Ne haddimize hatırlatmak; doğrular rahatsız ediyor.
2- İkincisi, sâdık ve sıddıklardan, mütedeyyin ve basiret sahibi bir zât bulması, iş ve gidişatını murâkabe etmesi için kendine murâkıb tayin etmesidir. Bâtınî ve zâhiri hâllerinden hoşuna gitmeyenleri ve çirkin bul duklarını düzeltmek için kendisine gerekli tenbîhde bulunmalıdır. Din imamlarının ileri gelenleri ve aklı başında olanları böyle yaparlardı. Hz. Ömer (R.A.): «Bana kusurlarımı söyleyen kimseye Allah rahmet etsin. derdi. Ve bizzat kendisi Selmân'a, kendi kusurlarından sorardı. Bir def'a huzuruna geldiğinde:
- Söyle bakayım, aleyhimde neler duydun? diye sordu. Selmân :
- Öyle şey olur mu? diye özür diledi. Fakat Ömer ısrar edince, Selmân:
- Evet, bir sofrada iki çeşit yemek bulundurduğun ve birini gece, diğerini gündüz yediğin, üstelik iki kat elbisenizin olduğu dedikodusu vardır, dedi. Hz. Ömer:
- Onları terkettim, başka bir şey duydun mu? diye sordu. Selmân:
- Hayır, başka bir şey duymadım, dedi.
İSLÂM'A MUHATAP ANLAYIŞ VE MURAKABEMücerret Fikir
Allah Sevgilisi'nin duası, akılsız akılcı hikmet düşmanı mankafalara ne der: "Yarabbi, bana eşyanın hakikatini olduğu gibi göster!"
Basar: Kalb gözü. Kalble hissetme. Görme duygusu. Gözün görmesi. İdrak. Fikir. İlm-i Kelâm'da "Allah'ın görme sıfatı"dır ki, kâinatta hiçbir şey O'nun görmesinden hariçte kalamaz... Basiret: Hakikati kalbiyle hissedip anlama. Kalbte eşyanın hakikatlerini bilen kuvvet, meleke, kabiliyet. Ferâset. İbret alınacak hidâyet sebepleri. Beyyine. Hüccet... İbtisar?..
• "İslâm'a muhatap anlayış" deyince, bunu anlamak çok mu zor?..
• İrfan: Bilmek, anlayış, tecrübe ve zekâdan ileri gelen zihnî kemâl. İkrâr. Mücâzat... İkrâr: Kabul ve tasdik etmek. Açıktan söylemek. Hakkı itiraf etmek. Karar vermek. Mukarrer kılmak... Mücâzat: Cezâ. Suçlara karşı verilen karşılık. Karşılık... Mukarrer: Kararlaşmış, kıvamlanmış. Karar verilmiş. Anlatılmış. Bildirilmiş. Muhakkak ve doğruluğu kabul edilmiş... "Kültür Davamız" isimli eserim?.. Mücâz: İcâzet almış. Diplomalı. Uygun ve muvafık görülmüş. Kendisine icâzet verilmiş.
• "Azat kabul etmez bir zaptolunmuşluk hissiyle ve bunu hayatının mânâsı bilen gençlik adına Üstadım'a" diye ithaf ettiğim eserime aldığım karşılık:
"Bu kitap Cumhuriyet sonrası kavruk nesillerin ilk ciddi fikir sesi ve ilk çileli nefs murakabesi eseridir."
Batılı bir fikir adamı "murakabe" mevzuunda şöyle der:
"İnsanda, murakabe hassasından daha yüksek ve daha derin ne var?"
Bütün bunları döne dolaşa, "Ufuksuz ummanlarda düdük çalan bir gemi" hesabı hep ben mi anlatmalıyım?.. Hâlim bir "Yevmiye" mevzuu olarak aynen şu:
**"... hâlinden bahsedelim... Ne kadar çok düşünüyorsun, ne kadar çok... Uykumda bile uyanıkmışım gibi net düşünüyorum. Birşey söylüyorum, karşılığını da ben veriyorum... Büyükler
Sayfa 363 - Ağustos 1994, “BU ASRIN SAHİBİSİNİZ!...”, Vâridât: Mehdi, İbda Yay.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
MURÂKIB:Lûgatçe
Murakâbe: Kontrol etmek. İnceleyip vaziyeti anlamak. Teftiş etmek. Kendini kontrol etmek. İç âlemine bakmak. Gözetmek. Hıfz etmek. Beklemek. İntizar. Dalarak kendinden geçmek. Kendisini tamamen nafile ibâdet ve itaate vermek için mabede kapanmak... Murâkıb: Murakabe eden. Teftiş ve kontrol eden kimse. Hıfzeden. Allah’a bağlanmış olan.
17 Ocak 1983 tarihli bir yevmiye!.., ″BU ASRIN SAHİBİSİNİZ!″ başlıklı 21 Mayıs bölümü, İBDA Yayınları
Bil ki Allahu Teâlâ bir kula hayır murâd ettiği zaman ona kendi kusurlarını gösterir. Basîret sahibi olanlara kusurları gizlenmez. Kusur bilindikten sonra tedâvî kolaydır. Lâkin insanların çoğu kendi kusurlarını bilmezler. Kendi kusurlarını bilmek isteyene dört yol vardır:
1. Kalbin kusurlarını bilen bir mürşide teslîm olmaktır. Bunu bulmak zor.
2. Sâdıklardan basiret sâhibi mütedeyyin birini bulup nefsine murâkıb tayin etmesi.
3. Düşmanlarının dilinden nefsin ayıplarını duyup istifade etmek.
4. İnsanlara karışıp aralarında kötü bulduğu her işte kendini murâkabe edip, ayarlamaktır. Mü'min, mü'minin aynasıdır. Başkalarının kusurlarında kendi kusurlarını görür ve tabiatların hevâya uymakta birbirlerine yakın olduğunu bilir. Birinde bulunan bir kusûrun daha azı veya daha çoğu diğerinde de vardı. Kendi kendini araştırmalı ve başkasında görüp beğenmediği şeylerden kendini temizlemelidir.
Şeyh Şiblî Birle Etmekçi Hikâyetidür
Meger var idi bir etmekçi meşhûr
Kavî kessâb idi şehr içre mesrûr
İşitmiş idi Şiblîden menâkıb
Anuŋ dîdârınaydı ol murâkıb
Kulakdan âşık u dîvânesiydi
O şemüŋ diyesin pervânesiydi
İşitmiş idi Şiblî 'ışkın anuŋ
Tuyupdı her gelenden vasfın anuŋ
Meger günlerde bir gün şeyh-i mezkûr
Bu şehre gelmiş idi ez-reh i dûr
Yolı dükkânına uğrar o merdüŋ
Bilür dükkânı budur rûy-ı zerdüŋ
Alur bir girde andan bî-tekellüf
Gelür mi diyü 'âşıkdan tahallüf
Görür etmekçi eydür aŋa hey hâ
Görüŋ işbu gedâyı bî-ser ü pâ
Hayâsı yok yüzinde desti egri
Libâsı dervişâne kendü uğrı
Çeküp aldı elinden girdeyi ol
Sayfa 404 - TDV Yayınları, 1. Baskı, 2010, Ankara, 1875.-1915. beyitler
