Ebeveynlik; sabretmeyi, şefkat göstermeyi, oyun oynamayı ve temas etmeyi gerektirir. Eğer bir ebeveyn, deneyimle bu becerileri kazanmamışsa sadece kitaplardan öğrenilen bilgiler duygusal karşılığını bulamaz. Çocuklarla oyun oynamadan, onları sarıp sarmalamadan, kahkahalar atıp birlikte vakit geçirmeden bu bilgiler eksik kalır, sanki sahile yazılmış bir yazı gibi ilk dalgada kaybolur.
İnsanlara karşı vefalı, hayalı, müteşekkir, sevecen ve minnettar bir kimse olmamız ne hoştur. Fakat bundan daha hoşu, insanların yaratıcısı olan yüce Allah için bunları yapabilmemizdir. Birisi bize iyilikte bulunuyorsa bu; ancak ve ancak Allah'ın takdir etmesi, lutfetmesi, ayıplarımızı örtmesi ve bizi insanlara sevdirmesi sayesindedir.
Yaşayınca biliyor insan, yaşadıkça biliyor: Hayat hatıralardır. Sadece bu dünya için değil, ahirete de götüreceğimiz iyi kötü yaşanmışlıklardır. Mîzanda tartılacak olan da, lehimize aleyhimize defterimizden bakılacak olan da...