Tanrı, insanların aşklarını ülküleştirerek perdelemek için bu geceleri yaratmıştır.” dedi (Ay Işığı Öyküsünden )
İmparatoriçe: “Ne farkeder ki! Bir suçluyu bağışlamak, masum birini öldürmekten iyidir.!” (Morion öyküsünden)
Içerisinde 17 öykünün bulunduğu bir kitap. Öyküler aşk ve ilişkiler üzerine. Maupassant öykü yazma konusunda çağının en güzel örneklerinden biri. Hafif, damakta tat bırakan ama felsefesi çok yoğun olmayan öyküler yazan bir yazar. Mutluluk isimli birinci öykü benim favorim oldu.
Iyi okumalar dilerin
10/10
2025 11. kitabı
17 kısa öyküden oluşan bu güzel eserin her hikayesinde Maupassantın imzası var. Gerçek hayattan aldığı ilhamla eserlerini oluştururken, kadın erkek ilişkilerine daha çok ağır veren öykülerin bir araya getirilmesi bence gayet güzel olmuş.
Öykülerindeki çarpıcılık kesinlikle gerçeklikten uzaklaşmış cinstten değildir. Mizahın yanında aşk kıskançlık hüzün ve diğer insanı duygular öykülerde altı çizili şekilde okura sunulmuş. Son öyküde özellikle kadınların doğurganlığı üzerine toplumda değişmeyecek kurallardan olan çocuk doğurma işlevine mükemmel bir eleştiri sunuyor.
Eser aslında insanın ve toplumun medeniyetten ne kadar uzak olduğunu ve toplumun bunun aslında hiç de farkında olmadığını dile getiren öykülerden oluşmuş.
Dili sade ve akıcı. Betimlemeler insanı sıkacak nitelikte değil. Öykülerin sonu kimi vurucu nitelikte kimisi de beklenen tarzda.
Her Öyküsü birbirinden güzel ve anlamlı. Romanlara konu olacak bir çok kaynak var. Yazarın beslendiği toplum yapısı kendisi aykırı gösterse de aslında o dönemde bu atmosfer kaçınılmaz durumda.
Kısa öykü konusunda bence Fransız edebiyatının temel taşı maupassanttır. Kendini bütün dünyaya kabul ettirmiş bu nadide yazarın erken yaşta ölmesi ise diğer erken yaşlarda ölen yazarlar gibi bence edebiyat için çok büyük bir kayıptır. Keza daha ne öyküler çıkardı bu dehalardan...
17 öykü 17 hayat. Mükemmel bir dil akıcı bir üslup.en çok beğendiğim ise "soru yaratan guzellik" idi.kitabı hediye eden arkadaşıma teşekkür ederim beni böyle mükemmel bir yazarla tanıştırdığı için.
Kısa kısa 21 öykü ama sonları gerçekten şaşırtıcı bitiyor. Gayet güzel ve merak uyandıran bir kitap olmuş. Hepsi çok etkileyici ve akıcı bir üslupta yazılmış.
Çok beğendim.
Puan vermedi·206 syf.·
2018 65. kitabı
Bana Mutluluktan Bahsetme, Bahşet.
İnsanlar hep nasıl mutlu olunacağından, nasıl dertsiz, tasasız olunacağından bahseder durur. Mutluluk kavramı görecelidir. Her insanın algılayışına ve bakış
Dünyadaki dört büyük öykücüden (Çehov, O. Henry, Poe ve Maupassant) üçünü okumuş, geriye okumadığım yalnızca Guy De Maupassant kalmıştı, Mutluluk ile onu da okumuş bulundum. Maupassant'ın yeri bende
'Gurbet ellerde akşam çökünce bir gariplik duygusu, bir hüzün kaplar ya insanın içini, ben de o an böyle duygular içindeydim.
Varlık, hayat ve evren; her şey, her şey bana içi boşalmış, silinmiş görünüyordu. Birdenbire hayatın o müthiş sefaleti, boş ümitlerle kendini aldatan kalplerin kara yalnızlığı içime çökmüştü...' Guy de Maupassant'ın kalemini hep Stefan Zweig'in kalemine benzettim. Olay örgüsü çokta güçlü olmayan fakat tadında bir kitaptı. Okurken zevk alacaksınız muhakkak ki.
Kitapla ve sevgiyle kalın.
Çalışırken mola verdiğim zamanlarda tek tek öyküler okurum diye bu kitabı tercih ettim ve böylelikle Maupassant' la da tanışmış oldum. Henüz ilk hikayeyi okuyorum derken kendimi öyle kaptırmışım ki neredeyse kitabı bitiriyordum. Öykü literatürüne hakim olduğum söylenemez ama Maupassant için öykü alanında belki de şimdiye kadar gördüğüm en iyi yazar diyebilirim. Anlatımı gayet sade ve güzel. Sürekli kısa ve anlaşılması kolay cümleler kurmuş. Öykülerde geçen olaylar oldukça ilgi çekici, sonları şaşırtıcı ve başından sonuna kadar okuyucuyu sıkmıyor, ilgisini canlı tutabiliyor. Bu kitaptan sonra Maupassant' ın bir diğer öykü kitabı "Gezgin Satıcı"yı da okuyacağım, size de tavsiye ediyorum.
Yazar Hakkında
Guy de MaupassantYazar · 56 kitap
Doğalcılık akımına bağlı Fransız öykü ve roman yazarıdır. Öykü alanında Fransa'nın en büyüklerindendir. Parisli bir borsa oyuncusunun oğlu olarak 5 ağustos 1850'de Dieppe kenti yakınlarındaki Miromesnil şatosunda dünyaya geldi. Guy de Maupassant, burada Normandiya bölgesini ve köylülerinin yaşamını yakından tanımak fırsatını buldu. İlk eğitimini Kilise'den aldı. 13 yaşında gönderildiği İlahiyat okulundaki yaşama ısınamadığı için kurallara aykırı davrandı. Böylece kendisini okuldan kovdurdu. Öğrenimini Rouen lisesinde tamamladı.
1869'da Paris'te hukuk okumaya başladı. Fransa ile Almanya arasında savaş çıkması üzerine öğrenimine ara verdi. Gönüllü olarak savaşa katıldı. 1870'de seyyar jandarma birliğinde asker oldu. Maupassant, o dönemde tanığı olduğu olayları, yaşadıklarını, gözlemlediklerini daha sonra kaleme aldığı birçok öyküsünde anlattı. 1871'de terhis olduktan sonra Paris'te hukuk öğrenimini sürdürdü.Babasını yardımıyla Donanma Bakanlığı'nda bir iş buldu. Atlet yapılıydı, iyi yüzer ve kürek çekerdi; yalnız aklı denizcilikte değildi; yazar olmak istiyordu. 1879'da da Eğitim Bakanlığı'na geçti. Canlı ve taşkın bir kişiliği olan Maupassant, hayatın zevklerine ve çalışmaya aynı coşkuyla sarılmıştı. Şair Louis Bouilhet, onun ilk şiir denemelerini teşvik etti. Yaşamını kazanmak için çalışmaya başladığı Bakanlıklarda bürokrasi dünyasını tanıdı. Böylece bürokratların bulunduğu ortamı gözlemlemek fırsatını buldu.
Maupassant'ın yazarlık hayatı, 1871'den sonra başladı. Şiirler yazdı (Le Mur, Au Bord de l'Eau). 1871 ile 1880 arasında, özellikle, annesinin çocukluk arkadaşı romancı Gustave Flaubert'in etkisinde kaldı. Flaubert, Maupassant'ı iyi bir yazar olarak yetiştirmek için çok çalıştı. Ona gerçeği değişik bir bakışla gözlemlemeyi, yalnız gördüklerini ve duyduklarını yazmayı öğretti. İlk yazdıklarını okuyup düzeltti. Flaubert, onu Emile Zola, Ivan Turgenyev, Edmond de Goncurt ve Henry James gibi ünlü yazarlarla tanıştırdı. Flaubert'in 1880'de beklenmedik ölümü, Maupassant'ı çok derinden etkiledi.
1880'de, Flaubert'in ölümünden bir ay önce, aralarında Emile Zola'nın da bulunduğu natüralist (doğalcı) bazı yazarların öykülerinin toplandığı "Les Soirées de Médan" (Médan Akşamları) adlı kitapta Maupassant'ın da bir öyküsü yer aldı (Boule de Suif - Kartopu - İs Yumağı). Bu öykü, Maupassant'a ilk büyük başarısını getirdi ve onun öykü yazarlığına olan eğilimini ortaya çıkardı.
Maupassant, 1880'den 1891'e kadar, 18 kitapta toplanan yaklaşık 300 öykü ile 6 roman yayımladı. Romanları şunlardır: Bir kadının yaşamı boyunca uğradığı hayal kırıklıklarını anlatan ve ilk romanı olan "Une Vie" (Bir Hayat - 1883), "Bel Ami" (Güzel Dost - 1885), "Mont Oriol" (Oriol Dağı - 1887), "Pierre et Jean" (Pierre ile Jean - 1888), "Fort Comme la Mort" (Ölüm Gibi Kuvvetli - 1889) ve "Notre Coeur" (Kalbimiz - 1890).
Maupassant, en güzel öykülerini, 1881 ile 1886 arasında yazdı. Elde ettiği başarılar, ona yüksek sosyetenin kapılarını açtı. Son romanlarında, yüksek sosyeteye ilişkin yaşantılarını anlattı. Bu romanlar, doğrudan doğruya, Maupassant'ın karşı cinsle olan ilişkilerinin verdiği sıkıntılardan esinlendi. Öykü kitaplarından elde ettiği gelirle "Bel Ami" adlı bir yata sahip oldu. Maupassant, bu yatla Akdeniz'de geziler yaptı ve yolculuk izlenimlerini 1884'te yayımlanan "Au Soleil" (Güneşte), "Sur l'Eau" (Denizde - 1888) ve "La Vie Errante" (Serseri Hayat - 1890) adlı öykülerinde anlattı.
Maupassant, genç yaşında baş ağrılarından şikayet etmeye başladı. Hastalığı, 1884'ten itibaren, zihin yorgunluğunun ve gördüğü hallüsinasyonların etkisiyle gittikçe artıyordu. Sağlık durumu günden güne bozuluyordu. Ne olduğunu bilmediği ve kendisine düşman bellediği bir varlığı hep yanı başında hissediyor ve ölüm düşüncesi sürekli olarak aklını kurcalayıp duruyordu.
Guy de Maupassant, 1887 yılında yayımlanan "Le Horla" adlı öyküsünde, delilik belirtilerinin nasıl başladığını ve insan üzerinde ne gibi değişiklikler meydana getirdiğini anlattı. Bu kitap yayımlandıktan sonra, iyileşmek ümidiyle, uzunca bir deniz yolculuğuna çıktı. Yolculuktan döndükten sonra "Pierre et Jean" adlı romanını tamamladı. Daha sonra "Notre Coeur" adlı romanı kaleme aldı. 1890'da yayımlanan "La Vie Errante" adındaki yapıtından sonra da pek bir şey yazamadı. Sağlık durumu da adamakıllı bozulmuştu. Fazla ilâç almak yüzünden o iriyarı bedeni ve zihni yıpranmıştı. 1892'nin Ocak ayında kendini öldürmeye kalkıştı. Ağır hasta olarak Paris'e getirildi ve bir sağlık yurduna yatırıldı. Maupassant, 1893 yılında iyileşemeden öldü. Paris'teki Montparnasse mezarlığına gömüldü.
