Gönül tasvîrini arzu ederdi bî-kusur amma
Nasıl icmâle sığsın öyle bir şevk-i behiştî ya?
"Gönül, (gördüğü o güzelliği) kusursuz bir şekilde tasvir edip anlatmayı arzu ederdi ama böylesine cenneti andıran bir coşku ve güzellik nasıl birkaç kelimeye sığsın ki?"
Çapraşık buluyorsunuz sözlerimi. Çapraşıklık bizim ruhlarımızda öyle değil mi? Daha tatlı bir sesle. Ruhlarımız, günahlarımızın utancıyla yaralı, kene gibi yapışır bize,..
Yüz ve beden kusursuz olabilir, ama çarpık bir gen ya da kusurlu bir yumurta fiziksel hilkat garibeleri üretebiliyorsa, aynı işleyiş kusurlu bir ruh üretemez mi?