aklımın içini örümcek ağları sardı; kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeye başladı;kurduğum hayaller, bir bekar odasının dağınıklığına boğuldu..Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı. Belirli noktalara biriken eşya , odanın çıplaklığını daha çok orta çıkardı
Olmadı. Olmamasına şaşırmadım da üzülmedim de. Ama uyandım. Beni, benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Olmayacak tam bir vazgeçiş kelimesi, Olmadı ise emek yüklü
Ilişki dediğimiz şey iki kişiliktir. Tek bir kişinin çabası ancak belirli bir noktaya kadar direnebilir. Yine de öyle bile olsa Sevginiz için mücadele etme fikrinden asla vazgeçmeyin.
Çocukken sevgiyi kağıt helvalara benzetirdim. Dışı sert, içi fazla yumuşak. Büyüdüm ve düşüncelerimde değişen hiçbir şey olmadı. Sevgi gerçekten de kağıt helva gibiymiş, dışı sert ve meşakkatli ancak içi yumuşak ve sıcak.
Öldü ve bir daha dirilmedi. Nereye gitti bütün bunlar, niçin bu ateş söndü? Anlamıyorum. Başımdan öyle büyük felaketler, kasırgalar da geçmedi. Hiçbir şey kaybetmedim. Vicdanımda hiçbir leke yok, cam gibi tertemiz, gururumu kıracak hiçbir şey olmadı. Tanrı bilir niçin hayatım böyle harcandı gitti.
