bu akşam, kalbim ve midem paramparça,sonunda kendi kendime hayatın belki de bu olduğunu söylüyorum. Fazlasıyla umutsuzluk. Ama aynı zamanda, güzel bir iki an.
Gidişini seyrediyorum. Midem kor haline gelmiş gibi yanıyor, tırnaklarımın battığı yerlerde avuçlarım sızlıyor. Bu adamı tanımıyorum, diye düşünüyorum. Onu daha önce hiç görmedim.
Ona duyduğum hiddet kan kadar sıcak. Akhilleus'u asla affetmeyeceğim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ah, yapma bunu. Bana kendimi kötü hissettirme. Zaten yeterince kötü hissediyorum. Nat toprağın altında ve midem berbat durumda. Bana duygu sömürüsü yapma.
"Yalan söylüyorsam ekmek çarpsın! Ama bu dünyadaki en lezzetli yemek, yağlı kuzu etinden yapılmış büryan kebabıdır! Hele yanında kokulu Âcem pirincinden nefis bir tereyağlı pilav olursa insan yemeye doyamaz! Pilavın üzerine elbette etin yağından da bir iki kaşık gezdireceksin! Daha ilk lokmayı tadarken et ağzında dağılıverir! Yüzüne kan, bedenine can gelir! Bu leziz yemeği bitirip doyduğunda ise, 'Ah! keşke iki midem olsaydı da bir sahan daha yeseydim!' diye hayıflanırsın. Çünkü Lokman Hekim'in ye dedikleri arasındadır bu yemek. Gerçi ben hayatımda hiç büryan kebabı yemedim. Fakat az önce kalbime doğdu! Sözlerime inanmıyorsan gel de şu iştahlı adama bir bak!"
Ne var ki, bu rezil günler sona erince midem müthiş bulanmaya başlamıştı. Kimi zaman pişmanlık çöküyordu üzerime, kovuyordum bu duyguyu: O zaman daha da çok bulanıyordu midem.