Yazar:
Marguerite Duras
Çevirmen:
Aykut Derman
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 0 dk.
Sayfa Sayısı:
106
Basım Tarihi:
1997
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Ecrire
ISBN:
9789755107158
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·106 syf.·
2022 350. kitabı
Marguerite Duras 'la Yazmak kitabıyla tanışmış olduk, yazım dilini , doğallığını benimsedim..
"
Yazmak" kitabı beş denemeden oluşuyor, yazmk için tek sey gerekiyor, yalnız olmak, etrafında kimsecikler olmadan ruhundaki duygularını aktarabilmk, anlaşılır olabilmek önmlı.. Dıye düşünüyorum..
Duras, 1993 yılında yayımlanan "Yazmak" adlı kitabı., denemelerden olusmuş, yazarın, bu kez, tadına doyulmaz denemelerini sunuyoruz okurlarımıza. Kitabın içinde yol aldıkça, insanın içindeki bir tutku halinde kabarıp taşan yazma ediminin, ayrı zamanda, insanın temel gerçekliğinden biri olan yalnızlıktan kurtulmanın tek yolu olduğunu da anlıyoruz...
Arka kapak bıze bunları söylemiş..
İnsan, içinde bir yabancıyı barındırır. Yazmak, işte o yabancıya ulaşmaktır.”
(S:47)kıtaptan
İçimizdeki yabancıyla tanışmak isteyenler Buyurun giriş burdan Yazmak
Puan vermedi·106 syf.··
Beğendi
·2021 128. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 11 Eylül 2021 19:19
#yazmak Kısa Modern serisinden tekrar yayımlandı. Duras’ın son dönemlerinde yazdığı 5 denemesi (ikinci görsel) yer alıyor, bazıları filme çekilmiş. Özellikle yazmak denemesi yazmayı seven okurların ilgisini çekecektir diye düşünüyorum.
Denemelerde ikilik var, iki durumu birbiriyle bağdaştıracak yazmış; yazmak-yalnızlık, pilotun ölümü-kardeşinin ölümü, geçmiş zaman - şimdiki zaman, saf - ırkçılık, ressam - yazar benzerliği.
Roma denemesi diyalog şeklinde ilerliyor, öyküye benziyor, okuduğum kadarıyla Duras’ın başka kitaplarında da vardı bu biçim. Kafamda dönüp duruyor bu bölüm, söylenenlerden çok söylenmeyenler ile:))
#margueriteduras ın eksiltili üslubunu seviyorum, en sevdiğim yazarlar arasında ama daha Duras ile yolun başındayım, okuduğum dördüncü kitabı. Yazmak denemesinde bazı kitapların kafamıza kene gibi yapıştığını, tüm yaşamımızın kara yasını anlattığını ve her düşüncenin can alıcı noktasını yakaladığını yazıyor. Genç İngiliz Havacısının Ölümü ile kafama kene gibi yapıştı bu kitap, sizde nasıl bir etki bırakır bilmiyorum.
Duras şimdiye kadar okuduğum en özgün kalemlerden biri. Yazmak'la kendi yazınsal yolculuğuna tanık olurken kendinize de rota oluşturabileceğiniz bir kitap. Kısa denemelerden oluşuyor. Filme çevrilmiş olanlar var. Kendisi zaten sinemazen biri, film ve yazının bütünsel yönüne hakim. Velhasıl okuduğunuza pişman olmayacağınız bir kitap.
Keşke benim olsan 1Edebiyat
Yazmak, genç yazar-yazar adaylarının kütüphanesinde bulunması gereken kitaplar listemden. Yıllar önce tanıştım bu kitapla, okurken altını çizmekten kalemlerim bitti, defalarca okudum ve en sonunda başucu kitabım yaptım.
Zaman zaman açar, bir kaç satırına dokunurum ve keşke ben yazsaydım seni derim, keşke bu kelimeleri ben yazsaydım… Bu şekilde hissettiğim ve neredeyse birebir beni yansıtan, kalemimi yansıtan 2 kitap daha var sadece.
Bir keresinde sevdiğim adamı neden sevdiğimi sormuştu bir arkadaşım, çünkü onun yanında yalnız kalabiliyorum demiştim. Anlamamıştı ne demek istediğimi, bu kötü bir şey değil mi diye sormuştu. Adına üzülmüştüm, yalnızlığına doya doya sahip olamayan, yalnızlığını tanımayan ve sevemeyen insanlara hep üzülmüşümdür. Bu bence kendini tanımamaya eş değerdir, kendini gerçekleştirememenin önündeki en büyük engeldir.
Duras, bu kitabında yalnızlığını nasıl oluşturduğunu anlatıyor ve bu yalnızlığında yazma edimini nasıl bulduğunu, yazma ediminin ne olduğunu ve onun için ne ifade ettiğini… Hala yazma macerasında kalemini ve kendini tanımamış olanlar varsa muhakkak alıp okusunlar, tekrar tekrar… Milyonlara dokunmuş bir kalemin yolculuğunu merak edenler varsa eğer, bunu keşfetmek için de harika bir kitap.
Kitabın en etkileyici kısmı, Duras’ın can çekişen bir sineğe biçtiği kelimeler bence. Bir yazarın bu kadar önemsiz bir varlığı, kelimeleriyle sonsuzluğa ulaştırması gerçekten de büyülü bir an, her bir harfin değerini iliklerinizde hissetmenizi sağlıyor.
Bu kitabı seviyorum, gerçekten seviyorum, sadece içeriğini değil, evimdeki varlığını da seviyorum… 99 yılında basılmış olan bu kitabın eskimişliğini, sararmış ve neredeyse kopmakta olan sayfalarını, karalanmış satır aralarını, tanıdık hale gelmiş kokusunu seviyorum… Dilerim sizler de bir kitabı bu
Zamanla insanın içinde bir tutku haline gelen yazma ediminin insanı kuşatan bir yalnızlık olduğunu duyumsayabileceğiniz bir kitap. Fransız yazar #margueriteduras (1914-1996) romanları ve senaryolarıyla ünlü.
Kitap; Yazmak edimi, 2. Dünya savaşının son gününde öldürülen İngiliz havacısını adeta yad ettiği kısmı (Vauville olayı olarak filmi yapılmış), Roma Diyaloğu olarak filmi çekilen bölümü, "Saf sayı" başlığı altında temizliği andıran SAF kelimesinin nasıl Almanların saf kanıyla saf yahudilerin öldürülmesinde de kullanılmasını ve bir resim sergilemesini betimlemesini içeren denemelerinden oluşuyor.
Marguerite duras 'ın devrik cümleler ile kaplı kendine özgü bir dili var. Ne var ki, sözü geçen denemelerde bahsettiği acı veya gerçekliği vurgulamak adına sürekli tekrara düşmüş ve bu da ister istemez okuyucuyu sıkıntıya yöneltiyor. Kısaca 100 sayfalık kitap kolaylıkla 40 sayfaya indirgenebilir kanaatindeyim.
Yaşamının son yıllarında çıkan bu kitaptaki yazabilmek adına yaptıkları ve yalnızlığı ise okunmağa değer. Ve yine senaryo da yazabilen yazarların belirli bir çıtanın üzerinde olduklarını yinelemek istiyorum.
Beş denemeden oluşan kitapta, yazmaya çalışan biri olarak beni en çok etkileyen kitaba başlığını veren Yazmak adlı denemesi oldu. Deneme deyince daha didaktik bir dil beklerken yazmanın ve yazarın ruh halini derinlemesine anlattığı denemede lirik bir dil karşılıyor okuru. Bir yazarın yalnızlığını, eserini yaratırken hissettiği acıyı iliklerinizde hissediyorsunuz. "Çevremizde bulunan her şey bir şey yazar, sezinlenmesi geren işte bu dur " diyor denemesinde. Diğer denemelerinde bu sözünün yansımasını görüyoruz. Mekânlardan, objelerden yola çıkarak hissettiği duygu dünyasının içinde gezdiriyor bizi.Biraz karmaşık. Resim Sergisi adlı denemesinde sergiye hazırlanan bir ressamın atölyesini öyle güzel anlatıyor ki ressamın sergi öncesi endişesi gözünüzün önünde canlanıyor her bir fırça ve boyasıyla
#margueriteduras Bu kitapta, “nasıl yazılır” sorusunu cevaplamıyor. Yazı yazan kişilerin yabanileşmesinden, yalnızlık ile yazar ilişkisi konularına değiniyor. Yazmak isteyen kişi diğer insanlarla arasına sınır çizmeli, yalnız kalmalı ki yazabilsin diyen Duras bir romanından elde ettiği gelirle göl başından ev alıyor ve burayı “yazı evi” haline getiriyor.
“Yalnızlık, hazır bulunmaz, oluşturulur. Yalnızlık, yalnız başına oluşturulur. Ben öyle yaptım. Çünkü orada yalnız olmam, kitap yazmak için yalnız kalmam gerektiğine karar vermiştim. İşte böyle oldu. Bu evde yalnızdım. Bu eve kapandım. Kuşkusuz, korkuyordum da. Sonra da sevdim o yalnızlığı. Bu ev, yazı evi haline geldi. Kitaplarım bu evden çıkıyor. Ayrıca bu ışıktan da, küçük gölden yansıyan bu ışıktan. Şu söylediğim şeyleri yazabilmek için tam yirmi yıl gerekti bana.”
Duras kitabında bir kaç denemeye de yer vermiş. Bunlardan en çok aklımda kalan “Genç İngiliz Havacısının Ölümü”
Yazarlığa ilgi duyanlar ya da yazarların nasıl bir halet-i ruhiye içinde yazdıklarını merak edenler okuyabilir.
En beğendiğim bölüm ilki oldu. Yazmak ve yazarın yalnızca neden ihtiyaç duyduğu konusunda uzun uzadıya açıklamalarda bulunmuş. Yazma deneyiminin kendisi üzerine yazılanlar beni ayrıca meraklandırıyor. Yazarın çıkış noktası, hedefi ve bu ikisi arasındaki mesafeyi nasıl aldığına dair anlatılar benim için okuması en zevkli yazılar
Yalnızlık, o olmadan hiçbir şey yapamayacağımız şeydir.Edebiyat
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2023 309. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2023 12:59
Kıvırıp sıksak içinden birkaç kilo yalnızlık kelimesi akar, kitabın da yarısı gider. Yalnızlık’tan yazılmış bir kitap bu, yalnızlık ve diğerleri..
Sevdiğim yazarların yazma eylemiyle ilişkilenme biçimine bakmayı seviyorum. Bu kitapta hem yazmak Duras’ı neye dönüştürmüş, hem de Duras yazmayı neye dönüştürmüş onu görmek mümkün. “Yazmamış olsaydım sağaltılamaz bir alkol bağımlısı olurdum.” demiş bir yerde. Yazmak ve Duras, aralarına kimseleri almayan, kıskanç ve melankolik birer aşık gibi.
Kitap denemelerden oluşuyor. Aralara politik görüşlerini de serpiştirdiği bazıları kurgu mu yoksa Duras’ın baktığı her şeyi kurgunun lezzetiyle aktarma ustalığı mı ayırt etmek güç. Bir sineğin ölüm saatini tarihe not düşen bir kadın ya bu, nasıl seviyorum belli değil.
Yazmak & Marguerite Duras
+
Kitap beş kısa denemeden oluşuyor. Kitaba ismini veren "Yazmak" metni en uzun ve yazarın kendini kurguyla en çok bütünleştirdiği bölüm. Yazmak metninde yalnızlığı, yazmayı ve ölümü işleyişi etkileyici. Özellikle bir sinek üzerinden ölümü aktardığı sayfaları hayli beğendim. Yazan adam olarak metnin içerisinde kendimi bulduğum şu alıntıyı paylaşmalıyım. Zira ortak düşünceyi ifade etmesi hoşuma gitti.
"Yazmak, insan yazsaydı ne yazardı, bunu öğrenme çabasıdır -ancak yazdıktan sonra öğrenebiliriz bunu-, öncesindeyse, insanın kendi kendine sorabileceği en tehlikeli sorudur bu. Ama aynı zamanda da en çok sorulan."
+
Diğer bölümler ise, Genç İngiliz Havacının Ölümü, Roma, Saf Sayı ve Resim Sergisi... Özellikle Genç İngiliz Havacının Ölümü ve Saf Sayı üzerinden savaşa ve ölüme dair işaret ettikleri özel metinleşmiş.
+
Yazarın ilk defa bir kitabını okuyorum. Üslup ve tarzını farklı bulmakla birlikte beğendim. Üstelik sinemaya aktarılmış eserlerinin olduğunu bilmiyordum. Mesela, Hiroşima Sevgilim...
Keyifli okumalar.
#margueriteduras
Yazar Hakkında
Marguerite DurasYazar · 30 kitap
Marguerite Duras, Fransız yazardı.
1914'te Saygon yakınlarındaki Gian-Dinh'de doğdu. Fransa'ya döndüğü 1932'ye kadar çocukluğu ve ilk gençliği Vietnam'ın çeşitli bölgelerinde geçti. Felsefe ağırlıklı lise diploması aldı; hukuk, matematik ve siyasal bilimler alanlarında öğrenim yaptı. 1943'te ilk kitabı yayımlandı: Les Impudents (Saygısızlar). Aynı yıl Direniş Hareketi'ne katılıp François Mitterrand'la aynı hücrede çalıştı. 1944'te kocası Robert Antelme tutuklanıp toplama kampına yollandı. Bu dönemi daha sonra La Douleur (Acı) adlı kitabında anlatacaktır. Aynı yıl Fransız Komünist Partisi'ne üye oldu; 1950 sonlarında partiden ayrıldı. 1955'te yayımlanan Le Square (Alan) adlı kitabı "alt-konuşma" tekniğine çok yakın bir yazı cinsinin doğuşuna damgasını vurdu. 1955-60 arasında Cezayir Savaşı ve De Gaulle rejimine karşı mücadele verdi. Makale ve röportajlarında toplumun dışına atılmış insanlarla ilgilendi (örneğin "Orange'lı Nadine", [Yeşil Gözler, Metis, 1990). 1958'de yayımlanan Moderato Cantabile'nin tirajı beş yüz bini buldu. 1959'da senaryosunu yazdığı Hiroshima mon amour (Hiroşima Sevgilim) Alain Resnais tarafından filme alındı. Tiyatrodaki ilk başarısını 1965'te sahneye konan Une Journée Entière Dans les Arbres (Bütün Gün Ağaçlarda) piyesiyle yaşadı. 68 olaylarına etkin olarak katıldı, Öğrenci-Yazar Eylem Komitesi'nde yer aldı. 1969'da ilk filmini çekti: Détruire dit-elle (Yıkmak, Dedi Kadın). Bu dönemle birlikte ve özellikle 1970'te L'amour (Sevgi) adlı kitabının yayımlanmasından sonra yazısı sinemanın hizmetine girdi; metinlerinin başlığında "metin-tiyatro-film" ibaresi görülmeye başladı. 1975'te India Song'u çekti. Bu filmde "metin dışı sesler" ilk defa bu kadar ağırlığını hissettiriyordu. 1980 yazında yeniden edebiyata döndü. Bu dönemin ilk kitabı L'été 80'dir (80 Yazı). 1982'de Ölüm Hastalığı (La Maladie de la mort), 1983'te Sevgili (L'amant) yayımlandı. Bunları 1987'de Emily L., 1990'da La Pluie d'Eté (Yaz Yağmuru) izledi. Duras, Ekim 1988-Haziran 1989 arasını hastanede koma halinde geçirdi.
