Bu gönül içi kaygılar, yolculuk sonunda kapıdan içeri girişimizden sonra olur. Gönlümüz vardır artık ama onu yaşamanın ağırlığı ya da hafifliği bir sorumluluk yaratır. Gönlüm varsa tüm gönüllere sorumluluğum vardır. Gönlüm varsa artan farkındalığım, genişleyen kavrama ufkum, kaygı eşiğimi düşürür. Bir yandan varlığın önünde duyduğum hayret, huşu, derin bir keyif, huzur verici dinginlik, sonsuzluğu yaşama duygusu diğer yandan bütün yaşadıklarımın ardından gelen İflah olmaz bir kaygı yaşantısı: Gönlü insanın böyle çağlar.