Uzun günler boyunca yalnızdı, okuması yazması yoktu, pek bir duyarlığı da yoktu, tüm yaşamı Tanrı'ya yöneliyordu. İnanıyordu ona. Bunun kanıtı da bir tespihi, kurşundan bir İsa heykelciği, bir de mermer çamurundan bir çocuğu taşıyan bir Aziz Yusuf heykelciği bulunmasıydı.
Gözümün daha parlak gözü, yüreğimin en aziz yüreğisin.
Benim besinim, servetim, tatlı umutlarımın hedefisin,
Dünyanın tek cenneti, göklerden tek isteğimsin.