ö
Ölüm üzerine
9 üyeTakip
Ölüm ve hayat üzerine düşünüyordu.Ve bu çok zor konuda bir sonuca varabilmesinin imkânsız olduğunu hissediyordu.
NİHAD - Anne! Milyon, bir milyon tane birin toplamı değil midir?
ANNE - Evet oğlum.
NİHAD - Öyleyse hakikat milyonda değil, birde... Ötesi sayı...
ANNE - Anlamadım oğlum...
NİHAD - O şey ki bulunabiliyor, bulunabildiği şey kadardır. Tabiî yine anlamadın...
(Selma ve anne Nihad'a tevahhuşla bakarlar...)
NİHAD - Bir saniye yaşıyoruz, anne; 10 yıl, 30 yıl, 70 yıl, hepsi lâf!
(Sükût... Uzun durak...)
NİHAD - Ne tuhaf! Ben ölüleri değil dirileri ölü görmeğe başladım. Ölüyken ölüyoruz...
Sayfa 72
Reklam
Ölümlülükte hiçbir şey önemli değildir: Her şey yalnızca süs eşyasıdır, artık ün ve lütuf yok olmuştur.
Şimdiyse uyuşuyordu ve uyuşmak onu acıdan daha çok korkutuyordu çünkü öylece yok olup gidebilirdi.
Yaralar vardır hayatta,ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen kemiren yaralar. Kimseye anlatılmaz bu dertler çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. Biri çıkar da bunları söyler ya da yazarsa insanlar, yürürlükteki inançlara ve kendi akıllarına göre hem saygılı hem de alaycı bir gülüşte dinlerler bunları. Çünkü henüz çaresi de devası da yok bu dertlerin. Tek ilaç şarap yardımıyla unutmaktır; afyonun ve uyuşturucu maddelerin sağladığı sahte uykudur. Ama ne yazık ki bu tür devaların da etkileri geçicidir,acıyı kesecekleri yerde çok geçmeden daha da şiddetlendirirler.
