Tüm ölümlüler bir gün Ölüm'e borcunu öder,
Kimse bilmez kimin sağ çıkacağını yarın.
Bilesin, Ey İnsan! Gününü gün et, unut
Şarabın esrikliğinde korkuyu, ölümü, hüznü.
Palladas, o yaşlı okul öğretmeni şöyle yazmıştı: "Tüm hayatımı kitapların huzur ortamında ölülerle konuşarak geçirdim. Her şeyin küçümsendiği bir çağda okuma sevgisini yaymaya çalıştım. Başından sonuna kadar sadece ölülerin konsülü oldum.”
Aynı döneme doğru, Palladas, bir dilbilgisi uzmanı, şöyle yazabiliyordu: "Biz Yunanlılar, artık akıldan başka bir şey değiliz. Ümitlerimiz de ölülerimiz gibi, toprak altındadır."