t
Tanrı ve Ben
2 üyeTakip
"Sevginin değeri yüksek duygularda değil, önyargısızlıkta, sevdiğimiz Tanrı'nın adına tüm sınavlara sabretmektedir."
Filozoflar Tanrı'yı filozof olarak, saf ruh olarak tasavvur ederler; o zaman subayların da onu subay olarak tasavvur etmesi makbul olmaz mıydı? Ama ben bir matematikçi olarak, mutlak varlığı aşk olarak tasavvur ediyorum, öyle mi?
Reklam
Gördüm ki, ben yalnızca Tanrı 'ya inanınca yaşıyordum. Eskiden olduğu gibi şimdi de öyleydi : Tanrı'yı düşüneyim yetiyordu, canlanıveriyordum. Onu unuttuğum, ona inanmadığım zaman hayat da yok oluyordu.
“Anlaşılmaz olanı daha da anlaşılmaz olanla açıklamakla kendisine bir oyun oynadığını düşünüyordu.”
Ben, “ruh güzelliği” denilen iksiri sonsuza kadar arayacaktım. Ama bunun hangi isteklerle birleştiğini bir Tanrı bilecek, bir de ben bileceğim
