Kimi zaman hiç uyanmamış geceler ertesinde
Pazartesiler cuma oluyor,
cumalar pazartesi.
Aylar geçiyor, değişiyor mevsimler
hiç yaşanmamışlar gibi
Oysa ne çok sene birikti ardımda
Bilmiyorum ki, birikecek mi bir bu kadar daha?
Ardıma dönüp bakıyorum da,
Dallarımı kıran rüzgarları bile affetmişim
Ama bir kendime uzanmamış ellerim.
Yastıklarım kuş tüyüymüş de
ağır gelmiş düşüncelerim.
Biriktirdiğim keşkeler ardımdan bile söylenmeye yetermiş.
Bütün heveslerim genellemelerin içinde yitip gitmiş.
Oysa ne çok cümlem vardı benim.
Her şeye inat, yüreğimi ısıtan ne çok hayalim
Biliyorum
Bu kadar kırılgan olmayı kaldırmıyor hayat…