Nimet c.

Tam Kendini Seveceksin..
İşten geliyorsun, kış soluğun saçaksız kuşlar İki omuzunda bitmiş gün Ellerinden tutuyorum Birden ölüyorsun. "Bugün çok güzelsin" diyor Ayşegül Hemşire İçinde bir nazlı göl usulca yapraklanıyor Tam kendini seveceksin Ölüyorsun
Sayfa 20·Kitabı okudu
Şiir
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"Kahvaltı yapmıştık. Masa öylece duruyordu. Yumurta kabukları, peynir, zeytin, soğumuş çaydanlık. Konuşmuyorduk. Biz Arzu'yla uzun süredir Konuşmuyorduk, konuşacak bir şeyimiz olmadığından değil, her konuşma ikimize de acı verdiğinden. Ben elimde kumanda sürekli kanal değiştiriyordum. O pencerenin önünde oturmuş, gökyüzüne bakıyordu. Gökyüzü kapkaraydı, bulutlar yere düşecekmiş gibi sarkmıştı. Birden bana döndü. Sana tutunuyordum, kopardın dedi. Korkunç bir sıkıntı çöktü içime. Duramadım. Kalktım, montumu alıp evden çıktım. Arkamdan kendini atmış, balkondan."
Sayfa 176·Kitabı okudu
“Deborah, bu çocukların kolayca ve güle oynaya geldikleri bu aşamaya ulaşabilmek için bu yetilerini ve istencinin her damlasını kullanıp tüketmek zorunda kalmıştı. Aralarındaki duvar hala yerli yerinde duruyordu, her zaman da duracaktı. Şimdi bu duvarın ötesini, dünyanın görkemli güzelliğini sunduğu yeri görebiliyordu, ama onun yalnızca canlı kalabilmek için bile büyün gücünü harcaması gerekiyordu.”
Sayfa 288·Kitabı okudu
“Birinin son sözü söylemesi gerekir. Yoksa, her nedene karşı bir başka neden ileri sürülebilir: o zaman sonu gelmez bu işin.”
Sayfa 36·Kitabı okudu
Edebiyat
“Bu yaşa gelmiş adamın söyleyeceği şey değil ama ben herkese küstüm Jülide. Bildiğin çocuk gibi küstüm.”
Sayfa 171·Kitabı okudu