Umut Bıçağı
Patrick NessYazar:
Patrick Ness
Çevirmen:
Burak Eren
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
464
Basım Tarihi:
Aralık 2018
İlk Yayın Tarihi:
2010
Yayınevi:
Yabancı Yayınları
Orijinal Adı:
The Knife of Never Letting Go (Chaos Walking #1)
ISBN:
9786052177075
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Başlangıç olarak distopya seviyorsanız bu kitabı seveceğinizi söyleyerek başlamak istedim. Daha önce hiç Patrick Ness okumamıştım ve bu kitabıyla başlamak istedim. Aslında bu kitabı seçmemin en büyük sebebi bir seri olmasıydı. Ben şahsen ayrıntı seven ve bir kitabı sevdiysem, o karakterleri daha çok maceralarda görmek isteyen birisiyim. Bu yüzden çoğunlukla okumak için serileri seçerim. Ama siz eğer ayrıntı sevmiyorsanız sizi kolaylıkla sıkabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ben kitabın ortalarına geldiğimde biraz sıkılmaya başlamışken olay tekrardan hareketlendi. Ve kitabın kapağını da çok beğendim sayfaların kenarlarının siyah olması bence kitabın görünüşüne ayrı bir hava katmış.
Uzun zamandır okumak istediğim ama nedense bir türlü alamadığım bir kitap yorumu ile geldim. Patrick Ness gerçekten merak ettiğim bir yazardı. Aslında seri olmayan kitapları olmasına rağmen ben seri olanı okumak istedim. Neden? Çünkü zor olanı seviyor insan her defa bu kadar zaman beklediğime pişman olmadım değil.
Hemen kitabımıza geçelim;
Zamanımızdan çok çok sonra..
Insanlar başka gezegenler arayışındalar. (Sonunda gerçek olacak arayacağız galiba ) Bir grup yerleşimci dünyaya çok benzer bir gezegene geliyor. Başlarda her şey güzel ve umutlu. Ama gezegende bir tuhaflık var. Yaşayan tüm erkeklerin insan/ hayvan ne düşündüklerini duyabiliyorsunuz
Bu gezegende bir kasaba..
Prentiss.. sadece erkeklerden oluşan kasaba oldukça gürültülü. Hiç kadın yok neden acaba? Kasaba kuralları 13 yaşına giren her erkek adam oluyor. Kasabada adam olmayan tek bir çocuk kaldı.
Todd Hewitt ..
13 yaşına girmesine 29 gün kalmışken Todd görmemesi gereken bir şey görüyor. Bunu düşüncelerinde gören kasaba nedeni bilinmeyen( henüz) bir şekilde Todd'un peşine düşüyor. Buna hazırlıklı olan ebeveynleri kaçması gerektiğini söylüyor.
Bundan sonrası Todd, sırt çantası, bıçağı ve konuşan köpeği Manchee ile birlikte sürekli bir koşma hali Ama öyle böyle bir koşma değil. Tüm kitap boyunca koştular. Birde kacak yolcuları vardı Adı Viola ve o bir kız hayatında hiç dişi görmeyen Todd'un Viola ile imtahanı. Manchee kitapta en sevdiğim karakter olmuş olabilir. O kadar tatlıydı ki. "Ah, Todd?"
Kitapla ilgili bir çok şey anlatmak istiyorum aslında. Öncelikle gerçekten değişik bir kurgu idi. Neler olduğu gizemler son ana kadar gizli kaldığı için nereye koşuyoruz diye merak etmedim değil aslında çok daha önce çözülebilirdi. Mesela günlüğü okusa? Mesela babası anlatsa? Ama yazar her şey gizli kalsın
Verdiği nefes kesen heyecanın, acaba burada ne olacak diye ufak dozda ki korkunun, o gizemli tutkunun insanda uyanmasını sağlayan bir kitap. En can alıcı bölümü ise o bölüme gelene kadar ki yaşadığınız tüm duyguların tersini yaşatan bir bölüm. Bu kitabı okumak nefes almak gibi*
Spoiler!!! Çok nötrüm.
Patrick Ness, benim için çok derin bir kitap olan 
Canavarın Çağrısı nın yazarı ve kitaplarının çoğunu severek okudum. Kaos yürüyüşü üçlemesi de en popüler, hatta Tom Holland ın da yer aldığı bir filme çekilmiş kitaplarından. Haliyle büyük beklentiyle başladım kitaba. En büyük hatam da bu oldu.
Kitap ilk sayfasından itibaren sizi ilginç bir dünyaya çekiyor. İnsanlık yeni bir yerde yeni bir hayata başlamış ve spak denen, gezegenin yerlileri olan canlılarla mücadele halinde. Kaptıkları bir virüsle ise erkeklerin düşünceleri dışarıdan duyulmaya başlamış. Buna da gürültü deniyor. Başrolümüz Todd'un da annesi bu virüsten ölmüş ya da Todd öyle olduğunu sanıyor. Bir gün apar topar kasabasından yollanınca geçmişin gerçekleriyle yüzleşmeye başlıyor.
En sevdiğim karakter Manchee oldu ki kendisi bir köpek, ölümü de beni üzdü denebilir. Todd'un ikilemleri beni deli etti. Viola'ya ısınamadım, Todd'a karşı başlarda çok sert davrandı ve anı dıygu değişimleri beni sıktı. Aaron da ölmedi gitti, sonunda Viola bıçağı saplayınca içimin yağları eridi. İlk 300 sayfa cidden sıkıcıydı ve sonlara doğru tempo nun hızlanmasından sonrası cidden keyifliydi. Karakter gelişimleri güzeldi. Prentiss ın karanlık sırlarını keşfederken ben bile heyecanlandım, sinirlendim, kırıldım.
Kitabın sonu öyle bir yerde bitti ki iki ve üçü okumak zorundayım puanımsa 7.5 oldu denebilir. Ben beğendim gibi :)) Distopik olarak oldukça güçlü bir kitap.
Canavarın Çağrısı nın yazarı ve kitaplarının çoğunu severek okudum. Kaos yürüyüşü üçlemesi de en popüler, hatta Tom Holland ın da yer aldığı bir filme çekilmiş kitaplarından. Haliyle büyük beklentiyle başladım kitaba. En büyük hatam da bu oldu.
Kitap ilk sayfasından itibaren sizi ilginç bir dünyaya çekiyor. İnsanlık yeni bir yerde yeni bir hayata başlamış ve spak denen, gezegenin yerlileri olan canlılarla mücadele halinde. Kaptıkları bir virüsle ise erkeklerin düşünceleri dışarıdan duyulmaya başlamış. Buna da gürültü deniyor. Başrolümüz Todd'un da annesi bu virüsten ölmüş ya da Todd öyle olduğunu sanıyor. Bir gün apar topar kasabasından yollanınca geçmişin gerçekleriyle yüzleşmeye başlıyor.
En sevdiğim karakter Manchee oldu ki kendisi bir köpek, ölümü de beni üzdü denebilir. Todd'un ikilemleri beni deli etti. Viola'ya ısınamadım, Todd'a karşı başlarda çok sert davrandı ve anı dıygu değişimleri beni sıktı. Aaron da ölmedi gitti, sonunda Viola bıçağı saplayınca içimin yağları eridi. İlk 300 sayfa cidden sıkıcıydı ve sonlara doğru tempo nun hızlanmasından sonrası cidden keyifliydi. Karakter gelişimleri güzeldi. Prentiss ın karanlık sırlarını keşfederken ben bile heyecanlandım, sinirlendim, kırıldım.
Kitabın sonu öyle bir yerde bitti ki iki ve üçü okumak zorundayım puanımsa 7.5 oldu denebilir. Ben beğendim gibi :)) Distopik olarak oldukça güçlü bir kitap.
Tek kelime ile OHAAAA. Ben böyle bir kurgu, böyle olaylar, böyle bir son görmedim. Gerçekten aşırı beğendim ya. İlk başlarda biraz durağan ve sıkıcı gelse de devam ettim. Ettikçe sayfalar geçti ve bitti. Bu sene o kadar çok favori kitabım oldu ki... Tabii umut bıçağı da bunların arasına eklendi.
Doğruca tuzağın içine koştuk.
Dünyanın sonuna.
Reis bey " Hoş geldiniz, " diyor. " Yeni Prentiss'e sefalar getirdiniz. "
Bu bir yol öyküsü. Birbirlerini yeni tanıyan iki gencin karanlıktan kaçışının öyküsü. Ha bir de en iyi dostları Manhee'nin tabii. Kahramanlarımız Yeni Dünyada daha önce gezegendeki hiç kimsenin kat etmediği kadar yol katediyor, yeni insanlarla, gezegenin yerlileri Spaklarla ve yöreye özgü canlılarla karşılaşıyor, hatta onlarla bir miktar konuşabiliyorlar. Maceranın ve heyecanın hiç bitmediği bu distopik roman Kaos Yürüyüşü üçlemesinin ilk kitabı. Yakında başrollerinde Tom Holland, Daisy Ridley ve Mads Mikkelsen'ın da rol aldığı sinema uyarlamasıyla Chaos Walking ismiyle vizyona girecek kitabı ben oldukça beğendim ve filmini de merakla bekliyorum.
Kitapla ilgili neredeyse hiçbir şeyi sevmedim. Kullanılan dil, yazım şekli, karakterlerin kişilikleri... O kadar sevmedim ki bu kitabı.
Aslında konu itibariyle ilgi çekiciydi diyebilirim fakat konunun ele alınış şekli, olayların klişeliği, verilen tepkilerin çiğliği benim için okumayı çok zorlaştırdı.
Olaylar kahramanın ağzından, şimdiki zamanda, yerelleştirilmiş bir dille anlatılıyordu. Ana dilinde nasıl yazıldığını bilmiyorum fakat konuşulan dildeki şivenin çevrilme şeklinden de hiç hoşlanmadım. Hatta bir süre birçok kelimede yazım hatası olduğunu düşündüm.
Sonuç olarak bu kitabı ortaokulda okusaydım sevebilirdim belki ama bu sefer maalesef olmadı.
Bu kadar kötüledikten sonra seriye devam edip etmeyeceğime daha karar veremedim. Üç kitabı da beraber aldığım için muhtemelen diğer kitapları da okurum.
Çok uzun bir süre sonra.
Kaos Yürüyüşü Serisi'nin ilk kitabı Umut Bıçağı'nı yıllar sonra yeniden elime aldım ve reading slump'tan korunmak için kendime kalkan yapmaya karar verdim. Bu sayede de enteresan bir şekilde kitabı neredeyse hiç unutmadığımı fark ettim. 7-8 yıl geçmiştir büyük ihtimalle ilk okumamın üzerinden ama bende ufak bir travmaya sebep olduğu için herhalde, aklıma iyice kazınmış seri... Ne travması mı? Hiç susmayan iç sesimi herkesin bangır bangır duyduğu bir dünyada yaşamak zorunda kalsaydım -eyvahlar olsun- ne yapardım ben travması... Şaka değil, benim iç sesim hiç susmaz, hiiiç...
Her neyse, artık kitaptan bahsedelim;
Şimdi, dünyadan ayrılıp yeni bir gezegene taşındığınızı hayal edin. Gezegende yaşamaya başladıktan bir süre sonra bir hastalık ortaya çıkmaya başlıyor ve bu hastalık yüzünden iç sesinizi kontrol edememeye başlıyorsunuz; aklınızdan geçen her şey bir gürültüye dönüşüyor, hem de gözle görülebilir bir gürültüye. Yaşadığınız yer bir daha asla sessiz kalamıyor çünkü uyurken bile gördüğünüz rüyalar gürültü olarak yayılıyor çevreye. Ne sır, ne planlar, ne mahremiyet ne de bir parça sessizlik kalıyor hayatınızda.
Bekleyin, daha en kötüsünü söylemedim, hazır olun.
Bu hastalık(?) insanlar arasında sadece erkeklere bulaşmış durumda. Kadınların hiç gürültüsü yok. Sırları onlara ait. Planlar, mahremiyet, sessizlik onlara ait. Gürül gürül akan iç çığlıkların arasında kıskanılacak, derin bir sessizlik... Hepsi yalnızca kadınlara ait.
Evet, şimdi size kitabı okumasanız bile cevap verebileceğiniz bir soru soracağım. Böyle bir dünyada, erkekler, kadınların bu sessizlik avantajını hatta gücünü, kendi gururlarına yedirebilir mi? Böyle bir dünyada, kadınlar, şiddetten uzakta ya da hayatta kalabilir mi? Evet, cevabı eminim biliyorsunuz. Ama çok daha fazlası için kitabı okumanız
Umut Bıçağı, dünyadaki bütün erkeklerin -Doğru kelime adamların ama kitapta erkek olarak çevrildiği için ben de erkek diyeceğim.- düşüncelerinin herkesçe duyulabildiği bir distoptada geçiyor. Ana karakterimiz Todd, Prentiss kasabasındaki on üç yaşına basmamış tek çocuk. Ona söylenene göre annesi erkeklerin düşüncelerini duymalarına neden olan bu vürüs yüzünden diğer bütün kadınlar gibi ölmüş. Kasabadaki kurala göre on üç yaşına basan her çocuk yetişkin sayılıyor ve kasabada çalışmaya başlıyor. Todd'da on üçüncü doğum gününden yirmi sekiz gün önce çok büyük bir sırrı açığa çıkartıyor ve bütün hayatı değişiyor.
Ben kitabı -diğer bütün Patrick Ness kitaplarında olduğu gibi- konusuna bakmadan aldım ve kitaba başlayana kadar da konusunu bilmiyordum. Ben kitabın bir polisiye roman olduğunu falan düşünmüştüm ki bence böyle bir distopyada polisiye bir kurgu efsane bir iş olurdu ama Patrick Ness'in kurgusu da fena değildi.
Kitabın büyük bir bölümümü çok severek ve bir sonraki sayfada ne olacağını merak ederek geçirdim. Bence bir yere kadar gerçekten sürükleyici ve eğlenceli bir roman fakat bir süre sonra kitap kendini tekrar ediyor. Mesela kitabın yarısına kadar geliyorsunuz, diyorsunuz ki "Aa şimdi kim bilir neler neler olacak. Gizemler bir bir çözülecek.". Peki böyle bir şey oluyor mu? Hayır. Olan şey kitabın kendini tekrar etmesi. Sanki kitabın başındaymışsınız gibi aynı olayları bir daha okuyorsunuz ve sanıyorsunuz ki ana karakterimiz yaşadıklarından biraz ders çıkarır, aynı hataları bir daha yapmaz ama Patrick Ness de akıl hastası birinin ortaya attığı "Ana karakterler salak olmalıdır." cümlesine uyup karakterimize aynı hataları tekrar yaptırıyor. Bu durum beni kitaptan baya bir soğuttu açıkcası. Yani on iki yaşındaki bir çocuğun dünyanın en zeki insanıymışcasına hareket
Patrick Ness’in kaleminden çıkan Kaos Yürüyüşü Serisinin başlangıç kitabı olan “Umut Bıçağı” genç-yetişkin fantastik kitap türünde yazılmış bir kitap. Kitap daha doğrusu seri hakkında çıkması 3 senedir ertelenmekte olan ve Tom Holland, Daisy Ridley, Mads Mikkelsen gibi oldukça iddialı bir oyuncu kadrosunu barındıran filmi sayesinde haberim oldu. Kitap bilinmeyen bir zamanda ve distopik bir dünyada geçmekte. Kitabın ana karakterleri olan Todd ve Viola 14 yaşlarında ve bu özelliği ile kitap ilk başta yetişkin okuyucuların burun kıvırmasına sebep olabilir. Fakat kitap derinliğinde işlediği kadın-erkek eşitsizliği, din radikalliği ve politik istismarlar göz önüne alındığında genç okuyucuların yanı sıra yetişkin okuyucularında dikkatini çekebilir. En azından benim oldukça çekti. “Umut Bıçağı aslında bir yolculuk kitabı. Bu açıdan Yüzüklerin Efendisi Serisinin ilk kitabı olan Yüzük Kardeşliğine benzetebiliriz. Sadece daha az karakter var fakat karakterler sürekli bir aksiyonun içinde ve bilmediğimiz bir dünyada sürekli olarak ilerleyerek yeni karakterlerle tanışıyorlar. Özellikle yaz aylarında kafanızı dağıtacak ama aynı zamanda arka planda sizi düşündürmeye sevk edecek sürükleyici bir öykü arıyorsanız hiç düşünmeden başlayın diyebilirim.
Reklam
Yazar Hakkında
Patrick NessYazar · 11 kitap
Ödül kazanmış bir romancı ve The Cras of Henningtoh ve Topics Obout Which I Know Nothing isimli iki önemli bilim kurgu kitabının yazarıdır. Yazar 2009 yılında Costa Çocuk Kitapları Ödülünü kazanmış, 2009 Booktrust Gençlik Kitapları Ödülü, Yılın Gençlik Kitabı Ödülü ve 2010 Carnegie Ödülü’ne aday gösterilmiştir.
