İnsanın ruhunu öldürmekte bir cinayettir...Duygu ve Düşünce
Peki hiç insan öldürdün mü?” diyor Passolini. Kendi katilini arar gibi.
“Peki hiç aşığını öldürdün mü?” diyor Greenaway. Aşkı arar gibi.
“Peki hiç kendini öldürdün mü? diyor Haneke. O an öldürüyorum kendimi hiçi hiçine.
Tam sonuncu ev -benim evim-
Açıyorum kapıyı, giriyorum içeri
Şöyle bir bakınıyorum, ilk kez görüyormuşum gibi evimi
Sayısız oda bir arada. Sayısız
Hiçlik bir arada
Herkes kendini unutmuş gitmiş
Herkes kendini unutmuş gitmiş
O kadar kalabalık
O kadar tenha
Şurada, orada, daha yakında
Fellini'den bir iki yüz -hayır, yanılmıyorum-
Bergman'dan bir kız çocuğu -kolunda çilek sepeti-
Bir satranç tahtası ortada
Ve Passolini'den
Yere düşmüş bir elma
Bir elma alıp yiyorum masadaki tabaktan
Bir sigara yakıyorum
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Peki hiç insan öldürdün mü?" diyor Passolini. Kendi katilini arar gibi.
"Peki hiç aşığını öldürdün mü?" diyor Greenaway. Aşkı arar gibi.
"Peki hiç kendini öldürdün mü?" diyor Haneke. O an öldürüyorum kendimi hiçi hiçine.
Son
Bu kitabın yazan, ona bu hikayeleri yazarken ilham veren yazarlar Eugene Ionesco, Franz Kafka, jose Saramago ve Gabriel Garcia Marquez'e; yönetmenler Michael Haneke, Peter Greenaway, Pier Paolo Passolini ve Yorgos Lanthimos'a ve şairler Lale Müldür, Yannis Ritsos, ve Cemal Süreyaya müteşekkir;
Gelmiş geçmiş tüm faşist iktidarlara ve o iktidarların peşine canı gönülden takılıp duran şu insanlığa da öfkelidir.
Sen hiç savaş gördün mü?
Ben hiç savaş gördüm mü?
Bu soruya verecek cevabım yok. Ben bir şeyler gördüm. Ama Savaş mıydı o gördüklerim bir gün emin değilim ben bir şeyler öldüm. Ama ölüm müydü o öldüklerim, ondan da emin değilim.
"Peki hiç insan öldürdün mü?" diyor Passolini. Kendi katilini arar gibi.
"Peki hiç aşığını öldürdün mü?" diyor Greenaway. Aşkı arar gibi.
"Peki hiç kendini öldürdün mü?" diyor Haneke. O an öldürüyorum kendimi hiçi hiçine.
Sayfa 53 - YKY 1.basım Şubat 2019
"Ben doğduğumda Avrupa iki savaş arasında alev alev yanıyordu," diyor Passolini bacaklarının arasındaki kanı temizlerken. Haneke gözlüğünü gökyüzüne doğru kaldırıyor, gözlerini kısarak dikkatlice camlara bakıyor ve, "Ben doğduğumda ikinci savaş çıkmak üzereydi," diyor Greenaway, "Üçümüz de faşizmin gölgesinde savaşlarla terbiyelenen bahtsız bir çağın çocuklarıyız," diyerek ellerini ceketinin kenarlarıyla kuruluyor.
