evet önümüz bahardır biliyorum
leylâklar açacak biliyorum
kiraz da çıkacak yakında
iyi şeyler söylemek de gerek biliyorum
sevgilim güzelim birtanem biliyorum da
şimdilik bağışla
Bir sen, bir ben, sevgilim, bir de bu bahar...
N'eyleyim sen güzelsin, bende gençlik var.
Ölüm kadar mukadder bir yol ki bu aşk,
Ucu tâ Leylâ ile Mecnun'a çıkar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yönsüz turlayan insanlar, soğuk metal uğultuları, havada hoyrat bir şey uçuşuyor... Kieslowski'yi seyreden var mıdır içlerinde? Bergman'ı? Leyla Erbil'i kaç kişi okumuştur, Thomas Bernhard'ı? Dünyada olup bitenlerin, kirli savaşların, kopan fırtınaların kaç kişi farkında? Şehrin atmosferi umurunda mı şu turlayanların? Gün ortasındaki şu zamansız sarhoş... Kaldırıma oturmuş genç kızları dikizleyen şu ihtiyar... Sigarasını suç gibi kapının önünde içen tezgahtar kiz, topal piyangocu... Vitrinde kendisiyle sevişen yarı çıplak havalı sarışın... Diğerleri... Benzi kara sarı, gözünün ışığı ölgün, bıkkın suratlılar, yürümeye üşenenler, salt kendini önemseyenler, kendine bile yabancı olanlar, paçalarından mutsuzluk akanlar, bağrışan şu iki sevgili, el örgüsü ıvır zıvır satacak diye telef olan haminne... Niceleri... Süre, evet, tam bir sürü. Sistemin oyuncağı."
En sevdiği çiçek "leylak" olan biri için fazla anlamlı
Mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi. Hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.
SAVAŞ VE İŞGAL KARŞISINDA TAHAMMÜL GAZZE ÖRNEĞİ
7 Ekim'den on gün sonra röportaj yaptığım, Batı Şeria- Cenin kökenli, Suriye'de okumuş ve yaşamış, birkaç sene evvel Türkiye'ye sığınmış eski URNWA görevlisi Leyla Cerrar şöyle demişti:’’ Yaşanan zorlukların şiddeti ve vehameti insanımızı daha güçlü kıldı. Vatan toprağına bizi daha çok bağladı. Annem hep’ Arap ülkeleri de dahil başka diyarlarda yersiz yurtsuz olacağımıza kendi toprağımızda acı çekelim ve ölelim’ derdi. Çünkü Arap rejimleri bize asla acımazdı.(...) bilerek veya bilmeyerek İsrail'e yardım eden, işgalcinin bize yaptığı zulmü arttırmasına yol açan bir sürü Arap ülkesi oldu. Biz de buna karşı bir yandan vatanımıza daha fazla bağlandık, Diğer yandan eğitime ve ilme sarıldık. Kendi kendimize’ biz okumak zorundayız, üniversite diploması alıp kendi ayaklarımız üzerinde durmalıyız’ diyorduk. Çünkü her Filistinli toprağını kaybetme, bir başka ülkede yersiz yurtsuz kalmak korkusuyla yaşar. Bu zorluklar karşısında elimizde eğitim gibi bir silah olmak zorundaydı.’’ GAZZE GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE DİRENİŞİN TOPRAĞI / Sayfa 319 dipnot
''Hayat,hayat yeniden bana kapılarını açıyor.İşte burda hayat,sizin gözlerinizde,gülüşünüzde,şu leylak dalında.''
