16-18 yaşındaki kızlarımızla söyleşi. Burada bulunmam bana çok sor-
umluluklar yüklüyor. Türk kesimini görmemezlikten gelip, köşeye
çekilmeye olanak yok. Buradaki Türkler'in çok büyük sorunları var.
Hemen hepsi ruh hastası olmuş, politik bilinçleri olanlar dışında. Türk-
ler, bu toplum içinde -ne yazık ki- bir yama gibi duruyor. Çok acıklı.
Burada Türkler'in yoğun olduğu semtlere, yalnızca lahmacun ve eskici
kültürü getirmişler. Soğan, biber ve kıyma kültürü...
Elimizdeki lahmacunu kokladığımızda, ona dokunduğumuzda ve onun tadına baktığımızda onun kokusu, tadı ve dokusu ile ilgili bilgiler parietal lobda toplanır ve işlenerek hepsini birlikte lahmacun olarak algılamamız sağlanır. Beynimizin bu bölgesi sayesinde bir cismin ağırlığını ve yüzey yapısını yani dokusunu da algılarız.
Toplumsal ve kültürel yaşamımızın, bir eğik düzlemden hızla aşağılara, bir yozlaşmanın karanlık çukuruna yuvarlandığı doğru. Ülke, ne pahasına olursa olsun, her şeyi satıp savarak, "köşeyi dönme" tutkusunun egemenliği altında. YÖK, üniversitelerimizi kasıp kavuruyor. Sanat ve basın alanımız, gazino-magazin açmazının oyun tahtasına döndü. (...) Sinema kapılarına bakanlar, lahmacun yerken porno film seyreder gibi oluyorlar. Ve her alanda birer avuç insan, daha onurlu, daha özgür, daha nitelikli bir yaşam ve kültür için çaba gösteriyor. İnançla, umutla...
Sayfa 216 - Milliyet Sanat Yeni Dizi, sayı: 94, 1984·Kitabı okuyor
Bizim lahmacuna bu İtalyanlar piza diyorlar.Bu İtalyanlar çok tuhaf millet,piza’yı bir kentin adı yapmışlar.Bizde olsa,bir kentin adını lahmacun koysak herkes güler.