Diyalektiçiler ve sofistler filozof kılığına girerler, ancak sofistlik yalnızca görünürde bilgeliktir, diyalektikçilerse her şeyi tartışır, oysa varolan her şey için ortaktır, bunları tartışmaları açıkça bunların felsefeye özgü şeyler olmasından ileri gelir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geriye tek bir yol kalıyordu, onun da dönüşü yoktu.
Yaşam hâlâ çekici geliyordu oysa.
Sayfa 54
Ağzının, güzel dudaklarının kenarında bir gülümseme yaratmak için, ne uzun yollardan geçiyorsun. Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar, oldukları gibi kalarak, elde ederler istediklerini. Ben, kanımı damla damla süzerek veriyorum.
Âşık olduğum günlerde dünyanın en mutlu insanıydım; oysa şimdi kalpsizim. Kalbi olmayan biri, sevgi nedir bilir mi?
Sayfa 39
Hayatı yalnızca iş ve performans açısından algıladığımız için, eylemsizliği mümkün olduğunca çabuk giderilmesi gereken bir eksiklik olarak görüyoruz. Oysa eylemsizliğin kendi mantığı, kendi dili, kendi zamansallığı, kendi mimarisi, kendi görkemi, hatta kendi büyüsü vardır. Bu bir zayıflık, bir eksiklik değil; aktif toplumumuzda ne tanınan ne de kabul edilen bir yoğunluktur.
