"Min her sibeh ji herî quntarên bakir û destnedayî yên Geliyeyê Indre, ji bo wê tewşên kulîlkên çolan ku bi her rengî hatibûn xemilandin dibirin. Ev kulîlk ne tenê giyayên asayî bûn; ew qêrîna dilê min bûn, feryadên evîna min a bê ziman bûn ku min nedikarî bi gotinan bînim ziman."
Reklam
Ne gul û ne kulîlk man
Ne parîz û gulistan
Ne dengê xweş ne meqam
Pêve j’ah û întiqam
bibare berfê li ber xwe bide kulîlkê tu ji vê axê yî, ez ji vê axê!
Reklam
Reklam