Hatice
@lasmila
"Sen, ey mağrur nefsim! Üzüm ağacına benzersin. Fahirlenme! Salkımları o ağaç kendi takmamış; başkası onları ona takmış."
" Çünkü, insanın kendi içinde ürettiği kargaşa dış dünyadaki gerçek tehlikelerden çok daha ürkütücüdür."
“O reddetmeden ben reddedeyim” kaygısı sonucu yalnız kalan insanların sayısı o kadar çoktur ki!
“İnsan,varolduğu günden bu yana sürekli olarak,içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış,ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur.”
Bir insana değer vermek, onun gerçeklerini anlamaya çalışmak ve onu olduğu gibi benimseyebilmektir. Ama birçok kişi diğer insanlara değer verdiği sanısıyla aslında kendi narsisist ihtiyaçlarına doyum sağla