Zihnimden koparılmış bir cümle:
İşte kendileriyle sohbet ettiğim saygıdeğer kişiler; geri kalan bütün ötekiler, elbette en azından tanımış olduklarım arasındakiler, o kadar çok insanlık altında idiler ki, onlardan biraz daha yüksek seviyeli hayvanlar bile gördüm.
Daha sonra, size anlattığım sebeplerden ötürü, buraya geldim ve şimdilik başka bir yere gitmememin nedeni buradaki insanların gerçeğe karşılık beklemeden bağlılıkları, ukalaların hiç görülmemesi, filozofların sadece mantığa inanmaları ve ne kadar kalabalık olurlarsa olsunlar bilginlerin otoritesinin, bir rençper eğer onlar kadar güçlü fikir yürütüyorsa, hiç de rençperin görüşünün üstünde tutulmamasıdır. Kısaca bu ülkede, sadece sofistler ve hatipler işe yaramaz ve zırvacı olarak kabul edilirler.
Üstdünyada her şey basit kazanç ve kayıplar ışığında yorumlanır. Altdünyada ya da öteki dünyada ise her şey hakiki görüş gücünün ve doğru eylemin sırlarının yanı sıra yoğun bir içsel güç ve bilgiye sahip bir kişi haline gelme süreci ışığında yorumlanır
Ama Tann böyle yaratmış bizi.
Ama Tann’mn bir özrü var, diyordu öteki. Tanrı yoktur.
Tanrı yok mu, diye soruyordu birinci.
Bu onun tek özrü, diye yanıtlıyordu İkincisi.
Ama biz; biz varız, diye fısıldıyordu birincisi.
Evet, biz varız, diye fısıldıyordu öteki.
—• SoN •—Alıntı
Bir kitap yedim, o da vardığımın merkezinde kara bir delik yarattı.
Etkisi öyle yoğun oldu ki, öteki kitaplar onun yanında dağılıp yok oldular.
Bir kitap yedim,
1488 yılının aralık ayında bir sabah vakti, hiçlerle dolu bir sokakta,
başka hiçler arasında yaşayan
bir hiç olan benim için bu önemli bir olaydı.
Bir kitap yedim ve öyle değiştim ki...
Cesaretin ırklarla , milletlerle alakası yoktu. En az öteki milletler kadar cesurduk biz de . Öyle büyük bir baskı vardı ki insanların üzerinde fert ortaya çıkamamıştı bir türlü . Kimse kendisi olamamış hep bir lidere , bir öndere ihtiyaç duymuştu .
