Kübra Seydaoğlu
@kseydaoglu
Boğmaya çalıştığımız her istek beynimizde büzülüyor ve bizi zehirliyor. İnsan bir dönem günah işler ve günahını da unutur gider. Zira eylem bir saflaşma biçimidir. Geriye ya pişman olmanın lüksü ya da bir zevkler yığını kalır.
Ve hala şuna inanıyorum: Eğer bir insan bu hayatı dolu dolu ve bütünüyle yaşasa, her duyguya, her ifadeye ve her düşünceye hatta düşlerine bile şekil verse, inanıyorum ki dünyaya taptaze bir haz duygusu gelir.
+İyi etki diye bir şey yoktur bay Gray. Bütün etkiler ahlaksızdır. Bilimsel açıdan ahlaksız.
-Neden?
+ Çünkü birisini etkilemek ona kendi ruhunu vermektir. Düşünceleri kendisine ait değildir. Kendi arzularıyla yanmaz. Erdemleri onca gerçek değildir. Günahları, eğer günah denecek şeyleri varsa, onlar da ödünçtür. O insan, başka birinin müziğinin yankısı, onun için yazılmamış bir oyunun aktörü olur. Hayatın amacı kendini geliştirmektir. Kendi tabiatını keşfetmek. Hepimizin burada olma amacı budur. Bugünlerde insanlar kendilerinden korkuyorlar. Bütün ödevlerin en yücesini unuttular. Bu ödev insanın kendisine karşıdır. Elbette hayırseverdirler. Açları doyurur, dilencileri giydirirler ama kendi ruhları aç ve çıplaktır. Cesaret bizim ırkımızda yok. Belki de ona hiçbir zaman gerçekten sahip olamadık.
...Her sınıf, kendi hayatlarında yer vermek durumunda olmadıkları erdemleri övüp duracaktı. Zenginler tutumluluğun önemi üzerinde konuşacaklar, tembeller de emeğin ağırbaşlılığı üzerine nutuk çekelerdi.
Sadece sadık olanlar aşkın değersiz tarafını bilirler. Sadakatsizler aşkın trajik yanlarını bilenlerdir.