arkadaşlık denklik işi. İnsan dengi olmayan birine pekala aşık olabilir de, dengi olmayanla arkadaşlık edemez. Bir kere sen konuşunca, öteki şıp diye anlayacak. Aynı kültür seviyesinde olmanız lazım 
Spartacus 3. Sezon spoiler
Kendisinin de dediği gibi, gerçekten acımasız bir savaş sürüp gitmektedır Brutus'un iç dünyasında. Çünkü
Brutus, Caesar'ı en yakın dostu sayar, onu candan sever. Ne var ki. Roma Cumhuriyeti, tam anlamıyla bir idealist olan Brutus'un gözünde Caesar'dan da daha değerlidir. Cassius ile öteki suikastçılar,
Brutus'un aralarına katılması için ellerinden geleni yaparlar. Çünkü tüm Roma halkı Brutus'un ne denli erdemli olduğunu
bildiğine göre, eğer Brutus da aralarında olursa , Caesar'ın ölümü hak ettiğine herkes ınanacaktır. Sonunda Brutus ötekiler gibi kişisel çıkarlarını hiç hesaba katmadan, sırf idealizminden ötürü, sevgili arkadaşının kanını dökenlerden biri olmak zorunda kalır. Ne var ki, Brutus'un bu özverisi boşunadır. Çünkü Brutus
bir politikacı değil, çevresindekileri kendisi gibi sanan. fazlasıyla saf bir aydındır. Büyük bir savaşın arifesinde çadırında kitap okuyan, müzik dinleyen bu tipik aydının erdemlerı, siyaset alanında tümüyle geçersizdir. Brutus, Caesar'ın bedenine hiç zarar vermeden, onun siyasal tutumunun ortadan kaldırılmasını
istiyordu. Oysa bunun tam tersi olur. Caesar'ın bedeni ortadan kalkınca , temsilcisi olduğu siyasal inançlar büsbütün güçlenir. Brutus siyasal konularda sürekli yanılgıya düşer.
“İnsan yaşadıkça, zorlaşıyor. Anları yakalamak. Gelip geçen kısacık anları. Geçmiş ya da geleceğin dışında bir şeyde yaşayabilmek. Sahiden burada olmak.
Sonsuzluk, demiş Emily Dickinson, şimdilerden oluşur. Peki, insan yaşadığı anda olmayı nasıl başarabilir ? Öteki şimdilerin hayaletlerinin araya girmesini nasıl önler ? Kısacası, nasıl yaşayabilir ?”
Kimseye anlatmadığım bu karşılaşma üzerinde uzun uzun düşündüm. İzin anahtarını bulduğumu sanıyorum. Karşılaşma gerçekti, fakat öteki benimle düşünde konuşmuştu ve bunun için beni unutabildi; bense onunla uyanıkken konuşmuştum, bu yüzden anımsaması midemi bulandırıyor.
Toplum tarafından ötekileştirileni sahiplenmek sizi de öteki yapar. Dışlanmak istiyorsanız farklı olanın yanında durun. Anında bu isteğiniz gerçekleşir, itibarınız yerle bir olur.
İnsanın kendisi bile kendisine ait değilken başka şeyler nasıl ona ait olabilir?
