When We Were Orphans
Kazuo IshiguroYazar:
Kazuo Ishiguro
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
Ekim 2000
Yayınevi:
Faber & Faber
Orijinal Adı:
When We Were Orphans
ISBN:
9780571205622
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Romanın başkahramanı Christopher Banks, 20. yüzyılın başlarında Şanghay’da doğmuş ve İngiltere’de büyümüş bir dedektif. Çocukken anne ve babasının gizemli şekilde kaybolmasıyla travma yaşayan Banks, yıllar sonra geçmişiyle yüzleşmek ve kayıplarının izini sürmek için Şanghay’a dönüyor. Fakat Ishiguro’nun tarzına uygun olarak, bu yolculuk sadece bir polisiye macera değil, aynı zamanda bir kimlik ve hafıza sorgulaması. Banks, hatıralarına ne kadar güvenebileceğini, geçmişin gerçekten hatırladığı gibi olup olmadığını sorguluyor.
Kitabın atmosferi oldukça güçlü. Ishiguro’nun bulanık bellek anlatımı, karakterin zihninde dolanıyormuş gibi hissettiren bir anlatım sunuyor. Ancak zaman zaman bu bilinç akışı ve belirsizlik, okuyucuyu yorabiliyor. Özellikle olay örgüsünün bazı yerlerde tam anlamıyla çözüme ulaşmaması, klasik bir polisiye kurgusu bekleyenleri hayal kırıklığına uğratabilir. Ama Ishiguro’nun derdi zaten bir gizemi çözmek değil, kayıpların insan ruhunda nasıl bir boşluk yarattığını ve geçmişin üzerimizdeki etkisini irdelemek.
Benim için kitabın en etkileyici tarafı, çocukluk anılarımızın ve travmalarımızın bizi nasıl şekillendirdiğini göstermesi oldu. Christopher Banks, bir çocuk olarak yaşadığı acıyı yetişkin kimliğiyle anlamlandırmaya çalışırken, aslında hiçbir zaman tamamen olgunlaşmamış bir karakter gibi görünüyor. Bu da kitabı gerçekçi ve dokunaklı kılıyor.
Sonuç olarak, Öksüzlüğümüz her okuyucuya hitap eden bir roman değil. Polisiye ya da hızlı akan bir hikâye bekleyenleri tatmin etmeyebilir. Ancak hafıza, kimlik ve kayıp gibi derin temalar üzerine düşündüren, duygusal olarak yoğun ve edebi bir eser okumak isteyenler için kesinlikle değerli bir deneyim. Ishiguro’nun dilini ve anlatım tarzını sevenler için kaçırılmaması gereken bir kitap.
Çocukluğu Çin' de geçmiş bay banks ailesini bulmak için tekrar Çin'e döner.Artik ünlü bir dedektiftir.Tekrar döndüğünde Çin japon savaşı başlamış iki tarafda savaştan yeterince yıpranmış durumdadır. Ailesinin izini sürerken savaşın soğuk yüzüyle karşılaşır. Kitapta savaş sahneleri çok ayrıntılı işlenmiştir. yine Doğu'da bir savaş ve seyirci kalan bir Avrupa var. Yıllar geçse de durum hiç değişmemiş. Savaş sahnelerini okurken ister istemez Gazze görüntüleri gözümde canlandı . Kokmuş çocuk yüzleri, molozlar, yıkılmış evler, cesetler.... vb. Genel olarak akıcı bir kitap,merak ettiriyor.olOkumaya değer.
Puan vermedi·372 syf.·
2026 2. kitabı
Bu roman benim için mesafeli başlayan ama sona doğru sarsıcı bir hâl alan bir okuma deneyimi oldu. İlk sayfalarda anlatıyla arama belirgin bir mesafe girdi; duygular geri plandaydı, tempo ağırdı ve anlatıcıyla kurduğum bağ net değildi. Ancak ilerledikçe bunun bir eksiklik değil, Ishiguro’nun bilinçli bir tercihi olduğunu fark ettim. Çünkü Öksüzlüğümüz okuru duygusal olarak hemen içine çekmek istemeyen, aksine onu beklemeye ve sabretmeye zorlayan bir roman.
Kitabın merkezinde yer alan “öksüzlük” teması yalnızca bireysel bir kayıp duygusuyla sınırlı değil. Evet, anlatı kişisel bir geçmiş arayışı üzerinden ilerliyor; ancak bu arayış zamanla toplumsal, hatta tarihsel bir katmana genişliyor. Savaş dönemi atmosferi, politik gerilimler, güç ilişkileri ve farklı ideolojilerin çarpıştığı bir arka plan, bireysel hafızanın ne kadar kırılgan ve yönlendirilebilir olduğunu gösteriyor. Öksüzlük burada sadece anne-baba yokluğu değil; köksüzlük, aidiyet eksikliği ve kesinlikten yoksun olma hâli olarak karşımıza çıkıyor.
Anlatıcının güvenilirliği ise romanın en dikkat çekici meselelerinden biri. Hatırladıklarını aktarıyor gibi görünse de, okur olarak sürekli şunu hissediyoruz: anlatılanların ne kadarı gerçekten yaşanmış, ne kadarı anlatıcının ihtiyaç duyduğu bir kurgu? Hafıza bu romanda sabit bir kayıt alanı değil; aksine zamanla şekillenen, boşluklar barındıran ve bazen kendini korumak için gerçekliği bükebilen bir yapı. Ishiguro, bu muğlaklığı özellikle koruyor; kesin cevaplar vermekten bilinçli olarak kaçınıyor bence.
Romanın ilk yarısı görece ağır bir tempoda ilerliyor. Bu bölümde anlatı daha çok zihinsel bir dolaşma hâlinde; olaylardan çok düşünceler, hatırlamalar ve tekrarlar ön planda. Ancak bu ağırlık, kitabın son iki bölümünde yerini şaşırtıcı derecede akıcı ve güçlü bir
İkinci dünya savaşı sinyallerini veriyor, gergin bir atmosferin varlığında ünlü dedektif Christopher Banks'in ününü yakaladığı, ışıltılı, eğlenceyle dolu Londra hayatından sıyrılarak geçmişinin sırlarını barındıran Şangay'a uzanan yolculuğunu anlatıyor. Çocukluğundan zihninde kalmış yarım yamalak anılanın da rehberliğiyle yıllar önce Şangay'da kaybolmuş anne ve babasının ayak izlerini bulmaya çalışırken bir taraftan savaşın, çürümüşlüğün en merkezine ilerliyor. Inanılmaz bir kurgusu var mı? var diyemem büyük çarpıcı olaylar? Hayır yok nasıl oluyor bilmiyorum ama şu bölümü de okuyayım şu bölümü de okuyayım diyerek bir bakmışsınız siz de kahramanınızla beraber umut ederek ilerliyor ve yarım kalmış bir şeylerin tamamlanmasını bekliyorsunuz. Kazuo'nun okuduğum 4. romanı, hepsinden farklı bir lezzet aldım, mutlaka eserlerinden birine bir şans vermelisiniz derim
Kazuo Ishiguro’nun okuduğum beşinci romanı bu ve ilk yarısı benim için hayal kırıklığıyla geçti. Bilim kurgu, fantastik roman gibi her romanında farklı bir türün yapısal özelliklerini kullansa da hepsinde kendine has bir ses yakaladığını düşünüyorum yazarın. Özellikle hafıza, bellek tüm romanlarının değişmez izleği... Ama bunun yanında daha önceki romanlarda yakaladığım, kahramlarla aramda kurulan sıcak ve sempatik ilişkiyi bu kez yakalayamadım. (Son elli sayfada bir nebze...)
Hayatını adadığı bir gizeme doğru adım adım giden ünlü dedektif Christopher Banks, anılarını o kadar sakin bir biçimde anlatmış ki merak duygumu baltalayıp durdu. Belki de yazarın amacı buydu. Sonuçta polisiye bir roman yazmak değil “ölsüzlüğümüz”ü anlatmaktı niyeti. Bu da heyecan değil sıkıntı vermelidir insana.
Çin, Japonya ve İngiltere üçgeninde; arka planında savaşın ve ihtirasların sorgulandığı bir kurgu ile Ishiguro yine zengin kültür birikimini konuşturmuş tabii.
Ishiguro'nun Günden Kalanlar'dan sonra okuduğum romanının çatısı çocukken ebeveynini kaybetmiş bir dedektifin üç paralel hikayesi üzerine kurulu. Dedektif Christopher Banks'in evlatlığı olan Jennifer'la hikayesi, sevdiği kadın olan Sarah'la hikayesi ve anne babasıyla hikayesi. Ama merkezde anne ve babasıyla hikayesi var. Çocukken kaybettiği anne ve babasını arayışı Christopher'ın bir bir baba ve sevgili olarak yapması gerekenlerin önüne set çeker. Öyle ki Sarah'la yaptıkları kaçma planı anne ve babasını bulma ihtimali tezahür edince kaybolur. Aslında onun yaptığı bir tercihten çok kaderin omuzlarına yüklediği görevdir. Hayatını yaşamak yerine kaybettiği ebeveynini bulmak onun için bir varoluş meselesidir öyle ya onlar kaybolduktan sonra dedektif olmuştur. Dolayısıyla bu arayışın sevgilisinin ve evlatlığının önüne geçmesi gayet doğaldır. Romanın sonunda annesini Hong Kong'da bir bakımevinde bulur ama artık çok geçtir. Annesi hiçbir şey hatırlamaya ak kadar hasta ve ölüme yakındır, sevgilisi Sarah yıllar önce başkasıyla evlenmiş ve ölmüştür, evlatlığı Jennifer ise ilk gençliğini geride bırakmış, bir kırıklığının yarasını taşıyan bir kadındır.
Öksüzlüğümüz gönüllü olarak değil zorunlu olarak yaşanan bir hayatın romanıdır.
Kazuo Ishiguro’nun okuduğum ilk kitabı. Uzun zamandır ‘’hakiki Japon edebiyatı’’ okumuyordum diye düşünerek başladığım için bu açıdan hayal kırıklığı oldu fakat bana sürekli ‘’Uçurtma Avcısı’’ ve ‘’Jerusalem’’i anımsattığı için de uzun sürmedi. Aslında hikaye bakımından pek benzerlikleri yok; sadece birkaç tema var bu kitapları birbirine yaklaştıran.
Romanı Christopher’ın geçmişe yönelik hatırladıkları oluşturuyor. Christopher ve anne, babası Şanghay’da uluslarası yerleşim bölgesinde yaşayan İngiliz bir aile. Akışı Japon-Çin savaşı, Hindistan’ın afyonla ilgili sömürge emelleri gibi dönemin olayları ve neticesindeki gelişmeler belirliyor. Bu nedenle anlatım Şanghay’dan çıkıp Londra, Hong Kong, Makao ve Wuhan’a yöneliyor. Çeşitli olayların yanında kahramanların ilişkilerindeki derin duygulara da yer verdiği için geniş yelpazeli olduğunu düşündüğüm fakat aslında hangi fikri verdiği konusunda kararsız kaldığım bir son oldu. Bir annenin çocuğunun yaşamı ve geleceği uğruna kendinden ne denli fedakarlıkta bulunabileceği, kadın ve erkek arasında baskınlık ve yeterlilik güdülerinin evliliği veya bireyleri hangi sonuçlara getirebileceği, beklentisinin karşılanmayacağını gören insanın intikam uğruna nasıl da sapıkça fantezilere sürüklenebileceği, dostluğun çocukkenki manası ve yetişkinlikteki değişimi bunlardan birkaçı. Sıradışı bir anlatım ve kurgusu yok ama kurduğum bağlantılar özgün olmadığını düşünmeme neden olmadı.
Romanın yapısında karakterin hafızasının yeri çok büyük. Kitapta yedi tane bölüm var. Her bölümde karakter bize farklı bir zamandan, farklı bir günden anlatıyor olayları. Ama anlattığı olaylar o gün yaşadığı olaylar değil. Kendisinin bize olayları anlattığı zaman diliminde hatırına gelen olayları anlatıyor. Hatta bazen karakterimiz bize aklına gelen bir olayı anlatırken, hatırladığı olayı yaşadığı esnada hatırladığı bir başka olayı anlatmaya başlıyor. Yani hafıza içinde hafıza gibi bir durum söz konusu. Bu biraz kitabı zorlaştırıyor. Aslında kitap zaten geneli itibariyle anlamlandırması zor bir kitap.
Olay örgüsünü ele alacak olursak, kesinlikle kitap Uçurtma Avcısı'na benziyor. Küçük yaşta yaşadığı şehirden farklı ülkeye gidip yıllarca orada yaşadıktan sonra kapanmamış meseleleri kapatmak için bir yolculuğa çıkan karakter desem sanırım iki kitabın en önemli ortak noktasına değinmiş olurum. Ama açıkça görülüyor ki bu kitap, gerek kurgusunun daha karmaşık olmasi, gerekse olay anlatımının düzensiz olması nedeniyle diğerine nazaran daha zor bir kitap. (Öksüzlüğümüz, Uçurtma Avcısı'ndan bir ya da iki yıl önce yazılmış.)
Daha iyi anlamak için tekrar dönebileceğim bir eser.
Öksüzlüğümüz savaşın getirdiği büyük yıkımların arasında ayakta kalan bir arkadaşlığın öyküsü olması yanısıra annesi ve babasının yerini savaşta kaybetmiş; çocukluğu hasretle geçmiş bir çocuğun hayatı ele alınmış.
Kazuo Ishiguro ile tanışma kitabım oldu. Dilini pek sevdiğim söylenemez. İlk elli sayfada kitap bayağı sıkıcı geçti. İlerleyen sayfalarda alıştım derken tekrar konunun durağanlaştığı bölüme geldiği için kitaba adapte olabilmek zor oldu benim için. Tavsiye eder miyim, bilemem? Belki de yanlış zamanda okudum kitabı.
Edebiyatla kalın.
Geçmişe tutunamayanların belirsizlikler içindeki arayışı
Bu romanda, Sakin bir anlatı diliyle kaleme alınmış üç farklı kültür arasında geçişlerin olduğu, dedektif Christopherun hayat hikayesini okuyoruz. İngiltere’nin üst düzey yaşantısını, Japonya Çin savaşını, uyuşturucu mafyasını, Japon kültürünün içinde barındırdığı değerleri, İngiltere’de belirli bir kesime dahil olabilmenin verdiği ayakta durabilme mücadelesini anlatırken insanın insana yaptığı acımasızlıkları ve öksüzlerin hayata tutunmaktaki verdikleri geçmişi arama ve kendilerine yer edinme mücadelesini ele alıyor. Buruk bir anlatı ile ruh halini okuyucuya yansıtan ve farklı bir bakış açısı kazandıran bir roman.
Yazar Hakkında
Kazuo IshiguroYazar · 12 kitap
Kazuo Ishiguro, 8 Kasım 1954 doğumlu Japon asıllı İngiliz romancı. Nagazaki kentinde doğan İşiguro 1960 yılında ailesiyle birlikte İngiltere'ye göçtü. University of Kent'i bitirdikten sonra (1978) University of East Anglia'da yaratıcı yazarlık yüksek lisansı yaptı. 1982 yılında İngiliz yurttaşlığına geçti.
İngilizce edebiyat dünyasının çok sevilen yazarları arasında bulunan Ishiguro, 4 kez saygın edebiyat ödülü Man Booker Prize'a aday gösterildi. 1989 yılında ise "The Remains of the Day" (Günden Kalanlar) romanıyla Man Booker Prize ödülüne layık görüldü.
Yazar Kazuo Ishiguro, 2015 yılında yazdığı ve VI.yy. İngiltere'sini anlattığı " 
Gömülü Dev " (The Buried Giant) adlı romanıyla 2017 yılında Nobel Edebiyat Odülüne layık görülmüştür.
2005 yılında yazdığı Beni Asla Bırakma (Never Let Me Go) romanı 2010 yılında yönetmen Mark Romanek tarafından aynı adla sinemaya aktarılmıştır.
Gömülü Dev " (The Buried Giant) adlı romanıyla 2017 yılında Nobel Edebiyat Odülüne layık görülmüştür.
2005 yılında yazdığı Beni Asla Bırakma (Never Let Me Go) romanı 2010 yılında yönetmen Mark Romanek tarafından aynı adla sinemaya aktarılmıştır.
