Yazar:
Juan Carlos Onetti
Çevirmen:
Suna Kılıç
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#1001kitap~~~ #KitapAğacıDevrialemKulübü~
Uruguay ülkesinden okuduğum 2.yazar Juan Carlos Onetti, daha önce de arka kapakta da Onetti için atıfta bulunan Mario Benedetti nin Kırık Köşeli İlkbahar kitabını okumuştum, ülke siyasi olaylarına
Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2017 187. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 23 Eylül 2017 12:39
Juan Carlos Onetti Latin Amerika edebiyatının önemli temsilcilerinden biri sayılıyormuş.Türkçeye ilk kez Alef yayınları tarafından çevrilen Onetti'nin Tersane'si ( El Astillero) Santa Maria Üçlemesi'nin ikinci kitabı.İlk kitap olan La vida breve ( Basit Bir Hayat) Modern Latin Amerika, daha da iddialı olarak İspanyol dilinde yazılmış bütün edebiyatların kurucu metinlerinden biri olarak kabul ediliyormuş.Üçlemenin 3. kitabı ise Juntacadáveres ( Ceset Toplayıcı) adını taşıyor.
Kitabın sonunda Onetti üzerine oldukça uzun bir tanıtım yazısı var.Genelde kitapları okuduktan sonra hakkında yazılanları okurum.Tüm eleştirmenler gördüğüm kadarıyla bu tanıtım yazısındakileri tekrarlayıp durmuş.
Daha önce Santa Maria'dan kovulmuş Larsen ( Ceset Toplayıcı olarak anılır) Jeremías Petrus AŞ'ye ait Tersane'nin genel müdürü olmak için şehre döner.Tersane faaliyet dışıdır.Genel müdür Larsen, idari müdür Gálvez ve teknik müdür Kunz dışında personeli de yoktur.Tersane'nin karakterleri yalnızlığa ve başarısızlığa mahkûm karakterler.Tersane edebi olarak yoğun, estetik ve tekrar okunmayı gerektiren biraz da karamsar bir kitap.2018 yılında üçlemenin diğer iki kitabını da yayımlayacak olan Alef yayınlarına teşekkür etmek gerek.Ben beğenerek okudum tavsiye ederim.
Bir üçlemenin 2. Ayağı Tersane lakin bağımsızda okunabilecek bir metin!
Larsen adında eskiden tersane sahibi olan karakterimiz yıllar önce terk ettiği kasabasına geri döner. Larsen eski varlığı ve itibarını kaybetmiş olsada onu kasabanın sakinleri pekâlâ hatırlamış bu duruma büyük ses çıkarmışlardır. Zamanında sahibi olduğu tersaneye genel müdür olarak atandığında çalıştığı insanlar ve Larsen'in duygu geçişlerini gözlemlemeye başlarız.
Kasvetli bir metin ama sizi karakterlerin yaşadığı burhanlıklar yakalayabilir. Yazar Juan Carlos esasen bir gazeteci lakin yazar kalemi oldukça güçlü! Uruguay Edebiyatına eşsiz bir örnek denebilir. Sanırım ben de soğuk ama farklı bir tat bıraktı. Kim bilir belki size başka bir duygu bırakır.
#tersane #elastillero #juancarlosonetti #alefyayinevi
Merhaba dostlar
Uruguaylı yazar Onetti, İspanyolca edebiyatın çınarlarından bir olarak görülüyormuş.
Bu kitap Larsen, nam-ı diğer ceset toplayıcının beş yıl önce kovulduğu kasabaya dönmesiyle açılıyor. Yıkıntı haldeki tersanede genel müdür olarak çalışmayı kabul eder. İki müdür daha vardır çalışan. Fakat çok kısa sürede ne yapılacak iş ne de alınacak maaş olduğu anlaşılır. Buna rağmen işlerin iyiye gideceğine kendini inandırmaya çalışır Larsen.
Karakterin geçmişinde yaşanan olaylardan habersiz olmak metne yabancılaşmama neden oldu. Fakat, üçlemenin ikinci kitabı olmasına rağmen bu, ilk yayımlanan kitapmış. Betimlenen yerlerin, şartların kasveti, kimin neyi neden yaptığına dair mantıklı sebeplerin olmaması veya benim görememem, kitapla aramızda mesafe oluşmasına neden oldu. Pek sevemedim. Yazarın tarzı da benim anlayabileceğim bir tarz değil sanıyorum.
#kitapağacıdevrialemkulübü Nisan 2021 seçimiydi. Emeği geçen arkadaşlara teşekkür ederim.
Sevgiyle kalın
Uruguay’lı yazar olan Onetti, E. Galeano’nun oldukça önemsediği yazarlar arasında.
Her iki yazarın yaşam (gazeteci olmaları ve sürgün edilmeleri) benzerlikleri dikkat çekici.
Onetti, Buenos Aires’te dolaşırken terk edilmiş bir tersane görüyor ve bu tersanede çalışan birini. İşte O yer ve O kişi Onetti’yi öyle çok etkiliyor ki, bu kitabı, Larsen’nin öyküsünü yazmaya başlıyor.(Kitabın sonunda yazarla ilgili bilgi verilmiş.)
Onetti’nin dilimize ilk çevirisinin yapıldığı ‘Tersane’ kitabı incelenmesi öyle kolay bir kitap olmadı benim için..
Ana karakter Larsen, yıllar önce sürgün edilmişken, batmak üzere olan bir tersaneye genel müdürü olarak geri dönüyor. ve işte bu başlangıç aslında Larsen’nin bildiği/bilmezden geldiği bir son oluyor.
İnsanın yaşarken büründüğü tüm ruh hallerini etraflıca betimlemelerle anlattığı bu kitap, aynı zamanda tüm gerçekliğe karşın insanın kendi kendisinin aldatmasını imgesel bir dille vurguluyor.
Kitabın ben de en ilgi çekici yanı ise merak uyandırması; ya da okuyucu da bir giz bırakması..(Larsen’in geçmişiyle ilgili yaşananlar bilinmemekte)
Ben de Kitabın yorucu bir tarafı da oldu, oldukça yoğun betimlemeler ve fazlasıyla uzun cümleler..
Nihayetin de ‘Tersane’ insan üzerine yazılmış güzel bir eser..
Kitapla Kalın
Tersane kitabının üçleme olması beni okurken rahatsız etmedi. Diğerlerinden bağımsız olduğu olay akışında ve yazarın karakterlere bahşettiği izlenimlerden aşikardı. Santa Maria’daki ekonomik, siyasi,
Puan vermedi·248 syf.·
2025 94. kitabı
Hayatta sürprizler yoktur , haklısınız; en azından gerçek insanlar için.s.99
Onetti'nin hayalinde yarattığı Santa Maria şehrindeki karakterlerden Larsen beş yıl önce kovulduğu Tersane'nin başına genel müdür olmak için geri döner. Petrus ve iki kisi vardır Tersane'de çalışan. Ekonomik olarak iyi durumda olmayan Tersane, batma noktasındadır Bu metinde, geri dönen Larsen'in başkaları ve kendiyle olan ilişkisini okumaya başlarız. Kitap karamsar bir hava sahip olduğu kadar yabancılaşma duygusunun da metaforik olarak iyi anlatıldığı bir metin. Kitap yine kent ekseni etrafında dönüyor gercekci ve varoluşsal temalar taşıyor. Onetti sıfatları iyi kullanıyor. Cümleler yoğun ve dikkat isteyen cümleler. Tersane her ne kadar serinin ikinci kitabı olarak görülse de üçüncü kitap olduğunu söyleyenler de var. Buna rağmen tek başına okunabilen bir metin. Melankoli, hüzün, bireyin topluma, kendine yabancılaşması, varoluşsal sancıları metinde yer alan temalar. Onetti'yi herkesin sevebilecegini düşünmüyorum cunku anlaması zor. Meraklısına iyi okumalar.
Uruguay Edebiyatı'nın önemli kalemlerinden gazeteci yazar Juan Carlos Onetti‘nin “kıt” diyebileceğimiz olay örgüsü ile yazdığı, kişinin kendi derininde yatan umut ve en ilkel arzuları ile yaşayıp, gerçeklerle yüzleşmekten çaresizce kaçışının -bence- oldukça hüzünlü öyküsü.
Bir üçlemenin bağımsız da okunabilen 2. Kitabı olduğu için geçmişte neler olduğundan, kasabayı neden terk etmek zorunda kaldığından asla emin olamadığımız Larsen(ceset toplayıcı) yıllar sonra Santa Maria’ya geri dönmüştür . Bu olay kasabada onu eskiden tanıyanlar için büyük bir yankı uyandırır. Geçmişte, Larsen’in kasabada yaşamış olduğu dönemde, büyük bir itibara sahip fakat şu anda çalışmayan tersanede genel müdür olarak işe başlar. Kendisiyle beraber hayalet tersane kandırmacasına ortak bir teknik müdür, idari müdür bir de idari müdürün hamile karısı vardır. Bu dörtlünün birlikte yaşadıkları süreçte ruhsal çöküntüleri, işlerin yoluna gireceğine dair bir umutla yaşadıkları psikolojik gel-gitler bana göre eserin en etkileyici bölümüydü.
Aslında romanda adı geçen herkes kasabanın rutubetli ve karanlık havasına uyumlu bir biçimde tuhaf, ruhsal olarak sorunlu diyebiliriz. Olayların dağınık anlatımını ara ara kavramakta zorlansam bile o soğuk, karanlık, aldatmacalı duyguyu eser boyunca hissettim. Kitaba sonuna kadar beni bağlayan da bu sağlam duygu oldu
Juan Carlos Onetti'nin Tersane kitabı bir okuma grubu vesilesiyle Uruguay edebiyatından okuduğum ilk roman oldu. Yazarın edebi dilini, kitaptaki betimlemeleri hayli beğendim; ki tam bir zihin bulanıklığını anlatan kitap da başka bir yöntemle bu kadar başarılı anlatilamazdi. 1980 yılında aldığı Cervantes Ödülü 'nü de buna bağlıyorum. Çünkü kitabın konusu hayli boğucu. Larsen isimli ana karakter Jeremias Petrus AŞ ' ye ait tersaneye genel müdür olmak üzere 5 yıl önce kovulduğu Santa Maria' ya geri döner. Iyi bir maaş ve patronun kızıyla evlenmek umudundadir. Patron ' a işlerin düzelecegine inanan bu bağlamda kullanabileceği insanlar gereklidir , Larsen ve idari müdür Galvez ile tersanenin arkasında yasayan karısı ile teknik müdür Kunz' un ise bu inanca ihtiyaçları vardır . Mış gibi yaparak sürdürdükleri yaşamları ve zihin bulanıklıklarını okuduk romanda. Okurken o metruk tersane ve kahramanların deliliğe varan davranışları yazarın başarılı dili ile gözünüzün önünde canlanıyor sanki.
Uruguay edebiyatını tanışma fırsatı oldu benim için ve bunun ilk tersane olması beni çok sevindirdi. Seri kitabı olmasına rağmen kitabı tek okuyunca bir farkı olmadı benim için diğer serilerini almak için sabırsızlanıyorum. Kitabın olay örgüsü o kadar yoğundu ki akıcı dili ve konu gereği sürükleyici sayesinde kısa sürede okudum. Tarzım olan bir eser olduğu için ayrıca okurken heyecanlandım. Larsenin hikayesi biraz yarım kalsada 2. Kitap olduğunu varsayarsak eksik kalanını diğer eserlerle bütünleşeceğini düşünüyorum.
Yazar Hakkında
Juan Carlos OnettiYazar · 6 kitap
La vida breve (1950; Kısa Bir Yaşam) adlı romanıyla tanınmış Uruguaylı roman ve öykü yazarı. 1963'te Uruguay'ın ulusal edebiyat ödülünü kazanmıştır.
Bir süre Buenos Aires'te üniversiteye devam edip çeşitli işlerde çalıştıktan sonra yazarlığa yöneldi. Yayımlanan ilk yapıtı olan El pozo (1939; Kuyu) adı novellada, kent yaşamının karmaşası içinde kimseyle iletişim kuramayan bir adamın amaçsız yaşamı çevresinde, 1930'larda Uruguay toplumunda yaşanan bürokratikleşmeyi ve yozlaşmayı anlattı. El pozo'dan başlayarak tüm romanlarında, çağdaş kent yaşamının karamsar dünyasında hayal peşinde koşarken düş kırıklığına uğramış insanların varoluş kaygılarını anlattı.
1943'te Buenos Aires'e yerleşti ve 1955'e değin orada yaşadı; Reuters haber ajansında ve çeşitli yayın organlarında muhabir olarak çalıştı. 1939 ile 1974 arasında Marcha dergisinin yazıişleri müdürlüğünü yaptı. Tierra de nadie (1942; Hiç Kimsenin Ülkesi) adlı romanında hiçbir manevi anlam taşımayan kent yaşamını nihilist bir bakışla ele aldı. Birçok yapıtının geçtiği efsanevi Santa María kentini ilk kez La vida breve'de yarattı. Bu romanında, geçmişte kalmış bir düzeni ve huzuru yeniden bulmaya çalışırken bir başkasının kimliğinde yaşadığını düşleyen bir kahramanı konu alıyordu. Bunu 1951'de, 1940'larda yazılmış öykülerini içeren Un sueño realizado y otros cuentos (Gerçekleşmiş Bir Düş ve Başka Öyküler) izledi.
Onetti 1955'te Montevideo'ya döndü ve iki yıl sonra kentteki belediye kütüphanelerinin müdürlüğüne atandı. El astillero (1961; Tersane) önceki yapıtlarındaki temaları işleyerek Uruguay'ın siyasal ve ekonomik karmaşasını eleştirdi ve gene bürokrasiye saldırdı. Juntacadaveres'de (1964; Cesetlerin Çiftleşmesi) ise masumluğun yok oluşunu ve fahişeliği ele aldı.
Onetti'nin Obras Completas'ı (Bütün Yapıtları) 1970'te yayımlandı. Sonraki yapıtları arasında La muerte y la niña (1973; Ölüm ve Küçük Kız) adlı romanı, Cuentos Completos (1974; Bütün Öyküleri) ve Tiempo de abrazar (1974; İzlenecek Zaman) adlı romanı yer alır. 1939-68 arasında bazı yazarlar ve siyaset adamları üzerine yazdığı makaleleri 1975'te Réquiem por Faulkner (1975; Faulkner'a Ağıt) adlı kitapta toplanmıştır.
1974'ün başında Uruguay'da bazı meslektaşlarıyla birlikte askeri yönetim tarafından siyasal muhalif olarak tutuklandı ve birkaç ay sonra serbest bırakıldı. Karısıyla birlikte Madrid'e sürgüne gitti. Burada da yazarlığa devam eden Onetti, 1979'da Dejemos hablar al viento adlı yeni bir roman yayımladı. 1994'te İspanya'da yaşamını kaybetti ve burada defnedildi.
