Claude
@molie55
İnsan dünyada yaşattıklarının bedelini ödüyor bir şekilde.Istediği kadar gösterişli,güzel ya da yakışıklı olsun.Eğer birilerine acı çektirdiyse kendisi de çekiyor.Küçümsediği insanların eline düşüveriyor.En sonunda da acınacak hale geliyor.Kısa ama kıssadan hisse bir kitaptı bana göre.
Nedense içimde garip bir his var.Böyle duyguyla dolu bir his.Ne desem bilemiyorum ki.Herhalde canlı canlı yaşadım ben de onca şeyi.Her şeye ben de tanıklık etmişim gibi.Keşke hiç bitmeseydi dediğim bir kitap oldu.Keşke hep sürseydi. Biz de keşke hep Raif efendinin anılarına tanıklık etmeye devam etseydik ama böyle bitmeseydi be..İçime işledi bu kitap. Kitabın akıcılığına kapıldınız mı sürüklenip gidiyorsunuz.Okumak için geç kalmışım ama iyi ki okumuşum diyorum.
"İnsanlar birbirinin maddi yardımlarına ve paralarına değil,sevgilerine ve alakalarına muhtaçtırlar.Bu olmadıktan sonra,aile sahibi olmanın hakiki ismi, 'birtakım yabancılar beslemek'ti.Bunun bir an evvel sona ermesini ve onların bana hiçbir suretle muhtaç olmayacakları ânı özlüyordum."
