Yazar:
Güneş Demirel
Tasarımcı:
Erhan Karaman
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
21 Mart 2018
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2012
Yayınevi:
Ephesus Yayınları
Orijinal Adı:
Sen Yokken
ISBN:
9786052064344
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2019 129. kitabı
·20 saatte okudu
·Okunma: 18 Kasım 2019 11:10
Güneş Demirel benim sevdiğim yazarlardan. Bu kitabına da bayıldım. Elimde şu an bir kitabı daha var hemen onu okumak istememe sebep oldu. Aile bağları, zor rastlanan bir dostluk ve fedakarlık üzerine harika bir kitap...
(Spoiler İçerir)
İpek ve Çiçek kardeş gibi büyümüş, hatta kardeştende öte iki sıkı dost, ayrılmaz ikili. Çiçek ve İpek yurtdışında üniversite eğitimi görürken Çiçek'in hasta olduğunu öğrenirler ve her şey böyle başlar.
Çiçek ameliyat olursa anne olmayacağı için tedaviyi kabul etmez, zaten iyileşme umudu olduğunuda düşünmez. Bu yüzden hem ailesini görmek hemde kafa dinlemek için Türkiye'ye gelir. Burada Cemal ile tanışır ve hamile kalır. Cemal'in onu güzel hatırlaması için hasta olduğunu ve hamileliğini söylemeden geri döner. Cemal onu arasada bulamaz. İpek arkadaşını tedavi için ikna etmeye çalışsada bir türlü başaramaz. Doğumda kendine bir şey olursa bebeğe onun bakmasını ister. İçten içe doğumdan sonra yaşamayacağını hisseder. Bu süreçte her şeyi Cemal'e anlatan mektuplar yazmaya başlar, İpek'ten ve bebekten haberi olsun bebeğe soyadını vermesini ister.
İpek can dostunun emanetine sahip çıkabilecek mi?
Cemal bebeğini kabullenecek mi?
Okuyanların pişman olmayacağı çok güzel bir kitap. Tavsiye ederim. İtiraf ediyorum bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamadım...
Yine muhteşem bir kitabın yorumuyla geldim.
Güneş Demirel kitapları insanda bağımlılık yaratıyor. Bir kitabını okuyunca ara vermeden arka arkaya hepsini okumak istiyorsunuz.
Sen Yokken yine çok severek okuduğum kitaplardan oldu. Güneş abla ne yazsa bana öyle bir dokunuyor ki her duyguyu, her yaşananı ta içimde hissediyorum.
Bu nasıl güzel bir anlatım nasıl güzel kurgudur. Karakterlerin hepsi mi kalbime yerleşir... Çok güzeldi.
Kitabı okurken aslında baştan ne olacağını anlıyorsunuz ama sizi bu kadar etkileyeceğini ve size böyle dokunacağını da hissediyorsunuz. Kitap öyle akıp gidiyor ki ne zaman bittiğini anlamak mümkün değil.
Çiçek ve İpek... nasıl güzel arkadaşlık o öyle. Başlarına gelenler, onca acı... Her sahnelerinde kahroldum.
Kerem, deli dolu ve ani çıkışları olan bir adam. Kızdım mı? Evet. Ama pişmanlıkları o kadar gerçekti ki ister istemez seviyorsunuz onu. Ayrıca kızına olan sevgisi, bağlılığı... Her bir kelimesini hissettim okurken.
Çiçek’le yaşadıkları, İpek’le Kerem’in ilişkilerinin adım adım gelişmesi her şey o kadar güzel ve dozundaydı ki tek bir keşke çıkmıyor ağzımdan.
İpek okuduğum kalbi en güzel kadın. Üzerine geçecek birini tanımıyorum gerçekten.
En değerlisini hayatında en değerlisine emanet eden bir kadın, ve bu emanete sahip çıkan başka bir kadının bu yolda ilerlerken başına gelenler...
Ah, valla çok şey söylemek istiyorum ama ağzımdan sürekli çok güzel çıkacak. Her daim favorim Seni Severken olacak ama Güneş ablanın okuduğum 4.kitap oldu ve hiç biri beni hayal kırıklığına uğratmadı.
Kesinlikle tavsiyemdir. Okuyun.
Dün 12 de başlayıp gece 01.30 da yüzümde tebessümle bitirdiğim nefis bir roman.konu çok güzel, basit ve anlaşılır bir dil akıp gidiyor.
Anne olmanın sadece kendi doğurduğun çocuğa olmadığını öyle güzel duygu yoğunluğuyla anlatmış ki.
İpek ve Cemal vee aşk. Aşk her yerde güzel .zor olan daha kıymetli belki de. Ayrıca bu aşkın temeli Cicek gibi cok erken gitti dedigim kocaman yürekli bir anne sayesinde atıldı.Aşk sevenlere tavsiye ediyorum okuyun.
Bazen sevgi için kan bağı gerekli midir diye düşünüyor insan okurken? Gerçekten sevgi için herhangi bir koşul var mıydı? Sevgi zaten koşulsuz değil miydi?
Evet kitabı okuyup bitirdiğimde olumlu ve olumsuz yönlerini size aktaracağım.
Öncelikle olumlu şekilde değerlendirmek istiyorum. Sevgi o kadar güzel bir dil ile anlatılmıştı ki etkilenmemek mümkün değildi.
Kitap okuduğunuz sürece sevginin karşılık beklemediğini bir kez daha görüyorsunuz, hatta her sayfasında.
İpek ve Çiçek...
Kardeş gibi büyüyüp Londra da hayatlarına devam eden kan bağı olmayan ama birbirlerini sevmek için kan bağına ihtiyaç duymayan iki karakter. Bir de Cemal var, sevgisini asla dile getiremeyen bunu gösteremeyen karakter.
Çiçek kanser olduktan sonra Türkiye ye kısa bir ziyarete gelir. Burda Cemal ile tanışır ve hamile bir şekilde Londra ya geri döner. Öleceğini bile bile tüm acılara göğüs gererek çocuğunu doğurur. Duygu'yu....
Evet gitti ama kızını İpek'ine emanet ederek. Daha sonrasını spoiler vermemek adına anlatmayacağım.
Kitap teslimiyet, sadakat, sevgi, tutku, aşk kitabıydı.
Akıcı, nasıl başlayıp bitirdiğinizi anlayamayacksınız.
Şimdi de olumsuz gördüğüm birkaç yönüne değinmek isterim.
Kitabın dili çok basitti, sıklıkla betimleme yapılmıştı lâkin yerinde yapılan betimlemeler değildi.
Yazar karakter duygularını tam olarak yansıtamamıştı. Bunu anlamlandırmak tamamen size kalmış bir durumdu.
Geçişler çok netti ve kitabın çok fazla karakteri olmasına rağmen iki karakter üzerinde ilerlemesi olumsuz görüdüğüm bir yönüydü.
Okuyacak tüm okuralara keyifli okumlara dilerim...
Selamm İlk defa yazarın bir kitabını okudum ve yazım dilini sevdim yorucu olmayan genel anlamda çerezlik bir kitapti ama bana ters olan şeylerde oldukça çoktu buradan sonrası SPOİ içerir... kitap 3kisi arasında geçiyor birinci kızımız Çiçek dönüşü olmayan bir yola giriyor ve 2.ci kızımız İpek ile sevdiği adamı yani Cemali birleştiren bir olay yaşanıyor buraya kadar tamam ama belli bir zaman sonra sanki olacakları biliyormuş gibi günlük tutması ve her seferinde günlüğe göre hareket etmesi bana göre sacmalikti aşkından öldüğün birisini en yakınına vermezsin diye düşünüyorum ipek kızımız da cemal ile birlikte olduğunda hiç yadirgamadi ama arkadaşı aklına gelince ağlamayı kendisine hak gördü bana göre yanlıştı neyse kitap bana göre cerezlikti çokta kafaya takmamak gerek
Bu devirde kardeşten farksız dost bulmak çok zor. Hele bir de emanet bırakcaksan...
Çiçek ve İpek. İkisi küçük yaşlardan beri beraber büyümüş iki dost. Aynı okula gitmiş, aynı yatakta uyumuş, yedikleri içtikleri bir. Daha anlatamayacağım kadar derin bir dostluk.
Gözlerim dolu dolu okudum. Arada bir gözyaşlarımı tutamadım. Güneş ablanın kalemi o kadar naif ki. Anlatım tarzı olsun, işleyiş olsun Harikaydı. Kitabın konusuna gelecek olursam; İlk sayfalarda İki arkadaşın ingiltere'de öğrenimlerini sürdürürken Çiçeğin amansız bir hastalığa yakalanmasını anlatıyor. Çiçek kurtulamayacağının farkında ve son kez herkesten uzak kendini Çeşme'ye atıyor. Orada aşık oluyor ve İngiltere'ye hamile olarak geri dönüyor. Öleceğini bildiği halde bu çocuğunu doğurmak için elinden geleni yapıyor. Tabi İpek onun için çırpınıyor. O bölümleri okuduğum zaman öyle bir duygulandım ki. İpeğin çırpınışları, Çiçeğin ipek'e olan sonsuz güveni beni derindne etkiledi.
Çocuk doğduktan bir süre sonra Çiçek arkasından emanetini İpeğe bırakıp son nefesini veriyor. (Öldüm! resmen ağlamaktan öldüm!) Çiçeğin vasiyetinde tek istediği Duygu'nun babasını bulmasını ve soyadını ona vermesi gerektiği.
İpek bir süre sonra Çeşme'de vasiyeti gerçekletirmek için kendini Cemal'in yanında buluyor ve olması gereken her şey kendiliğinden gelişiyor.
Genel olarak; Çiçeğin İpeğe ve kızına bıraktığı, Cemal'e yazdığı mektuplar o kadar güzeldi ki. Cemal tam bir çetinceviz kızını öğrendiğinde kimselere bırakmak istemiyor. Lakin İpek'te çok inatçı o da duygu'ya bağlı. Çiçeğin emanetini korumam lazım diyor. Ve koruyor da. Hem ona annelik ediyor hem de Cemal ile uğraşıyor. İlerleyen sayfalarda İpek ve Cemal arasında öyle bir bağ oluşuyor ki (o kısımlar cidden çok eğlenceliydi. hep dram mı sandınız!)
Kesinlikle çok beğendiğim nadir
Bazı hikayeleri anlatmak için süslü kelimelere, dolambaçlı cümlelere, edebi akımlara ihtiyaç yok. Buna benzer bir hikayeye bizzat tanıklık ettiğim düşünülürse doğrudan hikayeye odaklanınca başka birşey gözüme gözükmedi. Sevginin sadakatın dostluğun aşkın vefanın daha birçoğunun buram buram koktuğu bir hikaye okudum. Bir hayat hikayesi değil hayatlar hikayesi dolu dolu.....
Sen Yokken
Sen Yokken
Nasıl seviyorum Türk yazarları okumayı anlatamam.Çay içip, menemen yemelerini, "Haydi hayırlısı" demelerini, sanki bir arkadaşım hikayesini okuyormuşum hissini veren her şeylerini. Güneş Demirel'le Katran Karası'nda tanıştık o kitabı da çok sevmiştim ama bu kitapla anladım ki seri yapmam lazım.Bu kitapta da sıcak,dramatik, ihtiraslı ama mutlu sonlu biten bir hikaye, bir aşk hikayesi var. Okuyalım yaa, hep okuyalım kendimizden olanı :)
Nasıl OKUNASI bir kitap anlatamam. Sevgili Güneş Demirel ile beni tanıştıran ilk kitap Sen Yokken... Hani derler ya adıyla müstesna, işte öyle güzel bir roman. Tıpkı romanın adındaki gibi yüklü anlamlar taşıyan hikayesiyle yüreklere dokunan duru anlatımıyla neden daha önce tanışmadım ki yazarla ve kitaplarıyla dedirtti bana. İpek ve Çiçek , birbirlerine dostluğun ötesinde bir bağlılıkla kenetlenmişler ve sonrasında acı, tatlı, aşklı, hüzünlü ve mutlu sonlu çok güzel bir roman. Konu itibari ile aile bağlarını ve dostluğu en üst seviyede tutarak kurgulanmış gerçekten OKUNASI bir kitap.. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Güneş Demirel'e selam olsun, sırada Katran Karası var :)
Sevgisiz bir Çiçeğin zamansız solması. Giderken ardında bıraktığı tomurcuğu ve ondan ayrılmak istemeyen kardeşten öte can yoldaşı İpeği bütün geleceğini hiç düşünmeden feda eden İpeğin hayatla mücadelesi. Yine yeniden muhteşem bir hikaye kalemine yüreğine sağlık yazarım Güneş Demirel
Yazar Hakkında
Güneş DemirelYazar · 7 kitap
Güneş Demirel İlk,orta ve lise eğitimini İstanbul’da tamamlamıştır, İktisat Fakültesi mezunudur. İlk yazdığı romanı Katran Karası olsa da, basılan ilk romanı Şimdi Benimsin’dir. Daha sonra Sen Yokken, Katran Karası, Aşk Kanatları, Seni Severken ve Sensiz Asla isimli eserlerini yayımlamıştır. Halen İstanbul’da yaşamakta olup, evli ve iki çocuk annesidir.
