》Michel de Montaigne "Kendini Tanı" ve "Ne biliyorum?" gibi temel sorularla yola çıkarak bir insanda insanlığın bütün hallerini yoklayan "deneme" türünün isim babasıdır.
》Dört çocuğunu da bebekken kaybeden ve böbrek sancıları yüzünden 38 yaşındayken, 1571'de kitaplarıyla birlikte çiftliğine çekilmesiyle başlayan bu süreçte yazdığı bu kitapla bu kadar pozitif bir eserin ortaya çıkması beni şaşırttı.
》Kitap 4 farklı önsözle başlıyor. Ardından kronolojik olarak Montaigne'in hayatı yer alıyor. Daha sonraki bölümde ise pek çok tanınan ismin Montaigne hakkındaki fikirlerini okuyoruz. Sonrasında "Okuyucuya" başlığında bir bölümle karşılaşıyoruz. Burada Montaigne "Okuyucu, bu kitapta yalan dolan yok. Bu kitabı, yakınlarım için bir kolaylık olsun diye yazdım. İstedim ki beni kaybedecekleri zaman hakkımda bildikleri, daha etraflı ve daha canlı olsun." şeklinde bazı cümlelerle bizlere hitap ediyor.
》Bu konuşmasıyla kitabı yazma amacının insanlığa hitap etmek ya da bir şey öğretmek değil de, kendine mesaj vermek, kendi kendisiyle sohbet etmek, yalnızca yakınlarına bir şeyler bırakmak olduğunu söylese de aslında okura pek çok mesaj veriyor.
》Bir deneme değil de, felsefe, kişisel gelişim, hayatı sorgulama, kendini arama tadında bir kitap gibi daha çok. Hayat, insan, ölüm, inanç, sağlık, cinsellik, merhamet, kibir, din, devlet, hukuk, eşitlik, özgürlük, eğitim, kin, öfke, sevgi, aşk, ruh halleri, davranış şekilleri, toplumsal ve bireysel tutumlarımız gibi bir çok konuda önemli bilgilere yer vermiş. İnsanlık var olduğu sürece ortada olacak sorunlar ve durumlar üzerine fikirlerini anlatmış. Hangi yüzyılda okunursa okunsun, içindekiler güncel konular olacak kadar zamanın ötesinde.
》Hepsinde asıl mesaj, insanın kendisini sevmesi gerektiği üzerine yoğunlaşıyor. Ona göre insan tek bir